Συνεχης ενημερωση

    Δευτέρα, 23-Αυγ-2021 00:02

    "Πετάει" η ομάδα..., ή κερδίζει η κρατική μιζέρια και στην κλιματική αλλαγή;

    • Εκτύπωση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Του Γιώργου Κράλογλου

    Λύσεις στην κλιματική αλλαγή χωρίς εναλλακτικές μορφές ενέργειας δεν γίνονται. Και εναλλακτικές μορφές με τη γνωστή κρατική μιζέρια δεν στήνονται.  

    Δεν είναι ανάγκη να χαλάσει ο κόσμος, η φύση και το περιβάλλον για να εγκαταστήσουμε εναλλακτικές μορφές ενέργειας. Και ας είμαστε -όπως πάντα- οι τελευταίοι της Ευρώπης, πολύ πίσω από τους Ολλανδούς και τους Σκανδιναβούς.

    Όπως και να το κάνουμε όμως οφείλουμε και εμείς,  η χώρα με τον ήλιο, τα βουνά και την θάλασσα, να δείξουμε ότι είμαστε έτοιμοι να απαντήσουμε στα μηνύματα των φυσικών καταστροφών.

    Να δώσουμε τέλος πάντων κάποιο στίγμα πραγματικής πράσινης ανάπτυξης. Και ας είμαστε οι χειρότεροι και των Βαλκανίων.

    Να βεβαιώσουμε την κοινωνία και την οικονομία ότι υπάρχει κάποιο σχέδιο άμυνας. Ότι μετά από 45 χρόνια μεταπολίτευσης, είναι σε θέση να μεριμνήσει και η δική μας Πολιτεία. 

    Οι επισημάνσεις μας (λογικά αυτονόητες) είναι συνέπεια της ανατριχίλας που σε πιάνει όταν διαπιστώνεις ότι ναι μεν απασχολεί την Πολιτεία σου και η υπόθεση των εναλλακτικών μορφών ενέργειας αλλά τα έχει χάσει. Δεν ξέρει από πού να αρχίσει.

    Δεν δείχνει η Πολιτεία να αποφασίζει πώς και προς τα πού θα πορευθεί. Πώς να στήσει αυτές τις εναλλακτικές μορφές ενέργειας, στην έκταση που επιβάλλονται όταν το χωροταξικό με τα μεγάλα κενά, τις ελλείψεις και τις, μέχρι σήμερα σκοπιμότητες (κάθε μορφής), δεν εξασφαλίζει υποδοχή στην (απολύτως βέβαιη) μεγάλη κινητικότητα που αναμένεται. 

    Τα ίδια και στο περιβαλλοντικό της. Οι παρεμβολές της διαπλοκής και της τοπικής αυτοδιοίκησης στα κόμματα (όλα τα κόμματα της Βουλής) βραχυκυκλώνει τις δυνατότητες παράλληλης πορείας της περιβαλλοντικής πολιτικής με αναπτυξιακούς στόχους με άνοιγμα και εκσυγχρονισμό της οικονομίας. 

    Ας γίνουμε περισσότερο συγκεκριμένοι. 

    Αυτή τη στιγμή η ελληνική Πολιτεία (η μοναδική στην Ε.Ε.) δεν είναι έτοιμη,  ούτε διαδικαστικά να αδειοδοτήσει τις εναλλακτικές μορφές ενέργειας, με ταχύτητα που θα απαιτήσει η συνεχώς αυξανόμενη επιχειρηματική βούληση εγχώριων και ξένων επενδυτών να πάρουν θέση στις, ταχύτατα αυξανόμενες, κινήσεις για επενδύσεις της ιδιωτικής πρωτοβουλίας στον χώρο. Επενδύσεις που θα διασφαλίσουν οπωσδήποτε και κάποιο αριθμό θέσεων εργασίας,  μικρό μεν, αλλά με δυνατότητα να καλυφθούν και από άτομα χωρίς ιδιαίτερα προσόντα. 

    Η ελληνική Πολιτεία συντηρεί δυστυχώς και στον τομέα εναλλακτικών μορφών ενέργειας τους γνωστούς ρυθμούς ανταπόκρισης. Τα αιτήματα αδειοδοτήσων ικανοποιούνται,  όταν και εάν ικανοποιηθούν, μετά από 4 ως 10 χρόνια, στο 90% των περιπτώσεων!! 

    Η ελληνική Πολιτεία δεν είναι σε θέση να δώσει άμεσες και ουσιαστικές απαντήσεις στο οποιοδήποτε επενδυτικό αίτημα συγκροτημάτων εναλλακτικής ενεργειακής παραγωγής καθώς συνεχίζει να έχει ανοικτά θέματα στο κτηματολόγιό της,  στη δασοπροστασία, στη χωροταξία και στην πολεοδομία. Γιατί ακόμη παρεμβάλλονται συναρμοδιότητες υπουργείων, Περιφέρειας και τοπικής αυτοδιοίκησης που μετατρέπουν την όλη προσπάθεια σε γραφειοκρατική κόλαση. 

    Η ελληνική Πολιτεία δεν είναι επίσης σε θέση να προστατεύσει την επένδυση των εναλλακτικών μορφών δίδοντας κύρος στις άδειες που χορηγεί αν οι Δήμοι και γενικά η τοπική αυτοδιοίκηση σηκώσουν τη γνωστή μικροπολιτική παντιέρα,  υποστηρίζοντας (υποτίθεται) τα συμφέροντα των πολιτών αλλά,  επί της ουσίας, δικές τους κομματικές και εκλογικές επιδιώξεις, στο όνομα των δημοτών.

    Η ελληνική Πολιτεία μόλις τώρα ξεκινάει να μελετήσει πού θέλει και πώς θέλει το φυσικό και χωροταξικό της τοπίο στις εναλλακτικές μορφές ενέργειας ώστε να ισορροπήσει την ενεργειακή ανάπτυξη από τη μια με την αισθητική και από την άλλη με περιφρούρηση των ενεργειακών στόχων,  στα συμφέροντα των οικοπεδοφάγων και των εκμεταλλευτών γης με το σύστημα των αυθαιρέτων. 

    Δεν είμαστε επίσης ικανοί (ή δεν θέλουμε...) να τερματίσουμε διαμάχες διαφόρων τομέων και συμφερόντων στη γενικότερη παραγωγή ενέργειας (συμπεριλαμβανομένων και εκείνων των εισαγωγών που "επιστρατεύουμε" να καλύψουν τη μόνιμη -εδώ και 50 χρόνια- ενεργειακή μας ανεπάρκεια). 

    Και το εξωφρενικότερο όλων. Είναι οι προεκτάσεις της εξάρτησης της οικονομίας από τη διαπλοκή και στα ενεργειακά συμφέροντα που οδηγούν στο εξής ερώτημα. Θα προπορευθεί τελικά η άμυνα της χώρας στην κλιματική αλλαγή και με εναλλακτικές μορφές ενέργειας ή με την εμπλοκή τους στην (ακόμη τουλάχιστον) ανέγγιχτη κρατική μιζέρια της γραφειοκρατικής κόλασης, θα δοθεί ευκαιρία (ίσως και σκόπιμα) να προηγηθούν άλλες μορφές προγραμμάτων ενέργειας, πάντα κάτω από τον "μανδύα" της δήθεν πράσινης ανάπτυξης που (ως 12ετες σήριαλ, του 2009) στοχεύει να παραπλανεί τους οικολογικά, περιβαλλοντικά και κλιματικά, ευαίσθητους ιθαγενείς της χώρας.  

    george.kraloglou@capital.gr

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ