Του Γιώργου Κράλογλου

Η εικόνα που βγάζουμε, εντός και εκτός Ελλάδας, με την "περίεργη" διαχείριση κοινοτικών κονδυλίων σε αγροτικά και εργασιακά δεν θα ανατραπεί εύκολα.  

Και αυτό, κατά την δική μας άποψη, πρέπει να απασχολήσει από τώρα την κυβέρνηση στην περίπου 18μηνη υπόλοιπη θητείας της. Παράλληλα, και την πολιτική σκηνή καθώς για 3-4 χρόνια ακόμη θα προστίθενται στοιχεία που θα μεταβάλλουν (προς το χειρότερο) την μορφή της. Θέλουμε να πιστεύουμε δε πώς η προοπτική αυτή δύσκολα θα ανατραπεί.  

Αυτή είναι και η αίσθηση που συναντάμε σχεδόν στο σύνολο και στην επιχειρηματική μας κοινότητα, αλλά και σε ομάδες υποψήφιων επενδυτών ή και ενδιαφερομένων  να ενταχθούν στους υποψήφιους να επενδύσουν στην Ελλάδα. Πρόκειται για εκείνους που εκπλήσσονται με την τεραστίων διαστάσεων παρέμβαση της πολιτικής μας στην οικονομία. 

Επιβεβαίωση τούτου είναι και ο περιορισμός του κύκλου του επενδυτικού ενδιαφέροντος μόνο στις τρέχουσες και τις σχεδιασμένες, στη φάση της προετοιμασίας, πωλήσεις ακινήτων (συμπεριλαμβανομένων και παλαιών εγκαταστάσεων παραγωγής της χώρας – τα  "βιομηχανικά κουφάρια"-) όπως αβίαστα προκύπτει  σε συζητήσεις σε επιχειρηματικούς κύκλους, οι οποίοι έχουν λόγους να ενημερώνονται για τις σχετικές εξελίξεις. 

Με δεδομένα τα στοιχεία αυτά (που η αγορά τα φέρνει προς συζήτηση σε κάθε συνάντηση με κυβερνητικούς παράγοντες αλλά και τους υπεύθυνους για την παραγωγή και ευρύτερα για την οικονομία των ανάλογων τομέων στην αντιπολίτευση) προκαλούνται ερωτηματικά για το ποιο είναι και σε ποιο επίπεδο θα διατηρηθεί το πραγματικό επενδυτικό ενδιαφέρον για τις υπάρχουσες βιομηχανικές εγκαταστάσεις.

Ενδιαφέρον που να συνδυάζεται και με τους στόχους της κυβέρνησης και όποιας προκύψει από τις εκλογές του 2027 για την παραπέρα βιομηχανική ανάπτυξη είτε για την προσαρμογής μας στο τοπίο των καινοτομιών και εκσυγχρονισμού που πιθανό θα σχηματοποιήσουν ανάλογες πολιτικές στα επόμενα χρόνια. 

Με άλλα λόγια αυτό που αναζητούν σήμερα στην αγορά τα επενδυτικά ενδιαφέροντα για την Ελλάδα (κυρίως τα ξένα) είναι το πόσο συμφέρει η πραγματοποίηση νέων καινοτόμων επενδύσεων ή η εξαγορά μονάδων κάποιας ηλικίας μεν αλλά που προσφέρονται ως ευκαιρίες για ανανέωση και του προσανατολισμού τους προς τρέχουσες εξελίξεις. 

Επίσης τι περιθώρια φέρνουν στην πράξη οι εξαγορές μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων σε συνδυασμό με την αξιοποίηση κονδυλίων της Ε.Ε (ειδικά χρηματοδοτούμενα προγράμματα) και των πολιτικών της Ελλάδας μέσω προϋπολογισμού. 

Τι σημαίνουν όμως όλα αυτά και για την εικόνα μας στις επενδύσεις σε συνδυασμό με τις πιθανές ανακατατάξεις και προσαρμογές στον δικό μας χώρο παραγωγής; 

Κατά την δική μας γνώμη ότι τα νέα δεδομένα αναγκών σε όλους τους χώρους της μεταποιητικής μας δράσης (βιομηχανία -μικρομεσαίοι) εντός πλαισίων αντοχής της οικονομίας, θα προσδιορίσουν από μόνα τους τη μορφή και της αυριανής οικονομικής μας εικόνας. Και δεν πρόκειται να ανταποκριθούν στις όποιες πολιτικές φιλοδοξίες να την σχηματοποιήσουν σύμφωνα με αυτά που εκείνοι και τα κόμματά πιστεύουν. Οι εξελίξεις δεν θα τους περιμένουν...

 george.kraloglou@capital.gr