Συνεχης ενημερωση

    Παρασκευή, 30-Σεπ-2022 00:02

    Καλοπληρωμένοι μισθοί

    • Εκτύπωση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Του Γιώργου Κράλογλου

    Το μήνυμα των "αρνητών" δουλειάς (τύπου δουλείας) του φετινού καλοκαιριού έπιασε. Το άνοιξαν οι πάνω από 240.000 κενές θέσεις παρά την έντονη ζήτηση.

    Μπορεί στη μαζική αυτή ζήτηση (την πρώτη μετά από μια 25ετία) να είναι και μέρος από εκείνο που αφορά δεξιότητες και γνώσεις σύγχρονης τεχνικής στην παραγωγή. Ρωτήστε όμως και την άλλη παραγωγή, την αγροτική και ιδίως την τουριστική αν βρήκαν αυτό που ζητούσαν και πιστεύουν ότι θα το βρουν από εδώ και πέρα, (αν ξεχάσουμε βεβαίως τους μετανάστες και τα εισαγόμενα χέρια από τα Βαλκάνια...).

    Ο σημερινός εργασιακός ευτελισμός από πλευράς αμοιβών και συνθηκών εργασίας (που δεν έχει να κάνει με την εργασιακή τραγωδία της πολιτικής κρατικών επιδομάτων που ωφελούν τη μαύρη αγορά όπου οι μισθοί "συμπληρώνονται" με μαύρα ώστε ο άνεργος να παραμένει στην ανεργία) είναι πολιτικό αποτέλεσμα. 

    Είναι ιδεολογικό κατάντημα των κυβερνήσεων. 

    Είναι αυτό που πετύχαμε στον διωγμό πολυεθνικών και άλλων επενδύσεων με το "μαστίγιο" της γραφειοκρατίας και την κομματική κρατική άρνηση προς το άνοιγμα της ιδιωτικής οικονομίας.

    Να όμως που από χθες αρχίσαμε να περνάμε πολιτικά μηνύματα που εισπράττουμε στα κόμματα και από την αγορά εργασίας και από ομάδες ανέργων που (καλά κάνουν) και στέκονται απέναντι. Δείχνουν να "αρνούνται" την εργασία. 

    Κατά την άποψή μας πρώτο στοιχείο "δημόσιας αποστολής", από ελληνική κυβέρνηση προς επενδυτές, (κορυφαίους πολυεθνικούς μάλιστα) ήταν η πρωθυπουργική αναφορά ότι "...η νέα επένδυση της Google στην Ελλάδα μπορεί να εισφέρει πάνω από 2 δισ. ευρώ στο ΑΕΠ της χώρας έως το 2030 και να δημιουργήσει 20.000 καλοπληρωμένες θέσεις εργασίας...".

    Να ξεπεράσουμε ότι αναφορές όπως οι "20.000 καλοπληρωμένες θέσεις εργασίας..." δεν γίνονται ποτέ χωρίς συνεννόηση με τους επενδυτές (τουλάχιστον όταν περιέχονται σε πρωθυπουργικού λόγους) και να μείνουμε στο ότι έμμεσα επιβεβαιώθηκαν (με τον δικό τους τρόπο) και από τους ομιλητές του πολυεθνικού ομίλου με παραπομπές στα χρονοδιαγράμματα της επένδυσης.

    Ο κύβος ερρίφθη λοιπόν. 

    Η κυβέρνηση τουλάχιστον (θα δούμε τι θα κάνει -επί της ουσίας- και η υπόλοιπη πολιτική σκηνή) βλέπει ότι επενδύσεις χωρίς σαφείς αναφορές στα κέρδη και της εργασίας,  όχι μόνο με αριθμούς που περιέχονται στα επενδυτικά σχέδια, αλλά και με αναζήτηση του είδους της εργασίας και του επιπέδου της αμοιβής οφείλουν να είναι διαπραγματεύσιμα αντικείμενα ενταγμένα στην επένδυση. 

    Ο ιδιώτης επενδυτής δεν θα δελεάζει αποκλειστικά το υπουργείο Οικονομικών προσφέροντας προοπτικές φοροεισπράξεων αλλά και το υπουργείο Εργασίας με τις εργασιακές προσφορές του. 

    Όνειρα θερινής νυκτός... για την Ελλάδα, που δεν στέκονται στη δική μας πολιτική πραγματικότητα, θα μου πείτε... Και ίσως να έχετε δίκιο.

    Λέω όμως ίσως και κρατώ επιφυλάξεις γιατί δεν θεωρώ ότι είναι τυχαίες και περιπτωσιακές ή αν θέλετε, προεκλογικό ερέθισμα οι όποιες αναφορές για "καλοπληρωμένες αμοιβές...".

    Το κακό με τις αμοιβές πείνας,  στον ιδιωτικό τομέα (γιατί στο Κρατιστάν άλλα κρατούν και θα κρατούν...) έφθασε σε επίπεδα έντονου προβληματισμού και στην πολιτική σκηνή και σε όλα τα κομματικά παρασκήνια. 

    Είμαι βέβαιος γι' αυτό που γράφω. Όπως είμαι βέβαιος ότι σύντομα θα διαπιστώσουμε πολύ μετρημένα λόγια και για μισθούς και κάθε μορφή αμοιβών,  σε όλα τα προγράμματα και σε κάθε εξαγγελία. 

    Η συνέχιση της αδιαφορίας των 240-260.000 άνεργων στην κάθε προσφορά μισθών πείνας (αν σημειωθούν ο πληθωρισμός πάνω από 10% και το ενεργειακό που έρχεται) που ξεπεράσθηκαν και στα υπόλοιπα Βαλκάνια σε συνδυασμό με την εντελώς μηδενική ανταπόκριση των εργαζομένων εκτός Ελλάδος (ιδίως νέων) έδωσε αυτό που έπρεπε να καταλάβει η πολιτική σκηνή,  όταν αναφέρεται σε μισθούς και εργασιακό περιβάλλον. 

    Η αρχή μπορεί να φάνηκε μέσα σε τελετές με ταρατατζουμ..., αλλά το μήνυμα των 240.000 "αρνητών" δουλειάς (τύπου δουλείας) του φετινού καλοκαιριού έπιασε. Και από κοντά (ας μην το ξεχνάμε) και η αδιαφορία των 680.000 Ελλήνων του εξωτερικού (μετά το 2010) στα (θεωρητικά) κίνητρα για την επιστροφή τους. 

    george.kraloglou@capital.gr 

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ