Συνεχης ενημερωση

    Τετάρτη, 08-Δεκ-2021 00:02

    Ανθεκτικότητα στην οικονομία υπάρχει, η δυναμική παίζεται...

    • Εκτύπωση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Του Γιώργου Κράλογλου 

    Δικαιούται η κυβέρνηση να ευλογεί τα γένια της για πρωτιές στην οικονομία. Αλλά τα περί ανθεκτικότητας και δυναμικής θέλουν συζήτηση. Πολλή συζήτηση...

    Ανθεκτικότητα στην οικονομία υπάρχει. Αλλά σε ποια οικονομία. Την κρατική οικονομία με το σκουπιδαριό που δεν αντέχει πλέον ούτε σε αποκρατικοποίηση, μιας και το τρένο χάθηκε πριν τη χρεοκοπία του 2008 και τη 12ετία της κρίσης, που ξέσπασε από τις ανυπόστατες σπατάλες των δανεικών του κράτους;

    Να σκεφθεί κανείς,  έτσι μόνο για το αστείο της ιστορίας, ότι μετά από μια 10ετία ασυνεννοησίας μεταξύ κράτους και του κρατικού μονοπωλίου ύδρευσης μόλις τώρα κατάφεραν να βρουν φόρμουλα να μοιράζονται κόστος και έξοδα για να μη μεγαλώνουν οι ζημιές. 

    Να σκεφθείς ακόμη,  πάλι σαν αστείο, ότι μετά από 40 χρόνια κρατικοποιήσεων στη βιομηχανία μόλις το 2021 πήρε χαμπάρι το κράτος πως αν αγοράζεται η κρατική σαβούρα που έμεινε είναι και για κάποια οικόπεδα "τεφαρίκια". Και αντιγράφοντας τους αγοραστές αυτούς φθάσαμε και στην απόφαση αξιοποίησης της ΠΥΡΚΑΛ, σαν μέρος της κρατικής περιουσίας.

    Και για να τελειώνουμε με αυτά.

    Όταν πληρώνεις πρόστιμα στην Κομισιόν για επιδοτήσεις και ενισχύσεις (από λεφτά της Ε.Ε και φόρους ιθαγενών), στα κρατικά επιχειρηματικά τροφεία κομματικών και αφισοκολλητών, ασφαλώς και δεν πρέπει να μιλάς για ανθεκτικότητα της οικονομίας έχοντας στο πίσω μέρος του μυαλού σου την κρατική που μας αρέσει δεν μας αρέσει καλύπτει, ακόμη, περίπου το 70%.

    Ας πάμε λοιπόν στην ιδιωτική οικονομία που (εκ των πραγμάτων) έχει επωμισθεί τον σταυρό του οικονομικού μαρτυρίου στον τόπο. Την ιδιωτική οικονομία που αποφεύγουν οι πολιτικοί να την ονοματίζουν με σαφήνεια όταν αναφέρονται στις αντοχές της οικονομίας. 

    Περνάμε, στην κοινή γνώμη, τα περί ανθεκτικότητας, γενικά και αόριστα. Μιλάμε για δυναμική της οικονομίας στο μέλλον, αλλά κουβέντα για το πώς φθάσαμε στη σημερινή ανθεκτικότητα. 

    Πώς φθάσαμε στις πρωτιές ανάπτυξης στην ευρωζώνη (σύμφωνα με την Eurostat) παρά τις κακουχίες,  τις ατυχίες και τις πανδημίες με την οικονομική Ελλάδα να μένει και να τραβιέται στο γελοίο αριστερίστικο περιβάλλον της,  η μοναδική χώρα στην Ευρώπη,  συμπεριλαμβανομένης και εκείνης του πρώην Ανατολικού μπλοκ. 

    Πώς φθάσαμε στις πρωτιές,  με αποβιομηχάνιση,  συρρίκνωση μεγεθών, δράσεων της ιδιωτικής επιχειρηματικής πρωτοβουλίας με απώλειες μεγάλων δυνάμεων,  στην επικράτηση εκατοντάδων χιλιάδων έστω και μεσαίων ή μικρών μονάδων όταν εκτός του φορολογικού τους διωγμού είχαμε έλλειψη ρευστότητας,  μείωση χρηματοδότησης και συνεχείς αυξήσεις τιμολογίων των κρατικών μονοπωλίων σε βάρος του κόστους παραγωγής και εξαγωγών.

    Φθάσαμε λόγω της μεγάλης, απρόσμενης θα έλεγα, ανοχής της ιδιωτικής επιχειρηματικής πρωτοβουλίας σε κάθε πειραματισμό της μόνιμα αριστερίστικης πολιτικής (από όλες τις κυβερνήσεις -ειδικά της προηγούμενης-) στις πλάτες της οικονομίας. 

    Φθάσαμε λόγω της μεγάλης μεταστροφής στην εξασφάλιση ρευστότητας (της όποιας ρευστότητας στην αγορά) από δικά της έτοιμα, αντί της ροής χρηματοδότησης με έντονα αναπτυξιακά χαρακτηριστικά, που έπρεπε να επιβάλλουν οι κυβερνήσεις. 

    Ευλογεί,  η κυβέρνηση, τα γένια της για την πρωτιά της Ελλάδας και στην απορρόφηση πόρων από το προηγούμενο ΕΣΠΑ και τις προοπτικές απορροφητικότητας του ΕΣΠΑ 2021-2027, αλλά παραμερίζει και εδώ την ανθεκτικότητας όχι της οικονομίας (όπως κάνει γενικά και αόριστα) αλλά των επιχειρήσεων που έχουν όντως αγκιστρωθεί και στις δυνατότητες του ΕΣΠΑ παρά το γεγονός πως τα προγράμματα δεν δείχνουν συνδυασμένα με γενικευμένη αναπτυξιακή και επενδυτική στρατηγική.

    Οι διαδικασίες χρονοβόρες, όπως τότε που εμφανίσθηκε στην οικονομία μας το πρώτο ΕΣΠΑ. Τα τραπεζικά κριτήρια χωρίς υπόβαθρο αναπτυξιακής στρατηγικής, λες και οι Τράπεζες δεν είναι κομμάτι της οικονομίας. Δεν είναι μέρος του εκτελεστικού μηχανισμού εφαρμογής της προσπάθειας των κυβερνήσεων για ανάπτυξη. 

    Τι είναι ή μάλλον τι πρέπει να είναι οι Τράπεζες, σε ό,τι αφορά το ΕΣΠΑ, αν όχι "αυλάκι ροής" της χρηματοδότησης και τίποτε άλλο ή ενισχυτικοί μηχανισμοί επενδυτικής πολιτικής και μέσω ΕΣΠΑ; Το σκέφθηκε κανείς αυτό; 

    Όταν μιλάμε λοιπόν για ανθεκτικότητα στην οικονομία ή για πρωτιές στην Ευρώπη στην απορροφητικότητα προγραμμάτων, όπως το ΕΣΠΑ, να μη λησμονούμε τη βάση και τους παράγοντες της ανθεκτικότητας. Και δεν υποβαθμίζει την κυβερνητική πολιτική η απόδοση ανθεκτικότητας και δυναμικής στην επιχειρηματική πρωτοβουλία ιδιωτών, που αδιαμαρτύρητα (σε υπερβολικό βαθμό, θα έλεγα) δεν διεκδικεί τον λόγο αναφοράς που δικαιούται όταν οι κυβερνήσεις ευλογούν, περισσότερο από όσο πρέπει, τα γένια τους στην οικονομία...

    george.kraloglou@capital.gr
     

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ