Ανάπτυξη θα δούμε. Το βιώσιμη είναι που παίζεται...
Τρίτη, 13-Ιουν-2023 00:02
Η οικονομία θα βάλει κανόνες, τώρα που και η Ε.Ε. αλλάζει "χαρτί”. Το "θέατρο” με τη μοιρασιά του αριστερισμού στην αντιπολίτευση είναι το πρόβλημα.
Όταν, στη σημερινή φάση και της οικονομίας μας ακούς (από διεκδικητές εξουσίας -που ήταν στην αντιπολίτευση-) παραπλανητικές ανοησίες για δήθεν υπαρκτά σενάρια παράτασης των εκλογών μέχρι και το Φθινόπωρο, σταματάει εντελώς το μυαλό σου...
Και η ορθή απάντηση για την ανησυχία (ή μάλλον την αγωνία αυτή) δεν μπορεί να είναι μόνο ότι πρόκειται για ερμηνείες της αντιπολίτευσης, ως προς τις πιθανές κινήσεις του κόμματος της κυβέρνησης... και άλλα πολλά χόρτα, για αγρίους...
Δεν μας οργίζουν τα σενάρια και οι σεναριογράφοι τους...
Μας οργίζουν οι διακινητές των δήθεν "έγκυρων σεναρίων” επειδή ούτε καν σκοτίζονται, για το τι μπορεί να σημαίνει αυτό στην οικονομία. Τι σημαίνει για την οικονομία του σήμερα και της διαδρομή της ως το 2026.
Και βεβαίως δεν μένουμε στον τουρισμό. Δεν μετράμε, τα σουβλατζίδικα ή τους ανά τη χώρα καφενέδες και τη μαύρη οικονομία (μιας και συνεχίζει να μας χρηματοδοτεί, στα ανησυχητικά ποσοστά άνω του 50%).
Η προσοχή μας είναι στο 11% της ανεργίας, στις ανάγκες για επενδύσεις 200 δισ. στη νέα χρηματοδοτική κατάσταση (έρχεται από τις Βρυξέλλες). Και βεβαίως στην ανάγκη για επαναφορά μας στον χάρτη της ευρωπαϊκής παραγωγής (δυστυχώς και της αγροτικής) μετά τα δεδομένα κρίσεων που συνεχίζονται και διαμορφώνουν πολιτική και στην Ε.Ε.
Ας τα δούμε ένα προς ένα. Και ας τα εντάξουμε στις προοπτικές που βεβαίως και δείχνει (με αρκετή σιγουριά) τούτη την ώρα η οικονομία.
Υπό την προϋπόθεση ασφαλώς ότι θα την σεβαστεί και η πολιτική και θα της ανοίξει δρόμο να περάσει ανάμεσα στις ρεματιές, τα αγκάθια και τον βούρκο που προκάλεσαν (για 10ετίες) πολλοί απαράδεκτοι πειραματισμοί αλλά και παρεμβάσεις (φορολογικές ιδίως), χωρίς νόημα και αποτέλεσμα.
Η ανεργία του 11% μπορεί να μείνει μισή αν η αγορά κάνει πράξη αυτό που πιπιλίζουν οι πάντες εδώ και μια 3ετία για ανθρώπινες αμοιβές και συνθήκες δουλειάς. Θα δούμε την κατάντια μας στην εργασία, το 2023-2024, όχι μόνο στον αγροτικό τομέα (όπου αν μας σώσει κάποιος θα είναι το Μπαγκλαντές -που το διεκδικούν και στην Ιταλία και στην Ισπανία) αλλά και στη βιομηχανία και στη βιοτεχνία. Να σημειώσουμε ότι και οι βιοτέχνες αναζητούν 35-40.000 άτομα να δοκιμαστούν στην καινοτομία και τις δεξιότητες, αλλά δεν βρίσκουν ούτε τα πρώτα 100!!.
Οι επενδύσεις των 200 δισ. που έχουμε ανάγκη (αλλιώς η έξοδός μας από τον βιομηχανικό χάρτη της Ε.Ε. θα είναι οριστική) θέλουν συγκεκριμένο αναπτυξιακό περιβάλλον και μακρόχρονο (10ετες τουλάχιστον) πλαίσιο νομοθετικής λειτουργίας της οικονομίας. Πρόκειται για όνειρο απατηλό... που πηγαινοφέρνουμε όμως και εντός και εκτός του τόπου, από το 2014, ενώ το κρατάμε στα πολλά λόγια και στα λίγα χαρτιά...
Το χρηματοδοτικό περιβάλλον με αναπτυξιακά χαρακτηριστικά μάλλον πρέπει να ξεχαστεί. Οι επενδυτές, οι κεφαλαιούχοι και οι πολυεθνικές θα μοιράσουν μεν ξανά (το Φθινόπωρο του 2023) την πίτα επενδύσεών τους στην Ε.Ε., αλλά αυτό που δεν ξέρουμε είναι η τελική βούληση της ΕΚΤ και τι θα μας λέει το Σύμφωνο Σταθερότητας της Ε.Ε. που θα μας σερβίρουν τον Ιανουάριο του 2024.
Στα χέρια μας για να τα φέρουμε βόλτα στην οικονομία του 2024-2027 (που λήγουν οι προθεσμίες τους) είναι τα υπόλοιπα από 20 δισ. των ΕΣΠΑ, 20 δισ. επιδοτήσεις του Ταμείου Ανάκαμψης. Και επίσης 10 δισ. για δάνεια (από το ίδιο Ταμείο) που μάλλον θα τα κάνει περισσότερο "χαρωπά” η (βεβαία) επενδυτική βαθμίδα έως το τέλος του 2023. Υπό την αυστηρότατη όμως προϋπόθεση, ότι θα σοβαρευτούμε και πολιτικά και οικονομικά...
Τι λέτε τώρα; Με χειροπιαστά αυτά τα δεδομένα και την κάποια κανονική πορεία της οικονομίας προς αισιόδοξη κατεύθυνση έχουμε την πολυτέλεια της "μοναδικότητάς” μας στον φιλελευθερισμό ή του "σκοτωμού” στη διεκδίκηση του καλύτερου αριστερισμού της προόδου... γιατί μέσα στη σύγχυση του δήθεν προοδευτισμού, δικαιολογούμε και θα δικαιολογούμε την ύπαρξή μας εντός της Βουλής...; Οπότε άσε και την οικονομία να κουρεύεται..., όπως κάνουμε για πολλές 10ετίες;