Συνεχης ενημερωση

    Πέμπτη, 11-Νοε-2021 00:02

    Η ακρίβεια δεν εμβολιάζεται. Πότε θα το καταλάβουμε...

    • Εκτύπωση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Του Γιώργου Κράλογλου 

    "Θερμομετρήσαμε" την οικονομία και την βγάζουμε με "πυρετό" πληθωρισμού 4% και βλέπουμε... Η ακρίβεια που τον έφερε δεν φεύγει με εμβόλια ή ασπιρίνες.

    Και οι διαγνώσεις ότι η ακρίβεια που βιώνουμε είναι μόνο εισαγόμενη ίσως και πρόσκαιρη και έχει να κάνει με παγκόσμιες ενεργειακές και οικονομικές ανακατατάξεις, είναι κατά τη γνώμη μας, τα γνωστά άλλα λόγια να αγαπιόμαστε..., περιμένοντας την κανονικότητα να επιστρέψει μόνη της...

    Ας τα ξεχάσει αυτά η κυβέρνηση ή οι ολίγοι της κυβέρνησης που τα παράγουν και τα ανακυκλώνουν σε συζητήσεις και με τις παραγωγικές τάξεις ή ό,τι έχει μείνει τέλος πάντων από αυτό που λέγαμε παραγωγικές τάξεις...

    Οι ασπιρίνες και τα εμβόλια με τη μορφή επιδομάτων που εξασφαλίζει, τα ολίγα,  σε νοικοκυριά και μικρές επιχειρήσεις δεν θα λύσουν το πρόβλημα.

    Αντίθετα θα τα βρούμε και πάλι μπροστά μας καθώς, ως πολιτική από το 2012 με κορύφωση το 2016, βαδίζουν να γίνουν καθεστώς. Και άντε να το γκρεμίσεις με εκλογές το 2023... 

    Προς τα πού είναι λοιπόν η κανονική περπατησιά μας στην οικονομία; Στο πουθενά, αν δεν βιαστούμε να κάνουμε μεταρρυθμίσεις ουσίας.

    Δεν είναι δυνατόν να συζητάμε αν θα μειώσουμε τους (μοναδικής ελληνικής πολιτικής ευρηματικότητας...), ειδικούς φόρους κατανάλωσης, κεφαλικούς φόρους ανά ακίνητο, χωράφι και περιβόλι, επειδή το κράτος έχει ανάγκη σίγουρους πόρους αλλιώς δεν θα μεγαλώσει κι άλλο...

    Δεν είναι δυνατόν να ζητάμε επενδύσεις και να φορολογούμε τα κέρδη που προορίζονται να καλύψουν εκσυγχρονισμό επιχειρήσεων δευτερογενούς παραγωγής (οι υπάρχουσες δήθεν αναπτυξιακές φοροελαφρύνσεις είναι αστείες μπροστά στις ανάγκες μας για επενδύσεις) ωραιοποιώντας (με σχήματα και συγκρίσεις, από χρόνο σε χρόνο) τη ραγδαία αποβιομηχάνιση της χώρας. 

    Δεν είναι δυνατόν να αφήνουμε ανέγγιχτο το (εντελώς παράλογο) ενεργειακό κόστος (στην υψηλή και υπερυψηλή τάση) της ενεργοβόρου βιομηχανίας, περιμένοντας ανταγωνιστικότητα στις εξαγωγές και υποκατάσταση στις εισαγωγές,  ακόμη και σε αγροτικά προϊόντα καθημερινής ανάγκης... 

    Δεν είναι δυνατόν να κάνουμε πως δεν αντιλαμβανόμαστε ότι το τραγικά υδροκέφαλο κράτος καταστρέφει την οικονομία και τις προοπτικές της. Και αντί να μας τρομάζει να το μεγαλώνουμε, επειδή έχουμε τα σίγουρα έσοδα από το 10ετούς ηλικίας έκτρωμα του ελληνικού ΕΝΦΙΑ (θα δούμε αν θα είναι έτσι και το 2021-22...). 

    Δεν είναι δυνατόν, τέλος, οι κυβερνητικοί οικονομικοί εγκέφαλοι να συνεχίσουν να σιγουρεύουν τις τακτικές με τις επιδοτήσεις των νοικοκυριών,  μεσαίων,  μικρών και πολύ μικρών επιχειρήσεων προβάλλοντας ως επιχείρημα ότι δεν έχουν κλείσει οι τόσες μικρομεσαίες,  που προέβλεψαν τα Επιμελητήρια και Οργανώσεων τους. 

    Γιατί και να μείνουν οι μικρές και πολύ μικρές επιχειρήσεις (περιμένοντας τα ρεγάλα των επιστρεπτέων και των μη επιστρεπτέων στο κράτος...) η εικόνα της οικονομίας δεν θα αποκτήσει ποτέ ανταγωνιστικότητα ικανή στην Ευρώπη. 

    Τα μεγέθη αυτά που ακόμη συντηρούνται (διαψεύδοντας προβλέψεις για λουκέτα) δεν θα μεγαλώσουν επειδή το κράτος είναι παραδίπλα τους, με επιδοτήσεις και επιδόματα. 

    Και επειδή δεν πρόκειται να μεγαλώσουν, καλύτερα να μην μιλάμε από τώρα για απασχόληση στην Ελλάδα. Εκτός αν εννοούμε τους χώρους εστίασης και της καθαριότητας...

    Ποιος υπερσύγχρονος... εγκέφαλος λοιπόν (εντός της κυβέρνησης) επιμένει ακόμη ότι, με ελιγμούς..., επιδοτήσεων στα νοικοκυριά στο τέλος του 2021 και στο πρώτο 4μηνο του 2022 θα ξεπεραστούν τα φαινόμενα ακρίβειας και όταν επανέλθουμε σε φορολογική και εισπρακτική ροή ικανή θα είμαστε έτοιμοι για επόμενη φάση επιδοτήσεων προς το τέλος του 2022, ώστε να φανεί κανονικότητα στην οικονομία και να ελπίζει η κυβέρνηση και σε επανεκλογή. 

    Μπορεί αν μην είναι έτσι ακριβώς ο συλλογισμός (τον ακούσαμε σε ρεπορτάζ μας) αλλά και περίπου έτσι να είναι η κυβέρνηση οφείλει να αναθεωρήσει στάση και σχεδιασμούς για την ακρίβεια, υπολογίζοντας πως θα "εμβολιάσει" τα φαινόμενα περιμένοντας να δικαιωθεί,  μιας και οι πληθωριστικές τάσεις δεν είναι ούτε μόνιμες ούτε σταθερές. 

    Κατά τη γνώμη μας, η εμφανέστατη κοινωνική συναίνεση που προσφέρεται σήμερα για κάθε μεταρρύθμιση ουσίας (εξ ανάγκης ίσως λόγω της κρίσης συν την πανδημία) δίνει μοναδική ευκαιρία στην κυβέρνηση να μεταβάλει το κρατικοδίαιτο σύστημα. Αυτό έχει ανάγκη και η οικονομία μας. Να δοκιμάσει τις ικανότητες της και σε μακροπρόθεσμες επενδύσεις, μεταβάλλοντας τη βαλκανική της φυσιογνωμία με τον πολιτικό πελατειακό αναχρονισμό της. Όλα τα άλλα είναι να είχαμε να λέγαμε..., από τα μπαλκόνια...

    george.kraloglou@capital.gr
     

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ