Συνεχης ενημερωση

    Τρίτη, 11-Μαϊ-2021 00:01

    Το παράτολμο στοίχημα της "Πίτσος"...

    • Εκτύπωση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Του Κώστα Στούπα

    Το παράτολμο στοίχημα  της "Πίτσος"...

    Αναμφίβολα η εξασφάλιση της λειτουργίας μιας βιομηχανικής παραγωγικής μονάδας στην Ελλάδα αποτελεί θετικό γεγονός για την ελληνική οικονομία και τους  Έλληνες εργαζόμενους.

    Υπό αυτή την έννοια  η συνέχιση της λειτουργίας, σε  ό,τι έχει απομείνει από την παραγωγική βάση της ιστορικής ελληνικής βιομηχανίας κατασκευής ηλεκτρικών συσκευών  Pitsos αποτελεί  σημαντική επιχειρηματική εξέλιξη.

    Ο γερμανικός όμιλος είχε εκδηλώσει εδώ και αρκετά χρόνια την επιθυμία να αποχωρήσει από την Ελλάδα προκειμένου να μεταφέρει την εδώ παραγωγή σε κάποια από τις πολλές μονάδες που διαθέτει ή συνεργάζεται στο εξωτερικό, σε χώρες φθηνού εργατικού κόστους.

    Παράτεινε τη λειτουργία της μονάδας στο Ρέντη στα πλαίσια της συμφωνίας αποζημίωσης της Ελλάδας εξ αιτίας των απωλειών του ελληνικού δημοσίου και κατά συνέπεια του Έλληνα φορολογούμενου από το σκάνδαλο Siemens.

    Το ρεπορτάζ των τελευταίων ημερών αναφέρει πως λίγους μήνες μετά το κλείσιμο της μονάδας από τον γερμανικό όμιλο ο επιχειρηματίας Νίκος Μπακατσέλος της Pyramis σχεδιάζει να συνεχίσει την προσπάθεια.

    Για τον σκοπό αυτό έφτασε σε συμφωνία με τους Γερμανούς της BSH για την εξαγορά του μηχανολογικού εξοπλισμού της Pitsos  από τη  μονάδα του Ρέντη. Προφανώς η νέα μονάδα θα λειτουργήσει σε άλλη περιοχή που προσφέρεται περισσότερο για βιομηχανική παραγωγή.

    "Είμαι πάρα πολύ χαρούμενος και ενθουσιασμένος με την εξέλιξη. Αποτελεί ορόσημο τόσο στην πορεία της Pyramis όσο και στη βιομηχανική ιστορία της χώρας αφού θα ξανανάψει την "φλόγα" της εγχώριας παραγωγής", σημειώνει ο κ. Μπακατσέλος.

    Τη μεγάλη ικανοποίησή του εξέφρασε  και ο υπ. Ανάπτυξης και Επενδύσεων κ. Άδωνις Γεωργιάδης, ο οποίος βοήθησε στις επαφές με τη γερμανική εταιρεία αλλά και τη γερμανική κυβέρνηση προκειμένου να υπάρξει θετική κατάληξη. "Είμαι περήφανος που άλλη μια πρωτοβουλία μας πιάνει τόπο, για να δημιουργηθούν εκ νέου θέσεις εργασίας που χάθηκαν. Συνεχίζουμε!" είπε ο κ. Υπουργός.

    Η συμφωνία αφορά μόνο την εξαγορά του μηχανολογικού εξοπλισμού από την Pyramis, αφού η αρχική πρόταση για εκμίσθωση του εργοστασίου στο Ρέντη και παραγωγή "φασόν" για την ίδια την BSH είχε απορριφθεί από τους Γερμανούς.

    Όπου ακούς πολλά κεράσια...

    Δεν γνωρίζω την αξία του μηχανολογικού εξοπλισμού αλλά υποθέτω πως στον βαθμό που οι Γερμανοί σχεδίαζαν το κλείσιμο της μονάδας εδώ και αρκετά χρόνια θα έχουν καιρό να πραγματοποιήσουν επενδύσεις ουσιαστικής ανανέωσής του.

    Αναμφίβολα το εργατικό δυναμικό που χάνει τη δουλειά του μετά το κλείσιμο της μονάδας είναι εξειδικευμένο στις συγκεκριμένες εργασίες και διαθέτει πολύχρονη εμπειρία. Τούτο δεν είναι μικρό πλεονέκτημα...

    Το πρόβλημα με το συγκεκριμένο είδος βιομηχανικής παραγωγής είναι πως ήκμασε στη μεταπολεμική Ελλάδα τις δεκαετίες του ’60 και του ’70 όταν η χώρα ήταν ιδιαίτερα φτωχή, η αναλογία εισφερόντων προς το ασφαλιστικό σύστημα προς τους εισπράττοντες από αυτό ήταν 6-7 προς 1 και υπήρχαν δασμοί που έκαναν τις αγορές εισαγομένων συγκριτικά πανάκριβες.  

    Σήμερα η παραγωγή λευκών ηλεκτρικών συσκευών θεωρείται δραστηριότητα με χαμηλά περιθώρια απόδοσης, χαμηλής τεχνολογικής ειδίκευσης και γι’ αυτό έχει μεταφερθεί σε χώρες με χαμηλό εργατικό κόστος και συνθήκες εργασίας που κάνουν την κοινή γνώμη των ανεπτυγμένων πλούσιων χωρών να φρίττει, έστω και υποκριτικά αφού στηρίζει αυτές τις συνθήκες αγοράζοντας αυτές τις συσκευές σε τιμές ιδιαίτερα συμφέρουσες.

    Στην Ελλάδα π.χ. το μέσο ωριαίο κόστος εργασίας είναι περί τα 4,98 δολ. χαμηλότερο από της Γερμανίας που είναι περί τα 10,87 δολ. ή της Ισπανίας στα 5,83 δολ. αλλά πολύ υψηλότερο από αυτό της Τουρκίας που είναι περί 1,93 δολ., της Ουγγαρίας στα 2,90 δολ. ή της Πολωνίας στα 3,35 δολ.

    Βλέπε: Minimum Wage By Country 2021

    Στα παραπάνω αν προσθέσουμε και τα προβλήματα γραφειοκρατίας, μεγάλου αριθμού συνταξιούχων των οποίων οι συντάξεις είναι καλύτερες των μισθών των νέων εργαζομένων (γεγονός που μειώνει τη διάθεση για παραγωγικές εργασίες), την αρνητική διάθεση της κοινωνίας και των τοπικών αρχόντων προς την επιχειρηματικότητα και μάλιστα την παραγωγική, τότε η επάνοδος σε ελληνικά χέρια και η επαναλειτουργία της ιστορικής βιομηχανικής μονάδας αποτελεί όντως ένα μεγάλο και παράτολμο στοίχημα.

    Πριν μερικά χρόνια ένας από τους μεγάλους του κλάδου της κλωστοϋφαντουργίας μου είχε εκμυστηρευτεί πως ό,τι έχει απομείνει από τον κλάδο επιβιώνει χάρη σε κάποιες συμφωνίες των γερμανικών συνδικάτων που υποχρεώνουν τις γερμανικές επιχειρήσεις να χρησιμοποιούν υφάσματα που αποτελούνται τουλάχιστον κατά 25% από ευρωπαϊκό βαμβάκι για τις φόρμες των εργαζομένων.

    Εκτιμούσε πως ο κλάδος θα μπορούσε να διασωθεί μόνο αν η Ευρώπη επέβαλε δασμούς στις εισαγωγές από την Ασία.

    Δεν γνωρίζω εάν οι γεωπολιτικές εξελίξεις αναγκάσουν τη Δύση να επιβάλλει φραγμούς στις εισαγωγές ηλεκτρικών συσκευών από την Ασία, και ιδίως από την Τουρκία. Όμως ακόμη και αυτό το απίθανο αν συμβεί, οι χώρες της Ανατολικής Ευρώπης που είναι μέλη της Ε.Ε. διατηρούν σημαντικά συγκριτικά πλεονεκτήματα για το συγκεκριμένο είδος επιχειρηματικής δραστηριότητας.

    Οπότε από επιχειρηματική σκοπιά μοιάζει με παράτολμη απόφαση. Εκτός αν υπάρχουν πτυχές τις οποίες δεν γνωρίζουμε ακόμη...

    kostas.stoupas@capital.gr 

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ