Συνεχης ενημερωση

    Παρασκευή, 16-Απρ-2021 00:02

    Τώρα την ξαναθέλουν τη βιομηχανία...

    • Εκτύπωση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Του Γιώργου Κράλογλου 

    Γεμίσαμε Τουρκία και Βαλκάνια με ελληνικές βιομηχανίες (του 40χρονου διωγμού) και επιστρέφουμε τώρα με ασυγκράτητη βιομηχανική αγάπη... Το πιστεύετε;

     Διαβάζουμε σε προχθεσινή ανακοίνωση του υπουργείου Ανάπτυξης "...συνεδρίασε, για πρώτη φορά, υπό την προεδρία του υπουργού Ανάπτυξης & Επενδύσεων κ. Άδωνι Γεωργιάδη, η Κυβερνητική Επιτροπή Βιομηχανίας, με τη συμμετοχή των υπουργών Οικονομικών, κ. Χρήστου Σταϊκούρα, Περιβάλλοντος & Ενέργειας, κ. Κώστα Σκρέκα, Εργασίας & Κοινωνικών Υποθέσεων, κ. Κωστή Χατζηδάκη, Ψηφιακής Διακυβέρνησης, κ. Κυριάκου Πιερρακάκη και της εκπροσώπου της υπουργού Παιδείας & Θρησκευμάτων, κ. Δέσποινας Μακρή.

    Πρόκειται για το μισό υπουργικό συμβούλιο. Και έχει ξεχωριστή σημασία καθώς ο κ. Γεωργιάδης "...ανέδειξε τη σημασία συντονισμού των δράσεων όλων των εμπλεκόμενων υπουργείων με Επιτροπή Συντονισμού Βιομηχανικής Πολιτικής, που θα συσταθεί".

    Μετά από όλα αυτά, ποιος να αμφισβητήσει πλέον ότι η ελληνική Πολιτεία θέλει και σέβεται τη συμμετοχή της βιομηχανίας σε ένα νέο μοντέλο οικονομίας. 

    Κανείς, λέμε εμείς, εκτός από τη βιομηχανική ιστορία του τόπου και ειδικά τα κεφάλαια που γράφτηκαν από όλες τις κυβερνήσεις της μεταπολίτευσης.

    Το 1975 -1985, η ελληνική βιομηχανία είχε ένα και μόνο αίτημα. Κάντε ό,τι είναι δυνατόν για να κρατήσουμε την ανταγωνιστικότητά μας. Φροντίστε να έχουμε ίσους όρους με τα άλλα κράτη -μέλη και παρόμοιο οικονομικό μοντέλο. Εάν το πετύχουμε εμείς θα τα καταφέρουμε. 

    Στις "εξέδρες" όμως του τότε στίβου του πολιτικού ανταγωνισμού ήταν η καλλιεργημένη ελληνική σοβιετία, ως προσφερόμενο πελατειακό δυναμικό. 

    Ποιος θα χάλαγε την πράσινη ή την μπλε "μαγιά" (που ήταν για το ζύμωμα της σοβιετίας) επειδή θα τα μάζευαν οι βιομήχανοι και οι πολυεθνικές να φύγουν από την Ελλάδα. 

    Η ελληνική βιομηχανία ήταν το πρόβλημα ή το ΠΑΜΕ, που θα σήκωνε μονάχο του τη σημαία του βιομηχανικού διωγμού. 

    Στο ερώτημα της βιομηχανίας "Θέλετε ή όχι βιομηχανία στην Ελλάδα;" η απάντηση, από τον Καραμανλή, ήταν "Θα σας ρίξω στην θάλασσα της ΕΟΚ για να κολυμπήσετε".

    Από τον Παπανδρέου "Θα γκρεμίσουμε τα κάστρα της ολιγαρχίας. Θα δώσουμε στον λαό την εθνική παραγωγή".

    Την ίδια ώρα όμως, παραλάμβαναν τα ΜΟΠ να τα μοιράσουν δήθεν για την περιφερειακή βιομηχανική ανάπτυξη της Ένωσης στην οποία, κορυφαία ήταν και η Ελλάδα...

    Το 1985-1995, ξηλώσουμε την ταμπέλα "Υπουργείο Βιομηχανίας", διαλύοντας και υπηρεσίες. Ελληνική σοβιετία και βιομηχανία με ολιγάρχες δεν πάνε μαζί...

    Στο κάτω-κάτω η Βουλγαρία, η Ρουμανία και η Τουρκία είχαν υπουργεία Βιομηχανίας. Μας έφταναν αυτά...

    Μετά το πρώτο κύμα αποβιομηχάνισης της Ελλάδας και την αποεπένδυση διώξαμε ό,τι είχε απομείνει στη χώρα. Ελαστικά, είδη αυτοκινήτου, συναρμολόγηση, λιπάσματα, ναυπηγεία, χημικά, πρώτες ύλες και άλλα πολλά.

    Διώχναμε τα ιδιωτικά και χτίζαμε την κρατική βιομηχανία. Αυτήν που πληρώνουμε ακόμη από την τσέπη μας. Χειρότερη και από τις ιδιωτικές προβληματικές που κρατικοποιήσαμε...

    Το 1995-2005 σκεφτήκαμε ξανά τη βιομηχανία γιατί η ανεργία βρόνταγε πόρτες και παράθυρα. Και ανοίγανε μόνο κρατικά, των ΔΕΚΟ και κρατικών βιομηχανιών, που ήταν ήδη για τα μπάζα...

    Ποια ήταν η λύση; Μελέτες, Επιτροπές και ομάδες εργασίας για να ανακαλύψουμε μια νέα βιομηχανική Ελλάδα. 

    Εναπομείναντες βιομήχανοι και εκπρόσωποί τους υπολογίζουν πως στα υπόγεια των οικονομικών υπουργείων υπάρχουν μελέτες με περισσότερες από 7.600 σελίδες!! Μία μόνο μελέτη ξεπερνά τις 1.500 σελίδες!!  

    Το 2005-2015 (ειδικά μετά την πτώχευση του 2009) αρχίσαμε να μετράμε τη βιομηχανική μετανάστευση, και τη μετατροπή ξανά σε βοσκοτόπια όλης της ακριτικής Βόρειας Ελλάδας. Από την Θεσσαλονίκη μέχρι και τον Έβρο. 

    Κατά τα άλλα. Φτιάξαμε στα χαρτιά ένα υπουργείο Επενδύσεων, που δεν λειτούργησε ποτέ!! Και 4-5 επιτροπές και φόρουμ μιας νέας εκβιομηχάνισης..., λες και περπάτησε η προηγούμενη...

    Το 2015 μέχρι και σήμερα, δεν χρειάζεται να τα πούμε εμείς. Τα πράγματα μιλάνε από μόνα τους. Το 98,5% της δευτερογενούς παραγωγής είναι πολύ μικρές, μικρές και μεσαίες βιοτεχνίες (μέχρι να πάρουν και αυτές τον ίδιο δρόμο με τη βιομηχανία). Ο ΣΥΡΙΖΑ με βαρύ πόνο..., για τον κίνδυνο αποβιομηχάνισης πρότεινε εθνικό σχέδιο ανάπτυξης, (δικής του εμπνεύσεως), βασισμένο στη βιομηχανία (αρκεί να είναι μικροί και πολύ μικροί οι βιομήχανοι..., λέμε εμείς). Και η Ν.Δ, ως κυβέρνηση, θα βάλει τα οικονομικά υπουργεία να κάνουν τη δουλειά του υπουργείου Βιομηχανίας, το οποίο καταργήθηκε πριν 40 χρόνια!! 

    george.kraloglou@capital.gr 

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

    Κυκλοφορεί ΕΚΤΑΚΤΩΣ

    ΜΕΓΑΛΗ ΠΕΜΠΤΗ
    29 Απριλίου 2021