Συνεχης ενημερωση

    Δευτέρα, 30-Οκτ-2017 00:02

    Λάθος καιρό διάλεξες να επιστρέψεις

    • Εκτύπωση
    • Αποθήκευση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Του Κώστα Στούπα

    1) Λάθος καιρό διάλεξες να επιστρέψεις

    Γεια σας κ. Στούπα,

    Λέγομαι Χρήστος Αδάμος και παρακολουθώ τα άρθρα σας με ενδιαφέρον. Δούλευα 4 χρόνια στη Γερμανία με την κοπέλα μου και πριν ένα μήνα επιστρέψαμε μόνιμα.

    Θα ήθελα να με συμβουλέψετε αν είναι ασφαλή τα χρήματά μας (τα οποία βγήκαν με κόπο) στην τράπεζα και επίσης πως θα μπορούσαμε να κινηθούμε με αυτά τα χρήματα. Κάποια επένδυση ίσως...

    Γενικά θα με βοηθούσατε αν μου προτείνατε έξυπνους τρόπους διαχείρισης και επιβίωσης σε αυτήν τη χώρα.

    Ευχαριστώ για την προσοχή σας

    Απάντηση: Αγαπητέ Χρήστο λυπάμαι που θα σε στεναχωρήσω. Έχω μεγαλώσει σε οικογένεια μεταναστών και γνωρίζω την επιθυμία της επιστροφής στην πατρίδα, για τους Έλληνες που οικονομικές ή πολιτικές παλαιότερα συνθήκες τους ανάγκασαν να ζήσουν στο εξωτερικό.

    Η προσωπική μου γνώμη είναι απαισιόδοξη για την πορεία της χώρας τα επόμενα χρόνια και αισιόδοξη για μετά. Είναι απαισιόδοξη για την πορεία της οικονομίας και κατά συνέπεια και της κοινωνίας.

    Οι συνθήκες στην Ελλάδα θα βελτιωθούν μετά από ένα σοκ που θα υποστεί η χώρα λόγω της αδυναμίας της ιδιωτικής οικονομίας να συντηρεί επ’ αόριστον κράτος και συντάξεις.

    Δυστυχώς είναι δύσκολο να προσδιοριστεί ο χρόνος αυτού του σοκ αλλά είναι πολύ πιθανόν να συμβεί στην επόμενη διετία-τριετία.

    Αφού διαβάζεις τη στήλη θα γνωρίζεις την εκτίμησή της πως είναι αδύνατο περί τα 2,5-3 εκατ. εργαζόμενοι στον ιδιωτικό τομέα να συντηρούν 3 εκατ. συνταξιούχους και άλλο 1 εκατ. εργαζόμενους στο δημόσιο και ευρύτερο δημόσιο τομέα.

    Σύμφωνα με όλες τις αναλογιστικές μελέτες για να ευελπιστεί κάθε συνταξιούχος πως θα λαμβάνει τη σύνταξή του ομαλά δια βίου, χρειάζονται 3-4 εργαζόμενοι να καταβάλλουν εισφορές.

    Ήτοι, για 3 εκατ. συνταξιούχους χρειαζόμαστε περίπου 9-12 εκατ. εργαζόμενους στον ιδιωτικό τομέα. Ακόμη και αν όλοι οι άνεργοι βρουν εργασία, το σύνολο των εργαζομένων στον ιδιωτικό τομέα δεν θα ξεπερνούσε τα 3,5-4 εκατ.

    Αν υπολογίσουμε και τους εργαζόμενους που χρειάζονται να στηρίζουν με φόρους το υπερτροφικό και μη ανταποδοτικό δημόσιο, το πρόβλημα γίνεται ακόμη μεγαλύτερο.

    Ο μεγάλος αριθμός των συνταξιούχων και των δημοσίων υπαλλήλων έχουν σαν αποτέλεσμα την υψηλή φορολογία και τις υψηλές ασφαλιστικές εισφορές που κάνουν την ελληνική οικονομία μη ανταγωνιστική.

    Υψηλοί φόροι και υψηλές ασφαλιστικές εισφορές σημαίνει πως ο εργαζόμενος εισπράττει λίγα χρήματα στο χέρι, ενώ στοιχίζει πολλά στον εργοδότη του.

    Αυτός, μαζί με τα κλειστά επαγγέλματα, είναι ο λόγος που π.χ. ένα ζευγάρι παπούτσια στην Ελλάδα ή ένα πουκάμισο στοιχίζει πολύ ακριβότερα σε σχέση με άλλες ευρωπαϊκές ή δυτικές χώρες.

    Χαμηλότεροι μισθοί στο χέρι και ακριβότερα προϊόντα παντού. Αυτό είναι το χαρακτηριστικό της Ελλάδας. Τηρουμένων των αναλογιών έτσι είναι τα πράγματα στα λεγόμενα σοσιαλιστικά καθεστώτα.

    Αυτός είναι ο λόγος της υψηλής ανεργίας, των χαμηλών μισθών και της φυγής στο εξωτερικό όσων μπορούν να φύγουν.

    Επιπλέον, υπάρχουν και μια σειρά άλλα προβλήματα που κάνουν τη χώρα μας μη ελκυστική για νέες επενδύσεις και μάλιστα διώχνουν και τις λίγες παραγωγικές μονάδες που έχουν απομείνει στη χώρα. Αυτά είναι π.χ.:

    α) Η αργοπορία της δικαιοσύνης που ισοδυναμεί με την μη ύπαρξη δικαιοσύνης. Αν θελήσεις να επενδύσεις κάπου τα χρήματα που απέκτησες με κόπο όπως λες και προκύψει κάποια διαφωνία ή δόλος και καταφύγεις στη δικαιοσύνη, μπορεί να χρειαστούν 5-10 χρόνια να βγει η απόφαση και να βρεις το δίκιο σου.

    Όπως καταλαβαίνεις εν τω μεταξύ θα’ χεις καταστραφεί...

    β) Γραφειοκρατία και διαφθορά: Αν θελήσεις να ανοίξεις μια επιχείρηση διεφθαρμένοι υπάλληλοι θα σε καθυστερούν επιζητώντας "γρηγορόσημο” όπως και διεφθαρμένοι εφοριακοί θα ζητούν "λάδι” για να πληρώσεις πρόστιμα για υπαρκτές και ανύπαρκτες παραβάσεις.

    Η άποψή μου είναι πως τα χρήματα που έβγαλες με κόπο στην ξενιτιά, στην Ελλάδα κινδυνεύουν από τα εξής αρκετά πιθανά σενάρια.

    α) "Κούρεμα” των τραπεζικών καταθέσεων. Παρά τις συνεχείς ανακεφαλαιοποιήσεις οι τράπεζες λόγω των εμποδίων που έβαζαν οι κυβερνήσεις δεν έχουν καθαρίσει τους ισολογισμούς τους από 110 δισ. περίπου κόκκινα δάνεια σε ένα σύνολο 230 δισ. περίπου. Κανείς δεν μπορεί να εγγυηθεί πως δεν θα υπάρξει "κούρεμα” στο μέλλον.

    β) Κινδυνεύουν από την εφορία. Το φορολογικό πλαίσιο στην Ελλάδα δεν είναι καθόλου σταθερό. Αρκετές φορές μέσα στο χρόνο όταν οι στόχοι των εσόδων που έχει βάλει το κράτος δεν πιάνονται, οι "κομισάριοι” του Υπουργείου Οικονομικών ψάχνουν να δουν ποιες κατηγορίες έχουν χρήματα στην άκρη και μηχανεύονται τους φόρους με τους οποίους θα τους τα πάρουν. Τρανό παράδειγμα τα τέλη κυκλοφορίας των αυτοκινήτων που αλλάζουν κάθε χρόνο ανάλογα με το πόσα λείπουν και σε ποιες κατηγορίες ιδιοκτητών Ι.Χ. πιστεύουν πως υπάρχουν.

    γ) Ληστείες. Αν για να αποφύγεις ένα πιθανό ατύχημα στις τράπεζες ή τη ληστεία της εφορίας τα κρύψεις στο σπίτι, κινδυνεύεις από τους ληστές που ανοίγουν σωρηδόν σπίτια καθώς γνωρίζουν πως πολλοί κρύβουν τις οικονομίες τους εκεί για τους παραπάνω λόγους.

    δ) Grexit: Παρά το γεγονός πως η κρατούσα άποψη μετά την ¨κωλοτούμπα” Τσίπρα το 2015 είναι πως ο κίνδυνος Grexit έχει απομακρυνθεί, η εκτίμηση της στήλης παραμένει πως η επιλογή του Grexit θα ξαναπέσει στο τραπέζι τα επόμενα χρόνια καθώς η χώρα μας δεν κάνει τις μεταρρυθμίσεις που πρέπει, όπως πρέπει.

    Για γεωπολιτικούς λόγους το έχουμε αποφύγει μέχρι τώρα αλλά το διεθνές περιβάλλον γίνεται τόσο ρευστό που κανείς δεν μπορεί να εγγυηθεί πως οι παρεμβάσεις των Αμερικάνων και των Γάλλων θα καταφέρουν να το αποτρέψουν και στο μέλλον. Αν υπάρξει Grexit η αξία των καταθέσεων θα εκμηδενιστεί και η χώρα είναι απίθανο πέραν των οικονομικών να μη μπει και σε πολιτικές περιπέτειες.

    Με ρωτάτε για επενδύσεις. Μια στήλη εφημερίδας που σχολιάζει πολιτικές, οικονομικές και χρηματιστηριακές εξελίξεις δεν δικαιούται και δεν πρέπει να παριστάνει τον σύμβουλο επενδύσεων.

    Αντιλαμβάνομαι πως ο μέσος αναγνώστης σχηματίζει την πεποίθηση πως ο δημοσιογράφος είναι ειδικός αλλά δεν είναι έτσι. Ο δημοσιογράφος είναι ειδικός στο να αποτυπώνει με τα σχόλιά του πτυχές της πραγματικότητας και ενδεχομένως να δημιουργεί προβληματισμούς ή να δίνει ιδέες.

    Ο συνετός επενδυτής θα πρέπει να βρει έναν επαγγελματία σύμβουλο επενδύσεων ή έναν διαχειριστή χαρτοφυλακίου.

    Ο εξυπνότερος τρόπος επιβίωσης σ’ αυτή τη χώρα τα τελευταία 30-40 χρόνια ήταν να γίνει κάποιος συνδικαλιστής του δημοσίου, διεφθαρμένος υπάλληλος του δημοσίου, συνταξιούχος κάποιας ΔΕΚΟ με 2-3.000 μηνιαία σύνταξη, κομματόσκυλο με άκρες μεταξύ κρατικοδίαιτου ιδιωτικού και δημόσιου τομέα, ή φοροφυγάς επιχειρηματίας, ή προμηθευτής του δημοσίου κλπ.

    Το μοντέλο αυτό ήδη μετά το 2010 πνέει τα λοίσθια. Μετά το σοκ τα δεδομένα θα αλλάξουν και θα υπάρξουν ευκαιρίες.

    Τότε θα επιστρέψουν όσοι έφυγαν στο εξωτερικό με γνώσεις και χρήματα και θα απογειώσουν τη χώρα μας.

    Δυστυχώς δεν βλέπω πως θα γίνει η απογείωση αν δεν υπάρξει πρώτα ένα σοκ που θα διαλύσει τις κλεπτοκρατικές και πελατειακές δομές που είναι κυρίαρχες στην Ελλάδα και την καθιστούν τριτοκοσμική χώρα.

    Κανείς δεν μπορεί να προσδιορίσει πότε θα γίνει το σοκ, τι διάρκεια θα έχει και ποιες εξελίξεις θα φέρει. Η ανατροπή του σκηνικού στην οικονομία και την πολιτική θα είναι πλήρης.

    2) Περί ΕΥΑΘ
     

    Αγαπητέ κ.Στούπα,

    Είμαι χρόνια αναγνώστης σας και μου αρέσουν τα σχόλια και η κριτική σας. Αυτή τη φορά όμως, τα πράγματα δεν είναι ακριβώς έτσι.

    Ως συνάδελφος του καθηγητή κ. Κρεστενίτη, τον έχω ακούσει σε πρόσφατες "ημι-επιστημονικές εκδηλώσεις" να δηλώνει ότι δεν είναι σκόπιμο να αναθέτει εργολαβίες σε ιδιώτες, αλλά είναι εφικτό, με την κατάλληλη διαχείριση, να κάνει πολλά πράγματα η ΕΥΑΘ Α.Ε. μόνη της.

    Χωρίς να γνωρίζω λεπτομέρειες, η ΕΥΑΘ έχει συμβάσεις με ιδιώτες για π.χ. βελτίωση, εκσυγχρονισμό και επέκταση των δραστηριοτήτων της Εγκατάστασης Επεξεργασίας Λυμάτων της Θεσσαλονίκης, για τη λειτουργία των διυλιστηρίων πόσιμου νερού, για την παρακολούθηση του δικτύου ύδρευσης και τον εντοπισμό διαρροών με τη βοήθεια σύγχρονης τεχνολογίας κ.α.

    Έχω ακούσει όμως και τον κ. Κρεστενίτη, πρόεδρο και CEO της να δηλώνει ότι θα προσπαθήσει να κατασκευάσει νέα δεξαμενή ύδρευσης στο Ρετζίκι με ίδια μέσα της εταιρείας και όχι με διαγωνισμό και ανάληψη του έργου από ιδιώτη.

    Το θέμα λοιπόν στο οποίο αναφέρεστε χρήζει πιο σύνθετων σκέψεων και διαχείρισης από την απλοϊκή προσέγγιση ότι με την αύξηση των υπαλλήλων της ΕΥΑΘ θα πρέπει να διπλασιαστεί αναλογικά και το πελατολόγιό της. Θα πρέπει να δούμε οι προσλήψεις βάσει ποιου οργανογράμματος γίνονται, ποιες θέσεις και ανάγκες θα καλύψουν, τι προσόντα ζητούν για αυτές τις θέσεις και πολλά άλλα. Και βέβαια, να συζητήσουμε και πόσα χρήματα θα κερδίσουμε από τις εργολαβίες, αφού αυτές θα μειωθούν. Και την πιθανότητα να πετύχει το πείραμα αυτό.

    Φυσικά, συμφωνώ μαζί σας ότι χρειαζόμαστε λιγότερο δημόσιο, πιο παραγωγικό κ.λπ., αλλά τελικά με το άρθρο σας τι πετυχαίνετε; Να προβάλλετε και πάλι ότι οι ασκούμενες πολιτικές είναι σε λαθεμένη κατεύθυνση; Φοβάμαι ότι αυτό το έχουν οι περισσότεροι καταλάβει εδώ και καιρό. Φοβάμαι επίσης ότι συνεχίζοντας να μιλάμε για τα ίδια και τα ίδια, θα βουλιάξουμε τελικά ως χώρα... Και φοβάμαι ότι έτσι έρχεται και μία κόπωση στον κόσμο, ο οποίος αν λάβει και κανένα δωράκι πριν τις επόμενες εκλογές, θα τους ψηφίσει χαλαρά και πάλι...

    Σημειωτέον ότι σε δεκαπέντε μέρες κλείνω 17 έτη εργασίας στον ιδιωτικό τομέα ως μηχανικός, 9 έτη εργασίας στο πανεπιστήμιο ως λέκτορας και επίκουρος καθηγητής και έχω δει πολλά και στον έναν και στον άλλον.

    Καλό ΣΚ,

    Στάθης Οικονόμου

    Απάντηση: Αγαπητέ κ. Οικονόμου δεν αμφιβάλλω για τις καλές προθέσεις ούτε τις δικές σας ενδεχομένως ούτε του κ. Κρεστενίτη.

    Το να διπλασιάζει μια κρατική εταιρεία το προσωπικό της σε μια χώρα κομματοκρατίας και πελατοκρατίας σαν την Ελλάδα δεν αποτελεί ευχάριστο γεγονός ούτε προμηνύει θετικές εξελίξεις ούτε για τη χώρα ούτε για την εταιρεία.

    Πόσο μάλλον όταν έχουμε να κάνουμε με ένα δημόσιο τομέα κατά τα 80-90% αργόσχολων οι οποίοι αρνούνται και σαμποτάρουν κάθε μορφή αξιολόγησης της απόδοσής τους.

    Παρατηρήστε την πορεία της ΔΕΗ και της ΕΒΖ που έμειναν υπό τον έλεγχο του δημοσίου και τον ΟΤΕ και τον ΟΛΠ που πήγαν σε ιδιωτικά χέρια.

    Η ΔΕΗ είναι θέμα χρόνου να βαρέσει κανόνι και η ΕΒΖ έχει βαρέσει εδώ και χρόνια αλλά συντηρείται με "ψέμματα” στη ζωή. Αμφότερες έχουν κοστίσει στους καταναλωτές και τους φορολογούμενους περισσότερα απ’ όσα έχουν αποδώσει στο σύνολο.

    Συγκρίνετε την πορεία τους με την πορεία του ΟΤΕ και του ΟΛΠ που ιδιωτικοποιήθηκαν, έχουν καθαρούς ισολογισμούς, είναι κερδοφόρες και συμβάλουν στην υγιή ανάκαμψη της οικονομίας και της χώρας.

    Τι σας κάνει να πιστεύετε πως η πορεία της ΕΥΑΘ με τον διπλασιασμό του προσωπικού θα μοιάζει με εκείνη του ΟΤΕ και του ΟΛΠ και όχι με εκείνη της ΔΕΗ και της ΕΒΖ;

    kostas.stoupas@capital.gr

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

    Δειτε τα πρωτοσελιδα ολων των εφημεριδων