Συνεχης ενημερωση

    Παρασκευή, 22-Οκτ-2021 00:02

    Τα κουλουβάχατα της ιστορίας με τον ΕΝΦΙΑ

    • Εκτύπωση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Του Γιώργου Κράλογλου

    Τι θα απογίνει με το καραγκιοζιλίκι του ΕΝΦΙΑ; Ποια "μουτσούνα" θα φορέσει βαδίζοντας προς την 25ετία, από το1997 που φορέθηκε η "μουτσούνα" ΦΜΑΠ;

    Τότε, το 1997, σηκώθηκε, πρώτη φορά, ως ΦΜΑΠ το λάβαρο της ψευτοσοσιαλιστικής κοινωνικής και οικονομικής μας "επανάστασης" δήθεν ενάντια και στα ακίνητα της πλουτοκρατίας. 

    Ποιάς πλουτοκρατίας όμως; Ουδέποτε προσδιορίσθηκε με ακρίβεια στην ελληνική σοβιετία που χτενίζουμε... από το 1974, τα 45 χρόνια της μεταπολίτευσης, γιατί σε κάποιες περιπτώσεις δεν συνέφερε... Ίσως να υπάρχει απάντηση στο πόθεν έσχες και των πολιτικών λαού... Λέμε ίσως...

    Γι' αυτό και οι 3 επόμενες "μουτσούνες", αυτές που ακολούθησαν, το ίδιο καραγκιοζιλίκι, μετά από την πρώτη 10ετία του ΦΜΑΠ ως ΦΑΠ, ΕΕΤΗΔΕ, και ΕΝΦΙΑ ανακάτεψαν την φορολογική σούπα όταν το πολιτικό σκηνικό διαπίστωσε πως με 2,5 ως 2,8 δισ. ευρώ, ακατέβατα..., (ανάμεσα σε άλλους φόρους) εξασφαλίζουν σιγουριά στον κορβανά για τις ανάγκες του κομματικού στρατού κατοχής στο κράτος. 

    Γι' αυτό και άνοιξε η γη να καταπιεί τον σύντροφο Αλέξη όταν του ξέφυγε, στο προεκλογικό 2014 στη ΔΕΘ,  το "ιστορικό" για τον ΕΝΦΙΑ, ότι είναι άδικος φόρος και θα τον καταργήσει!!

    Από τότε την κατάργηση του ΕΝΦΙΑ την καταβρόχθισε το χρονοντούλαπο της ιστορίας για να περάσει ως "σήριαλ" σε πολιτικές παραστάσεις. Αυτές που δίνονται ανάλογα με την πορεία και τα αποτέλεσμα των δημοσκοπήσεων.  

    Τα παρασκήνια της ιστορίας με τον ΕΝΦΙΑ και τους προγόνους τους ΦΑΠ και ΦΜΑΠ... είναι γνωστά. Δεν χρειάζονται επανάληψη εκτός αν στο τέλος του 2021 ανακαλύψουμε ότι χάνεται η σιγουριά των 2,5 δισ. και ανοίγει πρόβλημα στις νέες κατατάξεις κομματικού στρατού...

    Γιατί το λέμε αυτό; Γιατί τα πράγματα στην αγορά ακινήτων δεν θα μείνουν καθόλου έτσι αν έτσι νομίζουμε...

    Και γιατί το επιχειρηματικό κομμάτι,  με πυρήνα τη βιομηχανία, από την οποία ο ΕΝΦΙΑ περιμένει σίγουρα λεφτά (υπολογίζοντας και επενδύσεις μιας και πάμε σε ανάπτυξη ως και 8%...) δεν αντέχει να πληρώνει φόρους (ΕΝΦΙΑ) και για τις αποθήκες που στήνει μήπως γλυτώσει κόστος παραγωγής συγκεντρώνοντας περισσότερες πρώτες και άλλες ύλες. 

    Τα βιομηχανικά τιμολόγια ρεύματος που ήρθαν για να μείνουν έβγαλαν ήδη από το συρτάρι μεγάλων και μικρών και άλλα σχέδια επιχειρηματικής μετανάστευσης από την Ελλάδα ή λουκέτου σε μεγάλα τμήματα της παραγωγής.

    Τμήματα όμως από τους φόρους των οποίων σιτίζεται και ο κομματικός στρατός σε όλες τις μορφές κράτους.

    Από την άλλη οι άνεργοι δεν ζουν μόνο με επιδόματα. Οι πολύ νέοι και νέες, που ξεπερνούν το 40% του συνόλου, θέλουν ανθρώπινες δουλειές και όχι υποσχέσεις για κατώτατους που δεν βγαίνουν από την τσέπη του κράτους αλλά επιχειρήσεων η εικόνα των οποίων (σύμφωνα και με τα χθεσινά στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ για τις ενεργές επιχειρήσεις) καθόλου δεν τους ενθαρρύνει.

    Γιατί το 2019, που θεωρήθηκε, τελικά, ως έτος σταθμός, πριν κοπιάσει ο κορονοϊός, ο αριθμός των ενεργών επιχειρήσεων, ανήλθε σε 984.001 με συνολική απασχόληση 4.116.903 άτομα. 

    Από τις 984.001 ενεργές επιχειρήσεις, οι 737.852 ήταν ατομικές επιχειρήσεις και οι 523.685 δεν απασχολούσαν μισθωτούς!!

    Ο αριθμός των "γεννήσεων" επιχειρήσεων, το έτος 2019, ανήλθε σε 47.418 με συνολική απασχόληση 114.641 άτομα!!

    Από τις 47.418 γεννηθείσες επιχειρήσεις, οι 34.122 ήταν ατομικές επιχειρήσεις και οι 30.236 δεν απασχολούσαν μισθωτούς!!

    Και από την επιχειρηματική ταυτότητα της ιδιωτικής οικονομίας ας πάμε και στο χρέος μας που, σύμφωνα με στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ, είναι το ψηλότερο με διαφορά χρέος στην Ε.Ε., 206,3% του ΑΕΠ, με δεύτερη την Ιταλία με 155,6% του ΑΕΠ της και τρίτη την Ισπανία με 120%.

    Όταν λοιπόν το χρέος σου αντί να μειώνεται "ψηλώνει" κατά 0,7% του ΑΕΠ φτάνοντας τα 341,08 δισ. ευρώ από τα 341,02 δισ. ευρώ, τι κάνεις. Αναζητάς τρόπους να το εξυπηρετήσεις. 

    Θα το λέμε λοιπόν και θα το ξαναλέμε μέχρι να καταλάβουμε πως κάποιος πολιτικός χώρος το έχει εμπεδώσει. Αν δεν καλύψουμε το επενδυτικό κενό της αποεπένδυσης και της αποβιομηχάνισης που απαιτεί πολλά περισσότερα ευρώ από τα 150 δισ. που λογαριάζαμε μετά το 2018 ούτε η ανεργία των 1.100.000 θα καλυφθεί. Και για να καλύψουμε το επενδυτικό κενό (για να φέρουμε υγιείς φόρους) ή θα μειώσουμε τους αδικαιολόγητους προς τις επιχειρήσεις (όπως ο ΕΝΦΙΑ), ως κίνητρα για ντόπιες και ξένες επενδύσεις ή θα κόψουμε την κρατική μηχανή στη μέση διαλύοντας άχρηστα κομμάτια της και περίσσιους κρατικούς υπαλλήλους.

    george.kraloglou@capital.gr

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ