Συνεχης ενημερωση

    Πέμπτη, 22-Οκτ-2020 00:03

    Εδώ χρειάζεται να μας αλλάξετε τα φώτα...

    • Εκτύπωση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Του Γιώργου Κράλογλου

    Η κυβέρνηση ετοιμάζεται να "χτίσει" τις τρύπες και στο ενεργειακό κόστος. Σε ποια βάση όμως; Ελεύθερης οικονομίας ή της σοβιετίας, που τις άνοιξε; 

    Τα πολλά λόγια είναι φτώχεια, κ. Χατζηδάκη. Και δεν έχουμε την πολυτέλεια του χρόνου να μελετήσουμε,  (έστω και στο επόμενο εξάμηνο) πώς αναλύεται και πώς δεν αναλύεται η κατάσταση με τα κρατικά τιμολόγια ενέργειας.

    Η κατάσταση πιέζει και, κατά τη γνώμη μας, δεν έχουμε την άνεση για ειδική διαβούλευση ή να προσέξουμε μπας και προκαλέσουμε αναταράξεις αν η ενεργειακή μεταρρύθμιση (που είναι και υποχρέωσή μας προς τους δανειστές) θα στηριχθεί στην αναμφισβήτητη ανάγκη μείωσης του ενεργειακού κόστους στην παραγωγή.

    Φθάσαμε το εργασιακό κόστος,  στο εκεί που δεν παίρνει άλλο, (και θα είναι ευτύχημα να πετύχουμε μισθούς Βουλγαρίας...) αλλά δεν άνοιξε μύτη..., και κολλάμε στο ενεργειακό κόστος, αναζητώντας στόχους με κυκλικές συζητήσεις; (δεν το λέμε για να το πούμε αυτό...).

    Τι πρέπει να κάνετε; Βγάλτε από τα συρτάρια του υπουργείου Ενέργειας την τελευταία έκθεσή της Ε.Ε. 

    Ξαναδιαβάστε τη και "καμαρώστε" που η ελληνική σοβιετία των τελευταίων χρόνων, κατάφερε να πουλάει στη χονδρεμπορική αγορά των μπολσεβίκων της, ενέργεια κατά 50% ακριβότερη από τον μέσο όρο της αγοράς, στην Ευρώπη. 

    Μας βλέπει η Ευρώπη και γελάει που έχουμε το θράσος να ζητάμε επενδύσεις και επενδυτές.

    Και μπράβο στον σχολιαστή "Marios30” που επισημαίνει (στο χθεσινό μου σημείωμα για το ποιος θα ακολουθήσει την Πίτσος) "…Μια χώρα, ένα κράτος,  μια κυβέρνηση αν θέλει βιομηχανικές επενδύσεις το δείχνει με πράξεις, αν δεν θέλει πάλι το δείχνει με πράξεις ... π.χ. το βιομηχανικό ρεύμα ίδια χρέωση kWh με το οικιακό”.

    Τα έχουν πει και έγκυροι μελετητές της βιομηχανίας και των επενδύσεων (ΙΟΒΕ).

    Μειώστε μόνο 10% (όχι το 50% που μας κουνάει το δάχτυλο η Ευρωπαϊκή Επιτροπή στις υποδείξεις της για μεταρρυθμίσεις) και εξασφαλίστε με το κέρδος αυτός τουλάχιστον 12.000 θέσεις εργασίας. 

    Θα προσθέσετε,  με τη μείωση αυτή,  στο ΑΕΠ της χώρας άλλα 600 εκατ. ευρώ. Και στα ταμεία των εργατικών εισφορών άλλα 140 εκατ. ευρώ. 

    Τι άλλο περιμένουμε να μας πει η αγορά. Χρόνια τώρα βροντοφωνάζει η παραγωγή. 

    Η όποια παραγωγή, που λογαριάζει τη δυναμικότητα και ιδίως την ανταγωνιστικότητά της στη βάση του ενεργειακού κόστους, ότι κάνουμε μπακαλίστικους υπολογισμούς στις εξαγωγές και στις επενδύσεις,  παραμένουμε αιχμάλωτοι του κρατισμού και των κρατικών μονοπωλίων.  

    Χρειάζεται να επαναλάβουμε πώς τα καταφέραμε και φθάσαμε μέχρις εδώ; Θα τα επαναλάβουμε μήπως και προλάβουμε τον κόμπο να μη φτάσει στο χτένι...

    Στη σημερινή ανεξέλεγκτη ανηφόρα του ενεργειακού κόστους μας κατάντησε (όπως και σε πολλές παρόμοιες πολιτικές επιλογές) η ιδεολογική "λογική" της σοβιετίας και η κρατικίστικη μανία, να συντηρήσουμε με κάθε τρόπο τα θηριώδη (και πάντα ζημιογόνα) κρατικά μονοπώλια. 

    Τα κρατικά μονοπώλια ως "οχυρά" του κομματικού στρατού, με πρόσχημα στην προστασία του λαού και των συμφερόντων του. 

    Έτσι όμως και ψελλίσεις,  ως λαός,  το δίκιο σου για τις τιμές που "σκουπίζουν" τους ουρανούς,  δεν σου απαντούν ποτέ ευθέως. 

    Τι κάνουν; Βάζουν εμπρός τα γνωστά καραγκιοζιλίκια. Οι διορισμένες κομματικές διοικήσεις,  βρίσκουν μια δήθεν αφορμή να μαλώσουν με τους κομματικούς εργατοπατέρες του συγκεκριμένου μονοπωλίου που έχει το πρόβλημα. 

    Με τους εργατοπατέρες που,  κατά τα άλλα,  παριστάνουν τους προστάτες του φτηνού ρεύματος και καυσίμου για τον λαό και τον μεροκαματιάρη βιοτέχνη. 

    Αν δεν συμφωνείς,  ως λαός, σου κατεβάζουν και τους διακόπτες. 

    Τα ζήσαμε έντονα αυτά μετά το 1980. Τότε που "απελευθερώσαμε" και το εργατικό κίνημα της ντουντούκας και της κόκκινης σημαίας με τα ρόπαλα…

    Καλύψαμε και την εργατοπατερική λευτεριά με ειδικό νομοθέτημα, για να ανεβάσουμε το κόμμα σε όλες τις πολυθρόνες του εργατοπατερισμού.

    Μακάρι να καταφέρει η κυβέρνηση να "μας αλλάξει τα φώτα" μειώνοντας το ενεργειακό κόστος. Αλλά πώς θα ξεπεράσει το πολύπλοκο πολιτικό κόστος που μόλις περιγράψαμε. Πώς θα  διορθώσει τις στρεβλώσεις. Στρεβλώσεις που όχι μόνο "απαγορεύουν" να κάνουμε κάθετη μεταρρύθμιση στην ενέργεια αλλά και να εναρμονιστούμε με ενεργειακές ανακατατάξεις, της γειτονιάς μας στην Ευρώπη, ώστε να ευνοηθούμε και στην πτώση του κόστους; Υπάρχουν απαντήσεις για το πολιτικό σκέλος; Αν υπάρχουν, να κουβεντιάσουμε και για το μεταρρυθμιστικό.

    george.kraloglou@capital.gr 

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ