Συνεχης ενημερωση

    Τετάρτη, 03-Μαρ-2021 00:02

    Η οικονομία δεν θα "ιδρώσει", αν δεν φάει το φαΐ του ο Κουφοντίνας

    • Εκτύπωση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Του Γιώργου Κράλογλου

    Οι παράγοντες της οικονομίας ξέρουν πως να παγώνουν σχέδια όταν στην πολιτική κυριαρχούν καραγκιοζιλίκια. Η κυβέρνηση το νιώθει. Η αντιπολίτευση;

    Οι ζημιές στην οικονομία και λόγω πανδημίας ξεπέρασαν το 1 δισ. τον μήνα. Ο κορβανάς χάνει περισσότερα από 3 δισ. κάθε 30 μέρες. Η αγορά είναι στο περίμενε εκτιμώντας πως αποκλείεται να περάσουν στο επόμενο κατώφλι της οικονομίας όλες οι επιχειρήσεις. 

    Κανείς δεν ξαφνιάζεται πλέον όταν ακούει για 200.000 και περισσότερα λουκέτα,  όπως και να εξελιχθούν τα πράγματα. Ούτε για 250.000-300.000 λιγότερες θέσεις εργασίας, λόγω απολύσεων και συρρικνώσεων και στις επιχειρήσεις που ακόμη προβάλλουν βιτρίνα υγείας. 

    Οι επενδύσεις,  μέσα σε μια τέτοια ατμόσφαιρα,  θα θυμίζουν "φεστιβάλ" που γίνονται κάθε 4 χρόνια γιατί δεν έχουν να πουν κάτι νωρίτερα. 

    Και τα νούμερα της ανεργίας θα τα μετράμε μόνο προς τα επάνω. Τα προς τα κάτω θα βγαίνουν από "δημιουργική στατιστική". 

    Δεν πρόκειται για ξέσπασμα απαισιοδοξίας. Είναι το καθαρό αποτύπωμα αυτών που εισπράττουμε από τις, εντός των τειχών..., συζητήσεις της αγοράς με την κυβέρνηση. Η οποία κυβέρνηση σαφώς και νιώθει αυτά που έρχονται. Κινείται όμως όπως τις επιτρέπουν τα υπόλοιπα του κορβανά και των δανεικών. 

    Οι 3-4 επενδύσεις της προκοπής, κάποιοι εκσυγχρονισμοί στην εφοδιαστική αλυσίδα και οι εξαγωγές που γίνονται μόνο για να μη χαθεί το εκτός Ελλάδος πολιτειακό δυναμικό της επιχειρηματικής μας κοινότητας,  δεν ομορφαίνουν την εικόνα. 

    Αυτό το περιβάλλον (που θα μας πάει μέχρι τις εκλογές του 2023) θα χειροτερέψει στο 2021. Και ο τουρισμός θα ξεκινήσει -αν ξεκινήσει- "σφουγγίζοντας" τις ζημιές του.

    Οι όποιες αισιόδοξες ελπίδες θα αρχίσουν να περνάνε στα μέσα του 2022 και θα χαράζουν ορίζοντες σίγουρης ανάκαμψης προς το εκλογικό έτος 2023.

    Συνεπώς ο ρόλος της κυβέρνησης των επόμενων εκλογών όχι μόνο γράφεται αλλά και παίζεται από σήμερα. Από τις αρχές του 2021. Στις αρχές του 2022 θα σχηματοποιηθεί σε όλες τις απαιτήσεις του . Το "στίγμα" όμως των κατευθύνσεων της πολιτικής των κομμάτων εξουσίας προσδιορίζεται από σήμερα. 

    Και σε ό,τι αφορά την αντιπολίτευση ασφαλώς και δεν το καθορίζει η υποτιθέμενη κυβερνητική της ικανότητα. Το προσδιορίζει όμως ο αντιπολιτευτικός της λόγος. Η αντιπολιτευτική της τακτική. Οι επιλογές της και στην προσπάθεια να προκαλέσει πόλωση.

    Γιατί τα δε κόμματα εξουσίας όταν δεν κυβερνούν, σχηματοποιούν,  ανάμεσα στα άλλα, (πολιτικά και κοινωνικά) και το περίγραμμα του οικονομικού περιβάλλοντος μέσα το οποίο "υπόσχονται" (με τις πράξεις και την τακτική τους) ως πιθανή μελλοντική κυβέρνηση.

    Ποια είναι λοιπόν η βαρύτητα της αξιωματικής και της άλλης αντιπολίτευσης (εκτός του ΚΚΕ που είναι δεδομένη εις τους αιώνες...) μαζί με τα δεκανίκια της Βουλής, 18 μήνες πριν την προοπτική να γίνουν κυβέρνηση με τις εκλογές του 2023; 

    Τι "υπόσχονται" στους παράγοντες της οικονομίας, στους πολυεθνικούς παρατηρητές των εξελίξεων σε όλες τις χώρες των ευκαιριακών επενδύσεων και σε όσους σχεδιάζουν να μετέχουν στην πιθανή οικονομική ανάπτυξη της επόμενης ημέρας, όχι της Ελλάδας του 2021 και 2022,  αλλά στο μετεκλογικό 2023;

    Μέχρι τώρα η οικονομία είναι αποδέκτης μόνο δύο πραγμάτων που έχουν να κάνουν αποκλειστικά με την κυβέρνηση.

    Ότι θα διαχειρισθεί σωστά την πανδημία και τις προεκτάσεις της,  όσο βέβαια της επιτρέπουν η οικονομία και το εξωτερικό της χρέος, που ξεπέρασε το 200% του ΑΕΠ, με το εσωτερικό να τρέχει "ανταγωνιστικά" στον διπλανό διάδρομο... 

    Ότι έχει στο συρτάρι της εργαλεία (προγράμματα, πτωχευτικό, έκθεση Πισσαρίδη) που υπόσχονται, νέο περιβάλλον στην οικονομία,  ίσως και νέο μοντέλο. Αυτά όμως θέλουν χρόνο,  συναινέσεις και συνεννοήσεις (οικονομικές και πολιτικές).

    Γιατί στην Ελλάδα,  από το 1975 ως το 2019, σχεδιάστηκαν δεκάδες οράματα,  επενδυτικοί καταιγισμοί,  ανοίγματα της οικονομίας, εκσυγχρονισμοί,  και πρωταγωνιστικοί ρόλοι στα Βαλκάνια. Δεν έγινε απολύτως τίποτε πράξη. Αντίθετα φθάσαμε σε αποβιομηχάνιση και πλήρη αποεπένδυση. Γιατί το κράτος και η πολιτική στην Ελλάδα δεν έχουν συνέπεια και συνέχεια. Ειδικά στην οικονομία. Και ας είναι θεμελιακός της κανόνας. Αυτό συμβαίνει και τώρα. Η πολιτική "πολώνεται" με τους παιδεραστές και τους επαγγελματίες δολοφόνους. Η οικονομία ασφαλώς και θα περιμένει..., να φάει το φαΐ του ο Κουφοντίνας...

    george.kraloglou@capital.gr
     

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ