Συνεχης ενημερωση

    Παρασκευή, 07-Οκτ-2022 00:02

    Την "κολοκυθιά" θα παίξουν με τους νέους

    • Εκτύπωση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Του Γιώργου Κράλογλου

    Αναπάντητο το ερώτημα και το 2023. Οι νέοι δεν θέλουν να δουλέψουν γιατί βολεύονται με κρατικά επιδόματα ή εμείς ηθελημένα αγνοούμε τις ανάγκες τους;

    Και γιατί ηθελημένα; 

    Γιατί το πολιτικό προσωπικό σε όλο το πολιτικό φάσμα ούτε θέλει ούτε μπορεί να καταλάβει τα στοιχειώδη, όπως άριστα παρατηρεί και ο "ΑΚ1969" στο χθεσινό σημείωμα μας "Σβήνουν τα φώτα και στην οικονομία" και μας βρίσκει να συμφωνούμε απόλυτα. 

    Γιατί το πολιτικό προσωπικό σε όλο το πολιτικό του φάσμα είναι που προκάλεσε το ερώτημα αν οι νέοι βολεύονται με τα κρατικά επιδόματα και τα τσάμπα κρατικά χαρτζιλίκια, "προσκαλώντας" έτσι και τη μαύρη αγορά εργασίας που καραδοκεί, προσφέροντας συνδυασμούς επιδόματος και μαύρου μεροκάματου. 

    Το πολιτικό προσωπικό είναι που σοφίστηκε λύσεις σαν αυτές, λόγω της εξωφρενικής ανικανότητάς του να βρει επενδύσεις και δουλειές ώστε να προβληματιστούν οι νέοι και οι νέες. Δουλειές που θα απέτρεπαν και τη μετανάστευση, το 90% της οποίας ήταν νέοι και νέες 30-40 ετών. 

    Το πολιτικό προσωπικό σε όλο το πολιτικό φάσμα μαζί με τις κομματικές προεκτάσεις του στην τοπική αυτοδιοίκηση έδειξε (κατά τον 40χρονο ψευτοσοσιαλισμό μας) μόνιμο αρνητισμό και στις ξένες επενδύσεις. Διωγμό στους ιδιώτες επενδυτές και στο πολυεθνικό κεφάλαιο για να μη χρεωθεί το πολιτικό κόστος ότι ανοίγεται στην ελεύθερη οικονομία,  στα συμφέροντα και στη δήθεν ολιγαρχία. Αλλά για ποια ολιγαρχία μιλάμε στο Ελλαδιστάν όπου ξεχειλίζει το μίσος για τη βιομηχανία, τη βιομηχανική ανάπτυξη και τη ντόπια παραγωγή σε βάρος των εισαγωγών; Τους 10-20 που μένουν στον τόπο αλλά επενδύουν από τις ΗΠΑ μέχρι και την Αλβανία; 

    Το πολιτικό προσωπικό σε όλο το πολιτικό φάσμα ήταν που έβαλε τους ιθαγενείς να πληρώσουν τα μαλλιά της κεφαλής τους (πάνω από 5 δισ. ευρώ) σε 20 χρόνια για να κρατικοποιήσουν τις ιδιωτικές προβληματικές επιχειρήσεις (πάνω από 50), τινάζοντας στον αέρα και κρατικές Τράπεζες ( ΕΤΒΑ, ΑΤΕ και μερικώς -τότε- την Εθνική) με μοναδικό σκοπό να αυξήσουν θέσεις για κατάταξη κομματικού στρατού κάτω από τη διοίκηση της εκάστοτε νομενκλατούρας. Οι 500.000 θέσεις εργασίας που διέλυσε η παταγώδης αποτυχία των κρατικοποιήσεων μεταξύ 1985-2005 δεν καλύφθηκε ποτέ από νέες εξ ίσου μεγάλες επενδύσεις, όπως των πρώην ιδιωτικών; Ποτέ και με τίποτε. Οποίος από το κόμμα πρόλαβε να πάρει ό,τι πήρε ή είχε ημερομηνία λήξης (μετά το κλείσιμο) ή μετάθεση στο κράτος..., ανάλογα με τη θέση του στο κόμμα. 

    Το πολιτικό προσωπικό σε όλο του το φάσμα ήταν (και παραμένει) που μετά τη συρρίκνωση και σμίκρυνση της μεταποίησης (από το επίπεδο της μεγάλης και βαριάς βιομηχανίας στο επίπεδο της μικρής και οικογενειακής βιοτεχνίας) στράφηκε στο φορολογικό κυνηγητό για να βγάλει τα σπασμένα από τη διατήρηση κράτους σε όλη την άθλια έκταση παρά τις αντίθετες υποδείξεις δανειστών,  στην πτώχευση του 2010. Παράλληλα να συντηρεί την ετήσια κατάταξη κομματικών και σε κρατικές βιομηχανικές επιχειρήσεις (τη συνεχιζόμενη και μετά το 2010 ), και ας ήταν με το λουκέτο στο χέρι. 

    Το πολιτικό προσωπικό σε όλο το πολιτικό φάσμα ήταν που δεν θέλησε ποτέ να αναμορφώσει το σύστημα της παιδείας (απόρριψη νόμων και με ισχυρότατη πλειοψηφία της Βουλής) για διαδρόμους πραγματικής προσέγγισης με την παραγωγή και από εκεί με την (έστω και μικρή) επιχειρηματική κοινότητα του τόπου. Να στρώσει έτσι συνθήκες για νέες, βιώσιμες και μακροπρόθεσμης διάρκειας θέσεις εργασίας. 

    Το πολιτικό προσωπικό σε όλο το πολιτικό φάσμα στήνει και τώρα "δημοπρατήριο" με προσφορές σε κατώτατους μισθούς (ισοπεδωμένους ήδη από τον πληθωρισμό) καθώς και στέγη, παράλληλα με τα κρατικά χαρτζιλίκια... αντιγράφοντας το παιχνίδι της "κολοκυθιάς" (με τα πόσα κολοκύθια προσφέρει ο καθένας...) αντί να ανοιχθεί συναινετικά (τι λέω τώρα...) και να βάλει κάτω μεγάλες επενδύσεις (ενεργειακές στην κορυφή) ώστε να φανεί αν όντως έχουμε έλλειψη κατάλληλου εργατικού δυναμικού ή μας τρώει η τεμπελιά. Ώστε έτσι να απαντηθεί και το ερώτημα της εισαγωγής μας. 

    george.kraloglou@capital.gr

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ