Συνεχης ενημερωση

    Παρασκευή, 13-Αυγ-2021 00:01

    Οι αλήθειες του STERBER, του milkman και του Kolmogorov

    • Εκτύπωση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Του Γιώργου Κράλογλου

    Εργολάβοι Αλβανοί, στα χέρια Βούλγαροι. Ξεχάσαμε τη γη για μια θέση στο δημόσιο. Στην Ευρώπη, εθνική πολιτική σε παραγωγές. Πότε έρχεται το ξέσπασμα; 

    Το ερώτημα για το ξέσπασμα (αντικείμενο του σημειώματος) θα απαντηθεί από την στήλη. Τις επισημάνσεις της εισαγωγής τις πήραμε από τα γραπτά των σχολιαστών του τίτλου, που μας έδωσαν ερέθισμα για το σημερινό σημείωμα.

    Ο STERBER, πάντα κομψά καυστικός, με 2-3 λέξεις στο σχόλιό του για τους αγρότες και τους κτηνοτρόφους Αθήνας και Θεσσαλονίκης..., που περιμένουμε να είναι σε λίστες επιδοτήσεων και για τις καταστροφές από τις πυρκαγιές γράφει σχετικά: "στη Χαλκιδική, στο μάζεμα της ελιάς οι εργολάβοι είναι Αλβανοί και τα χέρια Βούλγαροι…".

    Ο Kolmogorov που ποτέ δεν αφήνει τίποτε να πέσει κάτω παρατηρεί: "ξεχάσαμε τη γη μας, για μια θέση στο δημόσιο. Τώρα με το εύκολο κέρδος, το ρουσφέτι και τη λαμογιά είναι δύσκολο να επιστρέψουμε στη χειρωνακτική εργασία. Ο χαρτογιακάς και το ψευτομανατζεριλίκι με τις πλάτες των γνωστών, προσφέρει γκλάμορ. Οι Αλβανοί σε λίγες δεκαετίες θα κατέχουν σημαντικό κομμάτι της πίτας της εγχώριας πραγματικής οικονομίας, που είναι ο πρωτογενής τομέας. Και όχι σαν εργάτες γης….".

    Ο milkman (πάντα διαβασμένος σε ό,τι λέει) απλώνει το θέμα και στην Ευρώπη και το "ακτινογραφεί" με τρόπο που δεν επιδέχεται αμφισβήτηση: "…ποιος Έλληνας θα γίνει ψαράς ή κτηνοτρόφος; Ελάχιστοι. Στην γεωργία δεν θα υπάρξει μεγάλο πρόβλημα, διότι ως χώρα παράγουμε αρκετά προϊόντα λόγω κλίματος που δεν παράγει η υπόλοιπη Ευρώπη. Εκεί που θα υπάρξει Βατερλό είναι η κτηνοτροφία. Αγελάδες και μοσχαρίσιο κρέας θα αφανιστούν πρώτα. Χοιρινό λίγο αργότερα. Πρόβατα και τα κατσίκια, όσο έχουμε ΠΟΠ προϊόντα, θα καθυστερήσουν. Οι γαλοπούλες τέλειωσαν ουσιαστικά. Τα κοτόπουλα είναι βιομηχανικό προϊόν. Στην Ευρώπη όμως (καταλήγει) υπάρχουν εθνικές πολιτικές για αυτές τις παράγωγες. Εδώ τίποτα…".

    Εδώ τίποτε λοιπόν. Και από εδώ ξεκινάει το ερέθισμα στην στήλη για την απάντηση στο ερώτημα πότε έρχεται το ξέσπασμα. 

    Ερώτημα καθόλου τυχαίο. Και δεν θα το κάναμε, αν δεν γνωρίζαμε ότι απασχολεί έντονα και τον κυβερνητικό χώρο μιας και έχει να αντιπαραταχτεί (σύντομα) με όσα έρχονται, ακόμη και αν βάλει το νερό στο αυλάκι και με τις καταστροφές των ημερών και με την οικονομία που παρέλαβε από την χρεοκοπία, με την προσθήκη του φορτίου της πανδημίας. 

    Το δημοσιονομικό της χώρας είναι απλά στον πάγο λόγω της πανδημίας. Η "καρμανιόλα" της σκληρής εποπτείας και των υποχρεωτικών πλεονασμάτων είναι στημένη. 

    Απλά οι δανειστές, οι Γερμανοί και το Eurogroup έχουν αποσύρει τον "εκτελεστή" μέχρι να αποφασίσουν πώς θα γίνονται οι "εκτελέσεις". 

    Η εποπτεία των δανειστών σκληρή ή όχι θα πάει για 40-45 χρόνια από σήμερα, πράγμα που σημαίνει πως με αυτό το δυσθεώρητο και αδηφάγο κράτος δεν μπορούμε να πορευθούμε. 

    Η λύση δεν είναι στο παρατράβηγμα της ανοχής των Βρυξελλών, του Βερολίνου και της παρέας τους… 

    Η λύση είναι στην κάλυψη του μεγάλου επενδυτικού κενού των 150 δισ. ευρώ με στόχους επιτεύξιμους, και στην ανεργία. Και αυτό σημαίνει σχέδιο που θα αναγεννήσει. Δεν σημαίνει ιδέες του πίνακα…, για να δίνουμε εύκολη τροφή στην ντουντούκα.

    Μη ψαχνόμαστε αλλού (συμπεριλαμβανομένου και του τουρισμού). Ο τουρισμός στην κατάντια που βρίσκεται η, ακόμη, κρατικοποιημένη οικονομία μας, σε ποσοστό άνω του 60%, εξυπηρετεί μόνο την συντήρησή της. 

    Αυτό γινόταν και πολύ παλαιά, στα κοντινά μας πρώην Ανατολικά κράτη της Ευρώπης. 

    Και το ξέσπασμα (ως απάντηση) θα έλθει από την παραγωγή, δυστυχώς με ακόμη μεγαλύτερη εγκατάλειψη δυνάμεων και δυνατοτήτων.

    Αυτό πιστεύουμε εμείς. Και γι’ αυτό συλλέξαμε "εικόνες" και από σχόλια αντικειμενικών σχολιαστών του forum. 

    Για να συμπληρώσουν τις ίδιες, δικές μας, "εικόνες” από τις αντιδράσεις της αγοράς. Και από τις ανησυχίες στον κυβερνητικό χώρο.

    Το επενδυτικό κενό των 150 δισ. ευρώ δεν θα καλυφθεί. Ας το ομολογήσουμε. Δεν βοηθάει να μιλάμε για μάγους και νεράιδες. Ας δούμε τι και πώς θα βοηθήσουμε αποτελεσματικά ό,τι μένει από την εθνική παραγωγή. Να ξεκινήσουμε βεβαίως από την αγροτική και την κτηνοτροφική. Αλλά να μη την αφήσουμε μόνο στις πολιτικές προσφορές. Να την δέσουμε με επενδύσεις και στην άλλη παραγωγή. Την μεταποιητική. Άλλη λύση δεν έχουμε. Βοηθήματα και δανεικά μάθαμε πολύ καλά που μας οδηγούν.

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ