Συνεχης ενημερωση

    Τρίτη, 15-Νοε-2022 00:02

    Τους τουρίστες και τα μάτια μας!!

    • Εκτύπωση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Του Γιώργου Κράλογλου

    Ας μην αυξηθεί η ανεργία το 2023 και να είμαστε ευχαριστημένοι. Όλα τα άλλα για επενδύσεις, σαρίκια και κελεμπίες αφήστε τα για την επόμενη γενιά...

    Εκλογές, πολλοί τουρίστες και 32 δισ. του Ταμείου Ανάκαμψης είναι τα μόνα χειροπιαστά για το 2023. Εκτός αν μετριασθεί ο φόβος για το πολιτικό κόστος και τολμήσουμε μεταρρυθμίσεις που να αξίζουν τον κόπο να περιμένεις. 

    Και ποιες είναι αυτές οι μεταρρυθμίσεις που θα μετρήσουν στην επιχειρηματική ψυχολογία και το κλίμα, σε όλη την ενεργειακή αντάρα του 2023; 

    Κατά τη γνώμη μας, εκσυγχρονισμός του συστήματος λειτουργίας της δικαιοσύνης. Αποκρατικοποίηση (που να το λέει η ψυχή μας). Και τομές ουσίας στο φορολογικό σύστημα,  σε παραγωγή, στις εξαγωγές, στην κάθε μορφή επένδυσης και την αγορά ακινήτων. 

    Τομές που θα φέρουν ξανά στις προτεραιότητες πραγματικές επενδύσεις (όχι μόνο με αποθήκες, μάντρες και αντικατάσταση σκουριασμένων μηχανημάτων...) αλλά με σοβαρούς μισθούς και θέσεις εργασίας, για ανθρώπους. 

    Αν δεν φέρουμε σε κατάσταση προβληματισμού τη μικρή έως ασήμαντη ιδιωτική μας οικονομία, (των 500-650.000 μονάδων που είναι και εκτός του τραπεζικού μας συστήματος) με στόχο την ανάδειξή τους σε υπολογίσιμους ομίλους (με απαιτήσεις και σε απασχόληση) καλό είναι να ξεπεράσουμε όνειρα και στατιστικές για την ανάπτυξη της οικονομίας, από το 2023 και μετά. 

    Ας ξεχάσουμε επίσης (το έχουμε σημειώσει ξανά στη στήλη) τα τουρμπάνια και τους αγωγούς του φυσικού αερίου, που θα μας φέρουν στο κέντρο της γης.

    Όλα αυτά στην πολιτική σκηνή του Ελλαδιστάν (που τα πάντα κοσκινίζονται για τα συμφέροντα του πολιτικού κόστους) έχουν αιτίες μετατροπής, από τη μια μέρα στην άλλη. Πισωγυρίσματα,  με πολιτικά παραμύθια, που όμως κουράζουν και μικρά παιδιά...

    Τι δηλαδή; Όταν τελειώσουν τα σημερινά απλά σεισμικά για τον εντοπισμό του δικού μας φυσικού αερίου στα Γιάννενα,  ή στην Πρέβεζα,  στο Ιόνιο και στην Κρήτη-Πελοπόννησο και πάμε στις γεωτρήσεις εντοπισμού δεν θα ξεσηκωθούν από τα καφενεία οι ομάδες των "οικολόγων" για να τις ανατρέψουν μιας και χαλάνε τις βοσκές... Βγάζουν προβλήματα τα μποστάνια...; 

    Έτσι θα περάσουν όλα αυτά; 

    Δεν θα μπει ανάμεσα στα όνειρα και τις σημερινές φλυαρίες το ΣτΕ; Δεν θα ανασταλούν οι έρευνες 2-3 χρόνια και άλλα 10 από τους πολιτικούς... (όπως έγινε και την προηγούμενη 10ετία) μέχρι να δούμε κάποια ολομέλεια της δικαιοσύνης να παίρνει θέση; 

    Έχουμε άλλωστε και τις τρεις εκλογικές αναμετρήσεις μέσα στο 2023. Τις δύο για κυβέρνηση (και να βάλει ο θεός το χέρι του να σταματήσουμε εκεί...) και την τρίτη τον Οκτώβριο του 2023 για τοπική αυτοδιοίκηση. Αναμέτρηση όμως εξίσου πολιτική και κομματική.

    Τι σημαίνει αυτό για το Ελλαδιστάν;

    Όλοι το ξέρουμε και όλοι το έχουμε γευτεί σε όλα τα χρόνια της μεταπολίτευσης. Μέχρι και τις τελευταίες εκλογές του 2019. 

    Παγώνουν τα πάντα. Το κράτος δεν υπάρχει. Δεν λειτουργεί εκτός για τις επιθυμίες και τους στόχους κομμάτων και προεκλογικής κίνησης. 

    Οι επιχειρήσεις και οι επενδυτές αναστέλλουν πρωτοβουλίες περιμένοντας την όποια πολιτική βούληση της νέας κυβέρνησης.

    Η πιθανή επανεκλογή της ίδιας κυβέρνησης δεν μετράει. Γιατί μπορεί να την είδαμε,  ως υποψήφια κυβέρνηση, στις εκλογές με προφίλ δεξιάς ή κεντρώου χώρου ή της αριστεράς και προόδου,  αλλά έτσι και αναλάβει εξουσία είναι σχεδόν βέβαιο ότι θα δεις άλλα. 

    Να ανακαλεί και αυτά που είχε εξαγγείλει λίγο πριν τις εκλογές... Και ας είναι και γεωτρήσεις...

    Να γιατί λέμε, τους τουρίστες και τα μάτια μας. Έτσι που τα έχουμε κάνει είναι η μόνη χειροπιαστή μας σιγουριά (για το 2023) συν τα 32 δισ. του Ταμείου Ανάκαμψης. Αν τα αξιοποιήσουμε, από εδώ και πέρα, σε προγράμματα μεταρρυθμίσεων, ίσως δούμε άσπρη μέρα. Αν όμως τα "απορροφήσουν" οι πολιτικοί με "προσφορές" στις προεκλογικές πολιτικές δημοπρασίες... δεν μένει τίποτε άλλο από το "...λίγο κρασί, λίγη θάλασσα και το αγόρι μου...".

    george.kraloglou@capital.gr

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ