Συνεχης ενημερωση

    Πέμπτη, 24-Δεκ-2020 00:01

    Σιγά που δεν βούτηξαν τα δάχτυλα στο μέλι...

    • Εκτύπωση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Του Κώστα Στούπα 

    1) Σιγά που δεν βούτηξαν τα δάχτυλα στο μέλι...

    Πριν από αρκετά χρόνια (ήταν υπουργός Εξωτερικών η Ντόρα Μπακογιάννη), σε μια εκδήλωση στο Πεκίνο για τις ελληνοκινεζικές εμπορικές σχέσεις, είχα συναντήσει τον Δημήτρη Κουτσολιούτσο των  Folli-Follie και τον είχα ρωτήσει για το πώς προέκυψε η ιδέα αυτής της εκπληκτικής επιχειρηματικής (τότε ακόμη) επιτυχίας.

    Απ’ όσο θυμάμαι εκείνος είχε αναφέρει τις πενιχρές προοπτικές της  εταιρείας χονδρικής εμπορίας λαδιών του πατέρα του στην οποία εργαζόταν με μόνη του επιθυμία να αποδράσει από αυτήν τη χαμηλών προσδοκιών  κατάσταση.

    Όταν τον ρωτούσαν από την οικογένεια  με τι σκοπεύει να ασχοληθεί, απαντούσε πως θα εμφιαλώνει το χύμα λάδι σε καλοσχεδιασμένα  φιαλίδια των 100 γραμμαρίων  και θα πουλάει στο εκατονταπλάσιο της πραγματικής τους αξίας.

    Αυτό ακριβώς επιχείρησε να κάνει…

    Χαρακτηριστική ήταν επίσης η αφήγηση του ιδρυτή μιας από τις σημαντικότερες ελληνικές πολυεθνικές που υπήρξαν ποτέ για το πώς αυτή απέκτησε κατάστημα σε έναν από τους πλέον ακριβούς δρόμους του Πεκίνου.

    Η ελληνική εταιρεία είχε προσλάβει εκεί σε υψηλή θέση την κόρη ενός γηραιού στελέχους του κομμουνιστικού  κόμματος η οποία εξασφάλιζε πρόσβαση σε πολλά υψηλά κλιμάκια της οικονομικής και πολιτικής ελίτ.

    Όταν ο δήμος του Πεκίνου έβγαλε προς ενοικίαση 5-6 καταστήματα στον ακριβότερο δρόμο της πόλης όλες οι διεθνείς μεγάλες φίρμες πλειοδοτούσαν  για να αποκτήσουν κάποιο από αυτά.

    Η ελληνική εταιρεία έκανε μια τυπική προσφορά η οποία μπροστά στα μεγαθήρια της μόδας και της πολυτέλειας δεν είχε καμιά τύχη.

    Μέσω της κόρης του στελέχους του κόμματος εξασφάλισε μια συνάντηση με τον δήμαρχο της πόλης που ήταν και ο πολιτικός προϊστάμενος των αρμοδίων υπηρεσιών.

    "Θεωρώ αστείο είπε στον δήμαρχο ο Έλληνας επιχειρηματίας να προσπαθήσω να διεκδικήσω με αθέμιτα μέσα μια τόσο ακριβή θέση. Αντιπροσωπεύω μια ελληνική εταιρεία που έχει έδρα στην πόλη που διοργανώνει την Ολυμπιάδα ακριβώς πριν από τη διοργάνωση αυτής του Πεκίνου και αυτό έχει μια συμβολική σημασία. Το πολυτιμότερο πράγμα που έχω να σας προσφέρω είναι αυτό το ρολόι που φοράω το οποίο έχω σχεδιάσει ο ίδιος", του είπε, και έβγαλε από το χέρι το ρολόι που φορούσε και του το χάρισε...

    Ο δήμαρχος του εξασφάλισε μια από τις ακριβότερες εμπορικές θέσεις και όταν ο επιχειρηματίας με τις δέουσες προφυλάξεις τον ρώτησε  τι οφείλει, πέραν του μισθώματος, του απάντησε: "Τίποτα, προς το παρόν... Όταν χρειαστώ κάτι θα σας το ζητήσω…" Ταυτόχρονα, έκανε νεύμα σε κάποιον από το προσωπικό να πακετάρει ένα από τα βάζα που είχε σε μια προθήκη και να το μεταφέρει στο αυτοκίνητο του επισκέπτη.

    Όταν γύρισε στο ξενοδοχείο ο επιχειρηματίας και έδωσε στη σύζυγό του το βάζο, αυτή του εξήγησε πως έκανε καλά που δεν άφησε κανένα φάκελο με μετρητά, γιατί το βάζο άξιζε μια περιουσία...

    Δεν ξέρω πώς ξεπληρώθηκε το χρέος ή αν ξεπληρώθηκε ποτέ, αλλά οι δύο ιστορίες εξηγούν πιστεύω τα αίτια της ανόδου και της πτώσης μιας από τις μεγαλύτερες ελληνικές επιχειρηματικές επιτυχίες που εξελίχθηκε σε μια από τις μεγαλύτερες επιχειρηματικές απάτες.

    2) Ρυθμιστές και κερδοσκόποι...

    Ο Gabriel Grego της QCM είναι κερδοσκόπος που προσπαθεί να εντοπίσει τα τρωτά σημεία εισηγμένων επιχειρήσεων που είναι υπερτιμημένες. Στη συνέχεια πουλάει μετοχές των εταιρειών αυτών ακριβά, δημοσιοποιεί τα στοιχεία και αν αυτά έχουν βάση -γιατί συνήθως ακολουθεί έλεγχος- αγοράζει τις μετοχές που έχουν καταρρεύσει φθηνότερα και κερδίζει.

    Αρκετοί αναρωτιούνται γιατί δεν αποκάλυψαν το σκάνδαλο της F.F. οι δημοσιογράφοι και τα μέσα ενημέρωσης. Το γιατί είναι απλό.

    Κανένα μέσο ενημέρωσης δεν έχει τη δυνατότητα να αποσπάσει 10 ρεπόρτερ για ένα χρόνο να παρακολουθούν 10 επιλεγμένα καταστήματα από το Τόκυο μέχρι τη Νέα Υόρκη προκειμένου να καταγράφουν πόσοι πελάτες εισέρχονται και πόσοι ψωνίζουν.

    Επίσης κανένα μέσο ενημέρωσης δεν έχει τη δυνατότητα να απασχολεί οικονομικούς αναλυτές που αποκαλύπτουν χαλκευμένους ισολογισμούς. Αν υπήρχαν τόσο ταλαντούχοι αναλυτές θα τους απασχολούσαν εταιρείες σαν το QCM με πολλαπλάσιες απολαβές απ’ όσες μπορεί να προσφέρει και η μεγαλύτερη οικονομική εφημερίδα της υφηλίου.

    Το ίδιο πάνω κάτω ισχύει και για τις ρυθμιστικές αρχές. Το πρόβλημα με την Κεφαλαιαγορά είναι πως δεν αντέδρασε όπως έπρεπε όταν αποκαλύφθηκε στο σκάνδαλο.

    Ο Grego αποκάλυψε το σκάνδαλο της F.F. στις 4 Μαϊου του 2018. Το γεγονός πως ο πρόεδρος της Επιτροπής Κεφαλαιαγοράς κ. Γκότσης στις 17 Μαΐου  υποστήριζε επί λέξει πως: "Δεν μπορώ να εξηγήσω με οικονομικούς όρους τη συμπεριφορά της αγοράς", αποτελεί στοιχείο προβληματισμού αν έκανε σωστά τη δουλειά του ή εξυπηρετούσε συμφέροντα αλλότρια αυτών του δημοσίου.

    Η ιστορία του σκανδάλου των F.F. και του Gabriel Grego της QCM αποδεικνύει πως όταν υπάρχουν πολλές ρυθμίσεις προστασίας του δημοσίου δήθεν συμφέροντος αυτοί που κερδίζουν  συνήθως είναι οι ρυθμιστές, ενώ η αγορά έχει καλύτερο τρόπο να αποκαλύπτει τις απάτες...

    Ο υπογράφων όταν είχε ενημερώσει τον τότε πρόεδρο της Ε.Κ. κ. Θωμαδάκη στις αρχές της δεκαετίας του ’90 για τα στοιχεία που είχε περί της απάτης  χειραγώγησης  μετοχής εισηγμένης έλαβε την απάντηση: "Κύριε δημοσιογράφε τα στοιχεία που μας δείξατε στοιχειοθετούν απάτη. Κάντε εσείς τη δουλειά σας δημοσιεύστε τα το Σάββατο  και από Δευτέρα θα κάνουμε και εμείς τη δική μας...".

    Η ενημέρωση της Ε.Κ. κρίθηκε απαραίτητη γιατί κανένας δημοσιογράφος και κανένα μέσο ενημέρωσης δεν αντέχει οικονομικά τις νομικές προσφυγές ισχυρών οικονομικών παραγόντων εναντίον του…

    kostas.stoupas@capital.gr

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ