Συνεχης ενημερωση

    Τρίτη, 29-Ιουν-2021 00:02

    Ούτε "τράκα" αλλά ούτε και "φάκα", στην αγορά ακινήτων...

    • Εκτύπωση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Του Γιώργου Κράλογλου

    Ας το προσέξουν οι κάποιοι..., της "φορολογικής πονηριάς" με τα ακίνητα. Η σημερινή αγορά και ο τουρισμός είναι έξοδος από την κρίση. Μην τα χαλάσουμε. 

    Σεβόμαστε και προβληματιζόμαστε, θετικότατα, πάνω στα όσα σκόπιμα αλλά επισήμως διαρρέονται, για τις καλές μέρες που δείχνει να προετοιμάζει η κυβέρνηση προκειμένου να "σπρώξει" όσο περισσότερο γίνεται την αγορά ακινήτων.

    Η αναστολή ΦΠΑ, η επέκταση των ορίων επιφάνειας στην απαλλαγή από φόρο μεταβίβασης, η μηδενική φορολόγηση για τις δωρεές χρημάτων, οι εκπτώσεις φόρου για ανακαινίσεις, το "πάγωμα" του φόρου υπεραξίας, τα κίνητρα πλούσιων και συνταξιούχων να κάνουν στην Ελλάδα τη φορολογική τους κατοικία, η μείωση του ΕΝΦΙΑ, είναι αξιοπρόσεκτες παρεμβάσεις.

    Θα γίνουν όμως και (κυρίως) θα μείνουν (διαχρονικά) έτσι στην Ελλάδα ή θα βυθιστούν τελικά (ως κεντρική φιλοσοφία και ιδέες), στο γνωστό ελληνικό χάος, με τις απίθανες ερμηνείες που θα ακούμε από τη δημόσια διοίκηση ή με τις ασάφειες, στις οδηγίες εφαρμογής, από τις υπουργικές αποφάσεις και τις διοικητικές πράξεις. 

    Δεν τα λέμε αυτά ούτε για να τα πούμε ούτε για να προτάξουμε τη γκρίνια στην αισιοδοξία και στο θετικό που γεννιέται για το αύριο στην αγορά ακινήτων. Τα σημειώνουμε για συγκεκριμένους λόγους.

    Αρχικά γιατί η αγορά ακινήτων αρχίζει, σιγά αλλά σταθερά, να σχηματοποιεί μάλλον καινούριο προφίλ προσφοράς και ζήτησης. Προφίλ το οποίο σαφέστατα επηρεάζεται από τις κυριαρχούσες θετικές εκτιμήσεις, από τις δηλώσεις,  τις επίσημες αξιοπρόσεκτες διαρροές και τις δημοσιογραφικές πληροφορίες, που όμως δεν διαψεύδονται. 

    Μεταξύ αυτών (το μεταφέρουμε ως παράδειγμα) και τα όσα επικρατούν για επέκταση αφορολόγητων ορίων σε μεγαλύτερες επιφάνειες σπιτιών, επειδή αναγνωρίζεται ως ανάγκη πλέον, των νέων ιδιοκτητών, να ξεφύγουν από τους φτηνούς μεν αλλά περιορισμένους χώρους.

    Δεν είναι λοιπόν τυχαίες και οι διαπιστώσεις των μεσιτών της αγοράς ακινήτων ότι τα περίπου 40 από τα 100 διαμερίσματα που ζητούνται και τελικά πωλούνται, είναι 90 τ.μ (αν δεν τα ξεπερνούν και αυτά...), στα περισσότερα συμβόλαια. 

    Αυτό όμως, που σαφέστατα σημαίνει προσπάθεια και πρωτοβουλία για ατομική αναβάθμιση του τρόπου ζωής των πολιτών, δεν θα πρέπει σε καμία περίπτωση να δώσει ευκαιρία "πολιτικής" σκέψης κάποιων..., για "επιστράτευση ηλιθίων" που θα εξασφαλίζουν, με τους φόρους των αγορών τους σε ακίνητα, πόρους συντήρησης του κρατιστάν και του "κομματικού στρατού κατοχής" στο κράτος. Και δεν το λέμε καθόλου τυχαία αυτό...

    Γιατί, όπως και οι περισσότεροι συμφωνούμε, εδώ ακριβώς εστιάζεται και η αιτία κάθε κακού της οικονομίας, όταν και εάν συμβεί να κινήσει κάποιο τομέα της. Η σκόπιμη πολιτική στρέβλωση των κανόνων λειτουργίας της οικονομίας. 

    Πρόκειται για το καθαρά πολιτικό πρόβλημα της οικονομίας μας (το οποίο και δεν θα σταματήσουμε να υπογραμμίζουμε) όπου τα κόμματα, τα δεκανίκια τους και τα κομματικά επιτελεία των κυβερνήσεων (αυτά που αφάνισαν -μετά το 1980- τη δημόσια διοίκηση) ψάχνουν να βρουν οτιδήποτε κινείται στην αγορά και να το χαρατσώσουν για κρατικά έσοδα. Αδιαφορώντας βεβαίως για τις συνέπειες στην οικονομία. Τα κριτήριά τους είναι πολιτικά κομματικά και τίποτε άλλο. 

    Τι μας τρομάζει λοιπόν. Η συνεχιζόμενη ευπρεπής, θα λέγαμε, αναβάθμιση των επιλογών ιδιωτικής κατοικίας από τα γνωστά δυαράκια σε πιο βιώσιμές (και μακροπρόθεσμα) κατοικίες. Να μη μας διαφεύγει δε ότι πρόκειται για περιουσίες με τα τελευταία έτοιμα της αποταμίευσης των νοικοκυριών. 

    Και να το ερώτημά μας. Θα εκτιμηθούν οι ατομικές πρωτοβουλίες αναβάθμισης της διαβίωσης μόνο ως στοιχείο μιας κάποιας έντασης στην κινητικότητα της αγοράς ακινήτων και ευρύτερα της οικοδομής (με όλες τις ευεργετικές συνέπειες στην οικονομία -ακόμη και για επάνοδο καταθέσεων των νοικοκυριών από ξένες Τράπεζες-) ή θα εγκλωβιστούν στην φτηνή κρατικίστικη νοοτροπία, των 45 ετών της μεταπολίτευσης, να συντηρούμε την οικονομία της χώρας με φόρους και δανεικά. 

    Ενδείξεις,  ουσίας, για "φάκα" αγοραστών της αγοράς ακινήτων, από το κρατικό τέρας της σπατάλης και της αδιαφορίας, δεν έχουμε, ακόμη... Όπως και αποδείξεις (πέρα του αναμενομένου) για σοβαρή "τράκα" χρηματοδοτήσεων και οικονομικών ευκολιών. Ωστόσο φορολογικά ήσυχος δεν μπορεί να κοιμάται κανείς στην Ελλάδα. Και επειδή τα περί επενδύσεων και δεκάδων χιλιάδων θέσεων εργασίας, μέχρι το 2026, λέγονται μόνο για να λέγονται πολιτικά..., φρόνιμο είναι να μην αφήσουμε να "τσαλακωθούν" φορολογικά ο τουρισμός και η αγορά ακινήτων. Οι δύο, μοναδικά προσφερόμενοι, μοχλοί για την οικονομική μας ανάκαμψη. Γιατί η ανάπτυξη θέλει ακόμη πολλή συζήτηση. 

    george.kraloglou@capital.gr 

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ