Συνεχης ενημερωση

    Παρασκευή, 19-Μαρ-2021 00:01

    Ποιος θα μείνει με τον "μουτζούρη"...

    • Εκτύπωση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Του Κώστα Στούπα 

    Διάγουμε μια περίοδο ραγδαίων οικονομικών, τεχνολογικών και κυρίως πολιτισμικών εξελίξεων. Αν σκεφτεί κάποιος πως πριν έναν αιώνα ο μισός σχεδόν πληθυσμός στον ανεπτυγμένο κόσμο δεν είχε δικαίωμα ψήφου και σήμερα ο νόμος τιμωρεί όποιον κακομεταχειριστεί ακόμη και ένα ζώο (δηλαδή μιλάμε και καλώς για δικαιώματα ζώων)  η απόσταση που έχουμε διανύσει είναι τεράστια και αυτό έχει συμβεί σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα.

    Πριν από λίγες εβδομάδες τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα έθεσαν ένα αστρόπλοιο σε τροχιά γύρω από τον Άρη, η Κίνα προσεδαφίστηκε στη σελήνη και η NASA πραγματοποιεί πτήσεις με ένα τηλεχειριζόμενο ελικοπτεράκι στον "Κόκκινο Πλανήτη"...

    Οι εξελίξεις αυτές όμως έχουν λάβει χώρα σε ιδιαίτερα μικρό χρονικό διάστημα προκειμένου να μπορέσουν να καταστούν κοινή συνείδηση της πλειοψηφίας ακόμη και των πλέον ανεπτυγμένων κοινωνιών.

    Η μεγαλύτερη ανισότητα που απειλεί την ανθρωπότητα αυτήν την περίοδο δεν είναι η οικονομική ανισότητα η οποία, όπως συμβαίνει σε περιόδους ευημερίας, έχει διευρυνθεί αλλά κάποιου είδους πνευματική ανισότητα μεταξύ αυτών που διαβιούν στους ρυθμούς της παγκόσμιας τεχνολογικής και πολιτισμικής επανάστασης και αυτών που "καταναλώνουν" επί ώρες καθημερινά  ως σημαντικές  τις ασήμαντες καθημερινές στιγμές αδιάφορων ανθρώπων.

    Η μεγαλύτερη "εκπρολεταριοποίηση" των ημερών μας δεν γίνεται από βιομηχάνους που επιθυμούν να εκμεταλλευτούν την  εργατική δύναμη των άλλων, αλλά από ριάλιτι της ψυχαγωγίας και της ενημέρωσης που ανταγωνίζονται να εντυπωσιάσουν συναισθηματικά και γνωσιακά ερείπια...

    Και στα ρετιρέ του κόσμου όμως  οι εξελίξεις είναι τόσο ραγδαίες που ούτε οι ίδιοι ένοικοι μπορούν να τις παρακολουθήσουν πόσο μάλλον να τις προκαθορίσουν...

    Γεωπολιτικό πόκερ και τεχνολογία...

    Πάρτε για παράδειγμα το ενεργειακό και γεωπολιτικό πόκερ στη Ν.Α. Μεσόγειο.

    Τα τελευταία χρόνια η ελληνική διπλωματία, με τη βοήθεια της Τουρκίας,  έχει καταφέρει μια από τις μεγαλύτερες γεωπολιτικές επιτυχίες στην ιστορία της ύπαρξης του νεοελληνικού κράτους.

    Έχει καταφέρει να ανοίξει ένα διάδρομο (ενεργειακό, πολιτικό και στρατιωτικό) μεταξύ Δύσης και Μέσης Ανατολής, Περσικού Κόλπου, Βόρειας Αφρικής, παρακάμπτοντας την παντοδύναμη μέχρι πριν από λίγα χρόνια Τουρκία στην περιοχή.

    Η μεταφορά των υδρογονανθράκων της Ν.Α. Μεσογείου και του Περσικού μέσω Ισραήλ, Κύπρου και Κρήτης ή Αιγύπτου και Κρήτης ή με φορτία LNG ενδυναμώνει τη στρατηγική θέση της χώρας μας.

    Η Τουρκία το αντιλαμβάνεται και προσπαθεί να εξασφαλίσει για τον εαυτό της τη μερίδα του λέοντος, ρισκάροντας ακόμη και μια θερμή αναμέτρηση με απρόβλεπτες και ανεξέλεγκτες συνέπειες.

    Ενώ όμως είμαστε προσηλωμένοι στις γεωπολιτικές "κόντρες" στην ευρύτερη περιοχή και στον διάδρομο μεταφοράς υδρογονανθράκων, οι τεχνολογικές  εξελίξεις μπορεί να μας πιάσουν όλους  στον ύπνο και εμάς και τον Ερντογάν.

    Η Ελλάδα προσπαθεί να καταστεί ο διάδρομος μεταφοράς των υδρογονανθράκων της Ν.Α. Μεσογείου και του Κόλπου στην Ευρώπη και η μεγαλύτερη παραγωγός και εξαγωγέας σχεδιάζει αντί για πετρέλαιο και αέριο να εξάγει υδρογόνο σε λίγα χρόνια.

    Προσέξτε την παρακάτω είδηση που είχε στην πρώτη σελίδα πριν από λίγες μέρες η γερμανική Handelsblatt...

    Η Σαουδική Αραβία θέλει να γίνει ο μεγαλύτερος εξαγωγέας πράσινου υδρογόνου στον κόσμο  και η Γερμανία σχεδιάζει να γίνει σημαντική εταίρος σε αυτό.

    Ο υπουργός Πετρελαίου και Ενέργειας της Σαουδικής Αραβίας Πρίγκιπας Αμπντουλαζίζ μπιν Σαλμάν Αλ Σαούντ και ο ομοσπονδιακός υπουργός Οικονομικών Πήτερ Αλτμάιερ υπέγραψαν μνημόνιο κατανόησης για τη συνεργασία Γερμανίας-Σαουδικής Αραβίας για το υδρογόνο την περασμένη  Πέμπτη.

    Η Handelsblatt το έμαθε αυτό από τους κυβερνητικούς κύκλους.

    Η συμφωνία έχει ως στόχο να επιτρέψει την εισαγωγή μεγάλων ποσοτήτων σαουδαραβικού υδρογόνου στη Γερμανία.

    Πρόκειται για  πράσινο υδρογόνο που παράγεται από ηλεκτρόλυση νερού. Η κατανάλωση ηλεκτρικής ενέργειας που απαιτείται για τον σκοπό αυτό  προέρχεται από Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας.

    Ο πρίγκιπας Αμπντουλαζίζ ανακοίνωσε πριν από δύο εβδομάδες ότι η χώρα του, ο μεγαλύτερος εξαγωγέας πετρελαίου στον κόσμο, θέλει να μετεξελιχθεί στον μεγαλύτερο εξαγωγέα υδρογόνου στη Γη.

    "Εάν η Ευρώπη θέλει να αγοράσει περισσότερο από το πράσινο υδρογόνο της Σαουδικής Αραβίας, θα είμαστε περισσότερο από ευτυχείς" δήλωσε ο πρίγκιπας.

    Η Ευρώπη, από την πλευρά της, θέλει να επενδύσει 500 δισεκατομμύρια ευρώ σε υποδομές υδρογόνου, αλλά δεν έχει καταστεί ακόμη σαφές εάν το υδρογόνο που θα καταναλώνεται στην Ευρώπη θα παράγεται αποκλειστικά σε τοπικό επίπεδο ή θα εισάγεται.

    Η Ευρώπη δεν διαθέτει αρκετό ελεύθερο χώρο για να παράγει την ενέργεια που απαιτείται για την παραγωγή υδρογόνου από αιολική και ηλιακή ενέργεια με ηλεκτρόλυση, αναφέρει  ο Peter Terium, πρώην επικεφαλής της RWE. 

    Η Σαουδική Αραβία υπόσχεται ακόμη και σημαντικές μειώσεις τιμών για το πράσινο υδρογόνο: "Σύντομα θα ανακοινώσουμε πόσο φθηνά μπορούμε να παράγουμε πράσινο υδρογόνο", δήλωσε ο υπουργός Ενέργειας στο Ριάντ.

    Μέχρι στιγμής, η παραγωγή κοστίζει σχεδόν πέντε δολάρια. Οι  τιμές παραγωγής προβλέπεται να μειωθούν στα 1,50 δολάρια ανά κιλό μέχρι το 2030. Αυτό θα ήταν ακόμη φθηνότερο από τα ορυκτά καύσιμα.

    Το υδρογόνο που θα παράγεται στη Σαουδική Αραβία θα μετατρέπεται σε "πράσινη αμμωνία" (grünes Ammoniak) η οποία μεταφέρεται με πλοία. Η Air Products θα αγοράσει όλη την αμμωνία και θα την μετατρέψει ξανά σε υδρογόνο για να παραδοθεί στους πελάτες...

    Βλέπε: Saudi-Arabien will weltgrößter Exporteur von Wasserstoff sein – und Deutschland als Partner gewinnen

    Ειδήσεις σαν την παραπάνω όταν προέρχονται από έγκυρα μέσα ενημέρωσης πρέπει να μας προβληματίζουν μήπως οι εξελίξεις τρέχουν ταχύτερα απ’ την ταχύτητα με την οποία μπορούμε να τις παρακολουθήσουμε.

    Τούτο σημαίνει πως χρειάζεται να αναπροσαρμόζουμε συνέχεια τους πολιτικούς και οικονομικούς μας στόχους αλλιώς κινδυνεύουμε να μείνουμε με το "μουτζούρη"...

    kostas.stoupas@capital.gr

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ