Συνεχης ενημερωση

    Τετάρτη, 14-Οκτ-2020 00:03

    Οι Αμερικανοί δεν θα κάνουν τον Κινέζο... στις επενδύσεις τους

    • Εκτύπωση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Του Γιώργου Κράλογλου 

    Είμαστε στο 2020. Ανακοινώθηκαν επίσημα οι αμερικανικές επενδύσεις Αλεξανδρούπολης, Καβάλας και ναυπηγείων στην Αττική. Κρατήστε το έτος εξαγγελίας.

    Τι μας έπιασε τώρα και σκαλίζουμε τα πράγματα; Τα ακούσματα που έχουμε από τους πάντα "πονηρούς".

    Ακούσματα (με μορφή ψελλίσματος..., ακόμη) που αν τα αφήσουμε έτσι, σύντομα θα περάσουν στον λαό με βροντερούς ήχους ντουντούκας. Να μια πρώτη γεύση...

    "Γλιτώσαμε στο Πέραμα τα καρνάγια του από τα νύχια του Κινέζου... αλλά μπαίνουν στη μέση οι Αμερικάνοι που θα μας "κυκλώσουν" με τα ναυπηγεία της Ελευσίνας και του Σκαραμαγκά...". 

    "Οι κρατικοί εργάτες να μη χάσουν θέσεις, ούτε τα προνόμια που πήραν από τα κόμματα,  κλιμακωτά, στα 40 χρόνια της κρατικής ναυπηγικής βιομηχανίας. Και δεν μας νοιάζει αν κατάντησε ναυάγιο που δεν μαζεύεται. Και ας μας υποχρεώνουν οι οδηγίες της Ε.Ε. να μην περνάμε προνομιακές μισθοδοτήσεις στις επιχειρήσεις που αποκρατικοποιούνται και αλλάζουν χέρια...". 

    "Οι Δήμοι και οι κομματικοί Δήμαρχοι δεν πρέπει να χάσουν τις δικαιοδοσίες τους στις τύχες των επενδύσεων με το πρόσχημα της αποκρατικοποίησης και των ιδιωτικοποιήσεων...".

    "Τα λιμάνια της Αλεξανδρούπολης και της Καβάλας είναι περιουσία του λαού της Βόρειας Ελλάδας. Και ανεξάρτητα από την πορεία αφανισμού της τοπικής τους οικονομίας δεν πρέπει να τα παραδώσουμε στα συμφέροντα και στην ολιγαρχία...". 

    "Οι Αμερικανοί επενδυτές των ναυπηγείων Ελευσίνας, Σκαραμαγκά αλλά και Σύρου οφείλουν να σώσουν ό,τι υπάρχει και δουλεύει στις περιοχές που θα επενδύσουν και να επιβάλλουν στην κυβέρνηση αποζημιώσεις. Αλλιώς ας τα μαζεύουν από τώρα για να μην πάθουν ό,τι έπαθε η χαλυβουργία της Αττικής...". 

    Από πού προέρχονται οι "ψίθυροι" που σύντομα θα παραδοθούν και προετοιμάζονται σαν κασέτες για τα λόγια της ντουντούκας;

    Κατά τη γνώμη μας, από καθαρά αντιπολιτευτικές αριστερές ομάδες των αντίστοιχων κομμάτων (μαζί με τα δεκανίκια τους -που εμείς βάλαμε στη Βουλή).

    Ομάδες που "αξιοποιούν" και "πονηρούς" με το "καπέλο" των ανταγωνιστών (εντός και εκτός Ελλάδος...). 

    "Πονηρούς" που παριστάνουν τους δήθεν βασανισμένους από πολιτικές των "φιλελέδων", υπέρ της ντόπιας και ξένης ολιγαρχίας..

    Μήπως πρόκειται για αστήρικτους φόβους; Τι μας λέει όμως η πρόσφατη ιστορία; 

    Ότι οι αμέσως προηγούμενες, παρόμοιου εμβληματικού μεγέθους επενδύσεις, σχεδιάστηκαν πριν 15 χρόνια. Ανακοινώθηκαν πριν 10 χρόνια. Τραβήχτηκαν δικαστικά, αρχαιολογικά και δασικά..., για 5 χρόνια. Και οι μπουλντόζες όλο μπαίνουν και χαλάνε τον κόσμο..., τα τελευταία 7 χρόνια.

    Να δούμε και κάτι ακόμη; Ότι έτσι προβλήθηκαν και εκείνες, οι πολύπλευρες επενδύσεις. Ίδιες εποχές, μεγάλης "επενδυτικής ξηρασίας". Και επίσης τον πρώτο χρόνο της οικονομικής κρίσης.

    Θυμάστε τα "Έρχονται οι Κινέζοι και θα κάνουν τον Πειραιά Σιγκαπούρη"; "Έρχονται ελληνοευρωπαίοι και θα κάνουν το Ελληνικό κάτι σαν το Μονακό..."; "Η Ευρώπη θα γίνει γνωστή για ακόμη μια φορά μέσα από το ελληνικό μεγαλείο...".Τα θυμάστε; 

    Δεν έχουμε τίποτε με τους επενδυτές. Και δεν θα έχουμε, όσο κυριαρχούν στο μυαλό μας παρόμοια πολιτικά πανηγύρια με λόγους και κορώνες ελπίδας για το ελληνικό οικονομικό όραμα και τις προεκτάσεις του...

    Με εμάς τα έχουμε. Με ό,τι λέγεται Πολιτεία, κοινωνία, πολιτική, κόμματα και κρατικές υπηρεσίες,  τα έχουμε. 

    Με αυτούς που αντί να τακτοποιήσουν τις γκρίνιες για κάθε επένδυση,  τις περιθάλπουν, τις πολλαπλασιάζουν με κρατικίστικες πρωτοβουλίες, που θυμίζουν λαϊκισμούς του προλεταριάτου...

    Τα έχουμε και με τους άλλους...

    Εκείνους που αδιαφορούν για τις κρίσιμες ώρες που περνάμε, μετά από 35 χρόνια αποεπένδυσης. Κλείνουν τα μάτια στην επιστροφή της ανεργίας στο 20%. Και αγνοούν (στην πράξη) τη  μαύρη αγορά εργασίας, με στήριγμα τους λαθραίους μετανάστες.

    Θα αλλάξει σε τίποτε η μιζέρια μας; Σε τίποτε. Ίσως, αν στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή κάνουν καλά τη δουλειά τους κατά την αξιολόγηση των επενδύσεων στο έδαφος των κρατών μελών και συνδέσουν, με τα 72 δισ. που περιμένουμε όλες τις επενδύσεις που θα αξιολογήσουν, ως θετικές, στη γενικότερη "εκστρατεία" προς την ανάκαμψη (μιας και την χρηματοδοτούν). Αν δεν συμβεί αυτό και εμείς συνεχίσουμε τα δικά μας, όπως τα περιγράψαμε παραπάνω; Γνώμη μας είναι πως οι Αμερικάνοι δεν θα κάνουνε τον Κινέζο... Δεν θα περιμένουν. Και αν το δούμε αυτό, μπορεί και να το χειροκροτήσουμε. Έστω και προς μεγάλη μας λύπη.

    george.kraloglou@capital.gr

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ