Συνεχης ενημερωση

    Δευτέρα, 03-Ιουν-2019 00:02

    Το πραξικόπημα και ο Βενιζέλος...

    • Εκτύπωση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Του Κώστα Στούπα 

    Την  αιφνιδιαστική απομάκρυνση του Ευάγγελου Βενιζέλου από το ΚΙΝΑΛ θα πρέπει να αξιολογήσει κάποιος με τις ανατροπές και το νέο πολιτικό τοπίο που διαμόρφωσε το αποτέλεσμα των Ευρωεκλογών και των τοπικών εκλογών της περασμένης εβδομάδας.

    Τη ρήξη Βενιζέλου με την ηγεσία του ΚΙΝΑΛ θα πρέπει ακόμη κάποιος να συναρτήσει με τις ειδήσεις για πιέσεις στον άρτι εκλεγέντα κ. Νίκο Ανδρουλάκη να παραιτηθεί από την Ευρωβουλή, αλλά και την είδηση της μεταφοράς του Μανώλη Πετσίτη στα Κατεχόμενα της Κύπρου, μακριά από τη δικαιοσύνη.

    Οι πιέσεις στον Ευρωβουλευτή Νίκο Ανδρουλάκη προκειμένου να... προσφέρει υπηρεσίες από άλλη θέση, ενόψει των βουλευτικών εκλογών, δεν είναι καθόλου άσχετες με το γεγονός πως ο επόμενος και επομένως αυτός που θα τον αντικαθιστούσε είναι ο κ. Νίκος Παπανδρέου.

    Βέβαιο είναι επίσης πως το διαζύγιο Βενιζέλου - ΚΙΝΑΛ με τον τρόπο που έλαβε χώρα, θα έχει αντίκτυπο στις εξελίξεις πριν και μετά τις επερχόμενες βουλευτικές εκλογές της 7ης Ιουλίου.

    Κατ΄αρχήν η ρήξη Βενιζέλου με τη Φώφη Γεννηματά αναμένεται να διώξει ψήφους του ΚΙΝΑΛ προς τη Νέα Δημοκρατία αλλά και να προσελκύσει τις ψήφους του βαθέος μεταστάντος ΠΑΣΟΚ στον ΣΥΡΙΖΑ, προς το ΚΙΝΑΛ.

    Είναι δύσκολο προς τον παρόν να υπολογίσει κάποιος αν το άθροισμα των εισροών - εκροών θα είναι αρνητικό ή θετικό.

    Δύσκολο είναι επίσης να προβλέψει κάποιος αν το ΚΙΝΑΛ με την απουσία του Ευάγγελου Βενιζέλου θα διευκολυνθεί να απορροφήσει ψηφοφόρους από τον ΣΥΡΙΖΑ ή θα διευκολύνει τον ΣΥΡΙΖΑ να  απορροφήσει το ΚΙΝΑΛ, κερδίζοντας τη μάχη της ηγεμονίας στην Κεντροαριστερά.

    Ο ΣΥΡΙΖΑ στις ευρωεκλογές της περασμένης Κυριακής έλαβε 23,76% με 1,343 εκατ. ψήφους έναντι 26% και 1,518 εκατ. ψήφους στις ευρωεκλογές του 2014 και 1,925 εκατ. ψήφους και 35,46% στις βουλευτικές του 2015.

    Το ΚΙΝΑΛ την περασμένη Κυριακή έλαβε 7,72% με 436 χιλ. ψήφους έναντι 458 χιλ. και 8,02% στις ευρωεκλογές του 2014 και 341 χιλ. και 6,28% στις βουλευτικές του Σεπτεμβρίου του 2015.

    Το αποτέλεσμα του ΚΙΝΑΛ δεν έδειξε κάποια δυναμική διεύρυνσης αλλά κατέγραψε τη σταθερότητα και στασιμότητα του πολιτικού χώρου.

    Μεταξύ των εκπλήξεων των ευρωεκλογών της περασμένης Κυριακής ήταν η μεγαλύτερη της αναμενόμενης διαφορά μεταξύ της Ν.Δ. με τον ΣΥΡΙΖΑ που καταγράφει και δημιουργεί μια δυναμική για αυτοδυναμία στις επερχόμενες βουλευτικές.

    Έκπληξη αποτέλεσε και το ποσοστό του ΣΥΡΙΖΑ που ήταν κάτω από το 25%, γεγονός που δεν εξασφαλίζει με βεβαιότητα την ισχύ και το κρίσιμο μέγεθος που απαιτεί έκαστος πόλος ενός νέου δικομματισμού.

    Έκπληξη αποτέλεσε επίσης το σχεδόν 3% που εξασφάλισε το  ΜΕΡΑ25 του κ. Βαρουφάκη που "τραβάει" ψήφους κυρίως από το ακροατήριο του ΣΥΡΙΖΑ.

    Οι τελευταίες εξελίξεις βέβαια αυξάνουν τις πιθανότητες για αυτοδυναμία της Ν.Δ. αλλά μειώνουν τις πιθανότητες για μια κοινοβουλευτική πλειοψηφία 180 εδρών στο νέο Κοινοβούλιο του επονομαζόμενου Δημοκρατικού Ευρωπαϊκού Τόξου που μορφοποιήθηκε μετά το 2010 και κυρίως την περίοδο του πρώτου εξαμήνου του 2015 όταν Τσίπρας και Βαρουφάκης κινδύνευαν να ρίξουν  τη χώρα στα βράχια.

    Οι τελευταίες εξελίξεις στο ΚΙΝΑΛ μαζί με τις αλλαγές στην ηγεσία της δικαιοσύνης θα δυσκολέψουν τη διερεύνηση και απόδοση ευθυνών  οικονομικών σκανδάλων της διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ καθώς και των παρεμβάσεων στη δικαιοσύνη που κατά τον Ευάγγελο Βενιζέλο συνιστούν προσπάθεια αλλοίωσης του πολιτεύματος (κάτι που ισοδυναμεί με πραξικόπημα και επισύρει μέχρι και την εσχάτη των ποινών).

    Τούτο γιατί η διερεύνηση των υποθέσεων και ο καταλογισμός ευθυνών  από μια ευρύτερη πλειοψηφία θα είχε μεγαλύτερο κύρος από ό,τι αν γίνει από ένα κόμμα.

    Η απουσία του Ευάγγελου Βενιζέλου από το ΚΙΝΑΛ και την επόμενη Βουλή ενδεχομένως θα αυξήσει πιθανότητες "κουκουλώματος" των παρανομιών των τελευταίων χρόνων στο πλαίσιο των μικροκομματικών και μικροπολιτικών σκοπιμοτήτων.

    Η κεντροαριστερά...

    Βέβαια τόσο η ηγεσία του ΚΙΝΑΛ όσο και του ΣΥΡΙΖΑ ερίζουν για την πολιτική ηγεμονία στην Κεντροαριστερά χωρίς κανένας από τους δύο να έχει την ευχέρεια να την ενσαρκώσει με ιδεολογικό και πολιτικό περιεχόμενο.

    Οι ηγεσίες του ΚΙΝΑΛ και του ΣΥΡΙΖΑ αντιλαμβάνονται τον όρο Κεντροαριστερά σαν μια "μπακαλίστικη" ανάμειξη κάποιων αριστερών κρατικοδίαιτων με μερικούς κεντρώους.

    Η Κεντροαριστερά και ο πολιτικός χώρος της ευρωπαϊκής σοσιαλδημοκρατίας διανύουν  παντού πολιτική και υπαρξιακή κρίση και απειλούνται με πολιτικό αφανισμό. Ο χώρος της κεντροαριστεράς όπως άλλωστε και της Κεντροδεξιάς χρειάζονται αναδιατύπωση του ιδεολογικού και πολιτικού περιεχομένου στις συνθήκες της παγκοσμιοποίησης και των συνθηκών και κοινωνικών και οικονομικών ανατροπών που δημιουργεί η τεχνολογική επανάσταση.

    Από τους λίγους σε πανευρωπαϊκό επίπεδο και μοναδικούς στην Ελλάδα που έχουν διατυπώσει ψήγματα τέτοιων προβληματισμών είναι ο Ε. Βενιζέλος.

    ΣΥΡΙΖΑ και ΚΙΝΑΛ διαγκωνίζονται για την κληρονομιά του Ανδρέα Παπανδρέου, με την οικογένεια να θεωρεί πως η πολιτική κληρονομιά είναι κάτι σαν οικογενειακή όπου τα περιουσιακά στοιχεία περνάνε στους νεότερους βάσει του κληρονομικού δικαίου.

    Αμφότεροι αδυνατούν να αντιληφθούν πως η πολιτική ηγεμονία του Ανδρέα Παπανδρέου βασίστηκε στην αποποίηση της πολιτικής κληρονομιάς του πατρός που ήταν η Ένωση Κέντρου και την επινόηση του ΠΑΣΟΚ. Γι' αυτό και μάλλον  δεν έχουν καμιά τύχη όπως ακριβώς τα παιδιά των εύπορων οικογενειών που καταστρέφονται γιατί είχαν την ευκαιρία να σπαταλήσουν όσα βρήκαν έτοιμα από τους προηγούμενους.

    Στο άρθρο της 19ης Μαρτίου είχαμε περιγράψει αυτήν την κατάσταση καθώς και τις εξελίξεις που δρομολογήθηκαν μετά το αποτέλεσμα της 26ης Μαΐου με αρκετή σαφήνεια: "Κάποιος ηγέτης με αύριο αντί να συμμαζεύει τα κουρέλια του παρελθόντος θα προσπαθούσε να επινοήσει την Κεντροαριστερά του αύριο, όπως έκανε ο Ανδρέας Παπανδρέου στη μεταπολίτευση όταν αποποιήθηκε την κληρονομιά του Κέντρου..." Βλέπε: Χάντρες και καθρεφτάκια…

    Ανακεφαλαιώνοντας λοιπόν...

    Το διαζύγιο ΚΙΝΑΛ, Βενιζέλου αυξάνει τις πιθανότητες αυτοδυναμίας της Νέας Δημοκρατίας, δυσκολεύει όμως μια ευρεία Κοινοβουλευτική Πλειοψηφία 180 Βουλευτών.

    Το διαζύγιο αυξάνει την κινητικότητα και τη ρευστότητα μεταξύ των συγκοινωνούντων δοχείων ΚΙΝΑΛ-ΣΥΡΙΖΑ-ΜΕΡΑ25.

    Το διαζύγιο ΚΙΝΑΛ - Βενιζέλου είναι πιθανό να κάνει τις αγορές να επανυπολογίσουν από σήμερα το οικονομικό  ρίσκο της χώρας σε συνάρτηση με την προοπτική επίτευξης σταθερής κυβέρνησης και αποφυγής της πολιτικής αστάθειας στις επόμενες βουλευτικές.

    Μετά το αποτέλεσμα της 26ης Μαΐου είχαμε ράλι στο χρηματιστήριο κόντρα στις διεθνείς αγορές και πτώση του 10ετούς ομολόγου κάτω από το 3% και του 5ετούς κάτω από το 2,80% χαμηλότερα από το αντίστοιχο ιταλικό.

    Μακροπρόθεσμα το διαζύγιο ΚΙΝΑΛ - Βενιζέλου ενισχύει το σενάριο πως ο χώρος του Κέντρου και της Αριστεράς που εκφραζόταν πάντα από 2-3 κόμματα και στη μεταπολίτευση ο Ανδρέας Παπανδρέου ενοποίησε κάτω από μια πολιτική στέγη, διαλύεται εκ νέου.

    Μεταπολεμικά η διασπορά αυτών των δυνάμεων έδωσε στη συντηρητική παράταξη μέσω του Λαϊκού Κόμματος, του Εθνικού Συναγερμού, της ΕΡΕ κλπ την ευχέρεια της πολιτικής ηγεμονίας και την ευκαιρία να αναδείξουν την κατεστραμμένη από τον πόλεμο χώρα σε μια από τις 30 πλουσιότερες χώρες του κόσμου.

    kostas.stoupas@capital.gr

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ