Συνεχης ενημερωση

    Παρασκευή, 01-Νοε-2019 00:02

    Όλοι εναντίον όλων...

    • Εκτύπωση
    • Αποθήκευση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Του Κώστα Στούπα 

    Στη Βαρκελώνη τις τελευταίες μέρες λαμβάνουν χώρα μαζικές διαδηλώσεις υπέρ της ανεξαρτησίας της Καταλωνίας. 

    Ο κόσμος έχει βγει στους δρόμους και εκφράζει την οργή του για την φυλάκιση των Καταλανών αυτονομιστών ηγετών.

    Την περασμένη Παρασκευή το διαμαρτυρόμενο πλήθος ξεπέρασε το μισό εκατομμύριο και το κλίμα που έχει διαμορφωθεί θύμιζε το 2017. Μόνο που αυτήν τη φορά στην κυβέρνηση είναι οι σοσιαλιστές. 

    Στη Χιλή  επίσης λαμβάνουν χώρα βίαιες διαδηλώσεις, με πυρπολήσεις τραίνων και πλιάτσικο σε σούπερ μάρκετς. Σαν αφορμή εμφανίζεται η αύξηση των εισιτηρίων του μετρό την οποία η κυβέρνηση πήρε πίσω. 

    Στην πρωτεύουσα Σαντιάγο υπάρχει απαγόρευση κυκλοφορίας και για πρώτη φορά μετά το τέλος της δικτατορίας του Πινοσέτ το 1990 στρατιώτες περιπολούν στους δρόμους. 

    Στη Γαλλία το κίνημα των "κίτρινων γιλέκων" συνεχίζει να σιγοκαίει παρά τις πρόσφατες διασπάσεις μεταξύ των αριστερόστροφων και δεξιόστροφων αντιμακρονιστών... Το κίνημα των "κίτρινων γιλέκων" είχε ξεκινήσει με  αφορμή την αύξηση της τιμής των καυσίμων λόγω περιβαλλοντικών φόρων. 

    Στο Χονγκ Κονγκ οι κινητοποιήσεις συνεχίζονται για μήνες πλέον παρά το γεγονός πως η τοπική κυβέρνηση πήρε πίσω την απόφαση έκδοσης κατηγορούμενων στις δικαστικές αρχές της Κίνας. 

    Εσχάτως στον χορό των μαζικών διαμαρτυριών εισήλθαν ο Λίβανος και το Ιράκ. 

    Ακόμη και στην αυταρχική Ρωσία οι κινητοποιήσεις είναι συχνές και η αποδοχή προς το πρόσωπο του προέδρου Πούτιν παρουσιάζει για τα δεδομένα της χώρας μεγάλη πτώση.

    Στις τελευταίες τοπικές εκλογές στην Τουρκία ο Ερντογάν έχασε το προπύργιο της Κωνσταντινούπολης απ’ όπου ξεκίνησε ενώ ο Ορμπάν στην Ουγγαρία έχασε τη Βουδαπέστη.

    Οι παραπάνω κινητοποιήσεις σε διάφορες χώρες και ηπείρους δεν έχουν κοινούς παρονομαστές. Δηλαδή, δεν συνθέτουν ένα κοινό ερμηνευτικό αφήγημα με βάση τα κλισέ αριστερά εναντίον δεξιάς ή αντιπαγκοσμιοποίηση εναντίον παγκοσμιοποίησης, φτωχοί εναντίον πλουσίων κλπ. 

    Όλοι εναντίον όλων...

    Οι ταραχές είναι πολλές, βίαιες και αντιφατικές μεταξύ τους και καταδεικνύουν ένα κλίμα δυσαρέσκειας που υπάρχει σε όλα τα μήκη και πλάτη του πλανήτη και το οποίο αναζητά αφορμές να εκδηλωθεί και ενίοτε να λάβει ανεξέλεγκτες διαστάσεις. 

    Στο παρελθόν περιόδους γενικευμένων κοινωνικών εντάσεων είχαμε τη δεκαετία του ’30 μετά τη μεγάλη οικονομική κρίση αλλά και τις δεκαετίες του ’60 και ’70 με τα κινήματα διαμαρτυρίας σε όλη τη Δύση. 

    Η δεκαετία του ’30 οδήγησε στην άνοδο των αυταρχικών καθεστώτων στη Γερμανία, την Ιταλία, την Ισπανία κλπ. Η περίοδος αυτή εκτονώθηκε με τον δεύτερο  μεγάλο πόλεμο και την αναδιανομή του κόσμου σε ζώνες επιρροής  μεταξύ των νικητών. Τα παλιά χρέη διαγράφηκαν, το κοντέρ μηδένισε και ο κόσμος ξεκίνησε από το μηδέν να χτίσει στα ερείπια του πολέμου...

    Στις δεκαετίες του ’60 και ’70 υπήρξαν μαζικά κινήματα διαμαρτυρίας παντού. Στην Ιταλία εκφράστηκαν και με ένα κύμα κόκκινης τρομοκρατίας που έφτασε μέχρι την απαγωγή και εκτέλεση του πρωθυπουργού Αλντο Μόρο.  Στη Γερμανία αντίστοιχα η RAF απήγαγε και εκτέλεσε τον πρόεδρο των βιομηχάνων. 

    Στις δεκαετίες του ’60-’70 τα κινήματα αυτά ξέφτισαν και λίγα χρόνια αργότερα στην εξουσία ήρθαν οι Ρήγκαν, Θάτσερ και Ντεγκ Σιαο Πινγκ που λίγο πολύ έκαναν τον κόσμο όπως είναι σήμερα. 

    Το πλέον πιθανό είναι πως το κύμα των κοινωνικών και πολιτικών εντάσεων θα συνεχιστεί, μέχρι κάποιο  σοκ να "ξυπνήσει" τα πλήθη σε Ανατολή και Δύση και να αλλάξει τις προτεραιότητες και τα συναισθήματα με τα οποία αντιδρούν απέναντι στα όσα συμβαίνουν. 

    Ο κόσμος μετά τις ανατροπές της σοβιετικής κατάρρευσης και του κινέζικου ανοίγματος, μάλλον θα χωριστεί σε νέες ζώνες επιρροής και το υψηλό παγκόσμιο χρέος θα διευθετηθεί προκειμένου να απελευθερωθεί η οικονομία από το βάρος του. 

    Από όλα αυτά κάποιοι θα χάσουν και κάποιοι θα κερδίσουν. 

    Το ερώτημα είναι αν αυτό μπορεί να γίνει ειρηνικά όπως τις δεκαετίες του ’60-’70 ή με αιματηρό τρόπο όπως τη δεκαετία του ’30…

    kostas.stoupas@capital.gr 

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

    Δειτε τα πρωτοσελιδα ολων των εφημεριδων