Συνεχης ενημερωση

    Πέμπτη, 13-Ιαν-2022 00:02

    Εδώ ο ΦΠΑ, εκεί ο ΦΠΑ, πού είναι ο ΦΠΑ…;

    • Εκτύπωση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Του Γιώργου Κράλογλου 

    Παντού είναι και θα μείνει ο ΦΠΑ. Ίσως για λίγο να ξαποσταίνει…, αλλά γιατί να τον πειράξεις όταν ουδείς σε ελέγχει. Όταν δεν έχεις αντιπολίτευση.

    Ξεχάσαμε ποια κυβέρνηση έχουμε και πιάσαμε να ζητάμε ευθύνες από την αντιπολίτευση για τον "παπά" που παίχθηκε με το φεύγει ή μένει ο ΦΠΑ; Καθόλου. Αλλά ως θεατές στην κακόγουστη "επιθεώρηση" με τον ΦΠΑ να μπαίνει και να βγαίνει, στην ίδια "πράξη", μας φταίνε οι πάντες. 

    Γιατί το σκηνικό και το βασικό σενάριο είναι πολιτικό. Και στην πολιτική τον πρωταγωνιστικό ρόλο τον δίνει ο λαός. Αλλά μόνο αν τον διεκδικήσεις. Αν τον πείσεις ότι αξίζεις. 

    Έχουν καταλάβει λοιπόν στην αντιπολίτευση τις προτεραιότητες που έχει ανάγκη η χώρα για να σταθεί όρθια την επόμενη μέρα της πανδημίας; 

    Αντιλαμβάνονται ότι η οικονομία που παραδόθηκε στη κυβέρνηση το 2019 βαδίζει, με το ζόρι, προς την ανάκαμψη, αλλά χωρίς τη βεβαιότητα για σταθερότητα ή μεσοπρόθεσμη ανάπτυξη, αν δεν προηγηθούν τομές αλλαγής στην εφαρμογή της οικονομικής πολιτικής; 

    Είναι σε θέση η αντιπολίτευση να δώσει στίγμα κατευθύνσεων στην οικονομία, με σταθεροποίηση μέτρων, ειδικά φορολογικών, ή είναι ανίκανη για οτιδήποτε άλλο πέρα από τις καταλήψεις και τις άλλες σχολικές παρλαπίπες…; 

    Αφορμή για τις εδώ και εκεί επισημάνσεις και του σημερινού μας σημειώματος δίνει, εκτός του σκηνικού στον ΦΠΑ, η βεβαιότητά μας ότι η οικονομία, ανεξάρτητα από τα (αναμασήματα) περί ανάκαμψης, ανάπτυξης, των επενδύσεων και της αναγέννησης…, δεν αντέχει άλλο να στηρίξει τον κρατισμό. 

    Δεν μπορεί το 98% της μικρομεσαίας οικονομίας να είναι ο απλός παρατηρητής του κρατικοδιαιτισμού που απολαμβάνει μόνο το 2%. Το υπογραμμίζουμε σχεδόν καθημερινά. Δεν θα τα βγάλει πέρα. 

    Το 98% ή θα μετασχηματισθεί στο, κατά το δυνατόν, μεγαλύτερο μέρος του ή σιγά-σιγά θα μας εγκαταλείψει. Ο δε (σωτήριος κατά την γνώμη μας) μετασχηματισμός της σημερινής μεσαίας, μικρής και πολύ μικρής βιοτεχνίας, του τουρισμού, του εμπορίου, της καφετέριας και της ταβέρνας δεν θα συμβεί όσο η οικονομία της χώρας συνεχίζει να περιβάλλεται από απαράδεκτο φορολογικό περιβάλλον, που δεν υπόσχεται τίποτε πέρα από τα ολίγα της εκάστοτε κυβερνητικής θητείας. 

    Τα εκάστοτε 4-5 μέτρα σωτηρίας, κατά περίπτωση, με ημερομηνία λήξης, πάντα σε μικρή χρονική διάρκεια. Απόδειξη τα 45 χρόνια που δήθεν πασχίζουμε να καλύψουμε το επενδυτικό κενό, αλλά μόνο το αυξάνουμε.

    Να γιατί παραμένουμε χωρίς προοπτική και στον (ανησυχητικά θα λέγαμε) αναγκαίο μετασχηματισμό της βιοτεχνικής όσο και της σχεδόν ανύπαρκτης αγροτικής Ελλάδας. 

    Δεν είναι ότι δεν μπορούμε. Δεν το θέλουμε. Δεν το θέλουμε ούτε πολιτικά, ούτε κοινωνικά. 

    Δεν θέλουμε, σε καμία περίπτωση, να συρρικνώσουμε το κράτος. Να μειώσουμε τα κομματικά στρατεύματα κατοχής. Να ανοίξουμε την ελεγχόμενη από το κράτος οικονομία στην ελεύθερη αγορά εξασφαλίζοντας ανταγωνιστικότητα. 

    Κανείς δεν το θέλησε και δεν το θέλει, από τις κυβερνήσεις που πέρασαν, από τα κόμματα εξουσίας και από όλα τα δεκανίκια της Βουλής που προσφέρονται στο στήσιμο κυβερνήσεων υπό την προϋπόθεση ότι θα στηρίξει τον κρατισμό. 

    Βασικά καύσιμα όμως συντήρησης του κρατισμού στην ελληνική οικονομία των παλαιών Βαλκανίων είναι ο ΦΠΑ. Και από το 2010 της δημοσιονομικής κρίσης, ο ΕΝΦΙΑ με τα διάφορα καπέλα του. Οι σιγουρότατα εισπράξιμοι φόροι. Οι φόροι με τους οποίους είσαι σε θέση, ως κυβέρνηση, να στηρίξεις και το δικό σου πέρασμα.

    Ποιος, όμως, από τους πρωταγωνιστές τολμάει να ανοίξει θέμα ουσίας για μειώσεις ή καταργήσεις στον ΦΠΑ (εκτός από τις από καιρού σε καιρό αλχημείες μικρής πάντα διάρκειας), αφαιρώντας από το ψευτοσοσιαλιστικό μας σύστημα τη βασική ενέργεια που συμπληρώνεται από την "πυρηνική δύναμη" του ΕΝΦΙΑ, με τις διάφορες μορφές του; 

    Γιατί να το κάνει. Να διακινδυνεύσει να κουτσαθεί το κράτος και να μειωθεί ο κομματικός πελατειακός πληθυσμός; Ποιος ο λόγος; 

    Επειδή το επιβάλλει μια νέα εκβιομηχάνιση ή ο μετασχηματισμός της μικρής και μεσαίας βιοτεχνικής και τουριστικής Ελλάδας; 

    Και τι πάθαμε που η Ελλάδα μικραίνει χωρίς προοπτική σταθερής ανάκαμψης; Που αυξήθηκε στο 1.100.000 η ανεργία και κοντά στις 650.000 η μετανάστευση; Τι σημαίνει αυτό για τις κυβερνήσεις του κρατισμού όταν έχουμε και την αντιπολίτευση να ορκίζεται ότι θα τον συντηρήσει, με κάθε θυσία, ίσως με κάποιες διαφορές στα "χρώματα" και στη συνθηματολογία εφαρμογής του…;

    george.kraloglou@capital.gr

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ