Συνεχης ενημερωση

    Δευτέρα, 07-Ιουν-2021 00:02

    Ευτυχώς που βλέπουν ότι η κοινωνία αντιδρά

    • Εκτύπωση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Του Γιώργου Κράλογλου

    Γιατί να χάσει δύο χρόνια η κυβέρνηση όταν διαπιστώνει πως η κοινωνία αντιδρά αρνητικά σε κομματικές και πελατειακές γελοιότητες. Ευτυχώς το βλέπουν.

    Μαθαίνω ότι τα προγράμματα για την υγεία θα ανοιχτούν ακόμη περισσότερο σε συνεργασίες με τον ιδιωτικό τομέα. Με την ιδιωτική οικονομία. 

    Θα απλωθούν μάλιστα σε σημείο όπου τελικά θα είναι μάλλον δυσδιάκριτα τα όρια μεταξύ κρατικής και ιδιωτικής παρέμβασης. Μακάρι να συμβούν όλα αυτά. 

    Τι μας κρατάει άλλωστε; Ο αριστερισμός για το κράτος, πάνω απ' όλα και στην υγεία; Για προφύλαξη του λαού από τα συμφέροντα...; 

    Μα αυτοί που τα μεταφέρουν στον λαό, από τις ντουντούκες, μαζί με τους κομματικούς εργατοπατέρες είναι ο πυρήνας που αδιαφορεί ή και εχθρεύεται την κοινωνία. Αδιαφορεί,  απροκάλυπτα, για τα συμφέροντα του λαού. 

    Εάν δεν είναι έτσι τι γύρευαν, (για παράδειγμα το σημειώνουμε) οι 10-15 επαγγελματίες συνδικαλιστές την περασμένη εβδομάδα στο λιμάνι του Πειραιά,  σταλμένοι από τα κόμματά τους να μην αφήσουν τον λαό να μπει στα πλοία,  γιατί έτσι τους άρεσε; 

    Γιατί αυτοί οι 10-15 έκριναν ότι ο λαός δεν πρέπει να κάνει τα μπάνια του. Ότι πρέπει να κάτσει στην προβλήτα να τον ταΐσουν τον σανό που μοιράζει το κόμμα...

    Και γιατί τα μάζεψαν,  οι επαγγελματίες εργατοπατέρες, όταν τους ξεφώνησαν οι επιβάτες, που είχαν προγραμματίσει μπάνια στο νησί τους; Γιατί μάζεψαν τις ντουντούκες και τις μπαγιάτικες κονσέρβες για το δίκιο του εργάτη... 

    Είναι μέγα λάθος να περάσουν απαρατήρητα τα σημάδια μεταστροφής της κοινωνίας. Η κλιμακούμενη αλλαγή στάσης προς κομματικές ομάδες που επιμένουν να συντηρούν την κατάσταση του 1980, ξεπερνώντας σκόπιμα τη συντριβή επιχειρημάτων τους, μετά την κυβερνητική θητεία της αριστεράς και της προόδου...,  την 4ετία 2015-2019. 

    Και για να πάμε παρακάτω. 

    Τι φανταζόμαστε; Ότι η κοινωνία θα στηρίξει τους επαγγελματίες κομματικούς συνδικαλιστές όταν θα χαλάνε τον κόσμο, τους επόμενους μήνες, επειδή δεν θα μπορούν να κατεβάζουν τους διακόπτες ηλεκτρικού ή να απαγορεύουν στον λαό να πάει στη δουλειά του, οι 100-150 κομματικοί που συνηθίσαμε να τους αποκαλούμε εκπρόσωπους του δίκιου του εργάτη;  

    Η κοινωνία είναι εμφανώς αντίθετη στις σαχλές μαζώξεις των 100-150 όταν (ακόμη και τώρα μέσα στην πανδημία) δεν μπορεί να πάει στη δουλειά της, δεν έχει ρεύμα,   λιμάνια,   συγκοινωνίες,  γιατί, ως κρατικά μονοπώλια, έχουν παραδοθεί και στα χέρια,  ελεγχόμενων κομματικά, συνδικαλιστών. 

    Γνωρίζει κανείς ότι στεναχωρήθηκε η κοινωνία των 2.000.000 συνταξιούχων που περιμένουν και 5 χρόνια τη σύνταξη τους, επειδή θα προωθούν συντάξεις και ιδιωτικά γραφεία ή επιστήμονες επαγγελματίες; Ιδιώτες οι οποίοι θα εκπαιδευθούν από το υπουργείο Εργασίας,  το οποίο και θα τους παρακολουθεί;

    Υπάρχει κοινωνική ομάδα, από το μικρομάγαζο ή τη μικροβιοτεχνία ως τη μεγάλη και πολυεθνική που θα βάλει τον κόπανο να κλαίει..., όταν το υπουργείο Ανάπτυξης θα αναθέσει σε ιδιωτικά γραφεία και σε εξειδικευμένους μηχανικούς, μηχανολόγους και οικονομολόγους την αδειοδότηση επιχειρήσεων, εργοστασίων ή και ξενοδοχειακών εγκαταστάσεων; 

    Και επειδή (όπως μαθαίνω) δεν θα αργήσει να περάσει και στον ιδιωτικό τομέα,  σε ιδιωτικά γραφεία, το σύστημα αδειοδοτήσεων ή και λειτουργίας των μονάδων παραγωγής (από τον αγροτικό μέχρι τον βιοτεχνικό και βιομηχανικό τομέα) προβλέπω μόνο θετικές κοινωνικές αντιδράσεις στο γκρέμισμα των (ύποπτων πολλές φορές) σημερινών οχυρών του ελληνικού κρατισμού. Τι δηλαδή; Ο επιχειρηματικός κόσμος δεν είναι σύνθεση κοινωνικών ομάδων; 

    Και να έλθουμε στην αποκρατικοποίηση. Φαντάζεται κανείς ότι απλοί καθημερινοί άνθρωποι της κοινωνίας μας (που ξέρουν πολύ καλά τι σημαίνει ελληνική φορολογία και χαράτσι στην τσέπη τους) θα κάνουν συλλαλητήρια και μαζώξεις ενάντια στην πώληση της κρατικής ΛΑΡΚΟ, της πρώην κρατικής ζάχαρης, των ναυπηγείων ή των κρατικών χωματερών,   που τις λιβανίζουμε με λεφτά του λαού; 

    Μεγάλο μέρος της κοινωνίας αποδεικνύει, εμφανέστατα, με τη στάση του,  πως έχει πάρει μήνυμα ότι παρατράβηξε η διαπλοκή των κομμάτων της Βουλής, (από τη μια άκρη στην άλλη...), με την ολιγαρχία, τα συμφέροντα,  ή τις ομάδες που παριστάνουν λαϊκούς ιδεολόγους, για να στηρίζουν σκόπιμα το, 45χρονο, κρατικοδίαιτο και πλήρως ελεγχόμενο σύστημα στην οικονομία μας. Χρέος της κυβέρνησης είναι να ανταποκριθεί στην κοινωνική ωριμότητα που κερδίζει έδαφος και να την αξιοποιεί μέσα από μεταρρυθμίσεις, αποφεύγοντας υποδείξεις για τα πολιτικά τερτίπια της σκακιέρας..., που προσφέρονται από τις δημοσκοπήσεις και τις όποιες κολακείες...

    george.kraloglou@capital.gr

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ