Συνεχης ενημερωση

    Δευτέρα, 28-Σεπ-2020 00:03

    Καλώς η κυβέρνηση ψάχνει τα "ζόμπι" της αγοράς

    • Εκτύπωση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Του Γιώργου Κράλογλου

    Δεν πάμε καθόλου καλά στην οικονομία και ας αφήσουμε τα νούμερα και τα παχιά τα λόγια. Σωστά λένε (όσοι λένε), νέα πανδημία τα "ζόμπι" της αγοράς.

    Και ακόμη πιο σωστά προτείνουν (αυτοί που προτείνουν) στον πρωθυπουργό κ. Κυριάκο Μητσοτάκη, να αρχίσει, σιγά- σιγά κάποιο ξεσκαρτάρισμα. Και εκεί που όλα τα σκεπάζει ο μόνιμος πολιτικός "πόνος" για τους μεσαίους,  τους μικρούς και τους πολύ μικρούς.

    Ορθά εισηγούνται μάλιστα, (όπως εγκυρότατα μαθαίνω) ξεκαθάρισμα της κατάστασης πριν βγουν, στις τηλεοράσεις, οι πομπώδεις... νέες μοιρασιές από τον κορβανά, τα ΕΣΠΑ και τα πρώτα κονδύλια των 32 δισ. της Ε.Ε. (έστω και αν οι εκταμιεύσεις τοποθετούνται κάπου προς τα μέσα του Φθινοπώρου του 2021). 

    Εάν δεν γίνει τώρα, (πριν τα νέα μέτρα "σωτηρίας" -δυστυχώς- και εκατοντάδων "τρακαδόρων" της οικονομίας -για να μην πούμε χιλιάδων-) δεν θα γίνει ποτέ. 

    Και έχει τη σημασία του αυτό. Την ξέρουμε και την ζήσαμε όσοι περάσαμε τη λαίλαπα των κρατικοποιήσεων και των προβληματικών στις δεκαετίες 1980-1990.

    Την ξέρουμε γιατί πληρώσαμε με τους φόρους μας τα κάθε μορφής και διάστασης φέσια του επιχειρηματικού πελατειακού δυναμικού των κομμάτων και των κυβερνήσεων (όλων των κυβερνήσεων) που διέσωσαν πτωχευμένες ιδιωτικές μονάδες (για να κάνουν κρατικά ερείπια και στέκια ναρκομανών που δεν πουλιούνται, ούτε για οικόπεδα).

    Μας βρίσκουν συνεπώς όχι μόνο σύμφωνούς αλλά και χειροκροτητές τους αυτοί (οι συγκεκριμένοι και ολίγοι) που εισηγούνται στον κ. Μητσοτάκη "φιλτράρισμα" των πραγματικά δεινοπαθούντων (λόγω και πανδημίας) από τους (αρκετά πολλούς) με το λουκέτο στο χέρι, που ανέβαλαν απολύσεις και λουκέτο προφανώς για να μη χάσουν τη διανομή...

    Τους χειροκροτούμε πρώτον γιατί έτσι ίσως σωθεί και η πραγματική εικόνα της τάξης των μικρομεσαίων που η πολιτική εκμετάλλευση τους χτίκιασε και στα χέρια του ΣΥΡΙΖΑ, για να εισπράξουν στο τέλος, το κλασσικό αριστερό "συγνώμη, κάναμε λάθος...". 

    Αυτό το λάθος θα πληρώσει (και λόγω πανδημίας) η σημερινή κυβέρνηση καθώς η πολιτική ΣΥΡΙΖΑ έδωσε δικαιώματα φωνής στο μεγαλύτερο μέρος των επιχειρηματιών αυτών που καλύπτουν σήμερα το 98,5% της δευτερογενούς παραγωγής.

    Και μας αρέσει δεν μας αρέσει, αυτή είναι η πραγματικότητά μας. Με τους μικρομεσαίους θα παλέψουμε στην οικονομία αν θέλουμε να μιλάμε για ανάκαμψη.

    Η ανυπαρξία επενδυτικών σχεδίων ή και προθέσεων του ξένου κεφαλαίου να φέρει δικά του κεφάλαια να τα επενδύσει στον τόπο μας, αλλά και του εγχώριου κεφαλαίου, να ανακινήσει καταθέσεις εξωτερικού και να τις τοποθετήσει στην οικονομία μας, έχει μετατρέψει την Ελλάδα σε απέραντη βιοτεχνική χώρα. 

    Βιοτεχνική και (δυστυχώς) μεσαίας ποιότητας και πολύ μακριά από αυτό που η Ε.Ε. δέχεται ως μεταποιητική παραγωγή με δυνατότητα προσφοράς στο ΑΕΠ 15% και προοπτική για 20%. 
    Αν παρ όλα αυτά, επιμένουμε να μιλάμε για βιομηχανία (έτσι που τα έχουμε κάνει μέχρι τώρα) θα ανακατέψουμε ξανά το κράτος. 

    Γιατί εκτός από 20-30 σοβαρές βιομηχανικές επιχειρήσεις (που έτσι ή αλλιώς δεν μπορούν να μας εξασφαλίσουν θέση στον βιομηχανικό χάρτη της Ευρώπης έστω και αν αντέχουν την πανδημία και την κρίση), είμαστε βιομηχανικά δεμένοι στο ζωνάρι του κράτους, με συγκροτήματα που τα έχει ξεχάσει και το πέρασμα του χρόνου. 

    Η περίπου κωμική ιστορία των τελευταίων μηνών (λόγω των εντάσεων που προκαλεί η Τουρκία) με τους δήθεν σχεδιασμούς αναγέννησης της ελληνικής αμυντικής βιομηχανίας δεν είναι για σοβαρή συζήτηση και θα το δούμε πολύ σύντομα. 

    Η κρατική δήθεν αμυντική βιομηχανία (με κτίρια μόνο και κρατικό εργατοϋπαλληλικό δυναμικό) παραμένει σε υποτυπώδη λειτουργία, με τεράστιες ζημιές που πληρώνει ο κορβανάς με το πρόσχημα της εξυγίανσης λόγω της προοπτικής της αποκρατικοποίησης. 

    Τα ίδια και στην κρατική ενεργειακή βιομηχανική οργάνωση της χώρας από το πετρέλαιο μέχρι τη χημική βιομηχανία. Ερείπια που θα είμαστε τυχεροί αν πουληθούν με σκοπό να παραμείνουν και να αναγεννηθούν, αντί να μεταπωληθούν ως οικόπεδα στον τουρισμό..

    Αυτοί είμαστε λοιπόν. Και με το ασήμαντο 8-8,5% ποσοστό συμμετοχής της βιομηχανίας μας στο ΑΕΠ ας μην παριστάνουμε τους παραγωγικούς ή εξαγωγικούς ανταγωνιστές. Ακόμη και πρώην κομμουνιστικών χωρών των Βαλκανίων και Ανατολικής Ευρώπης. Σωστά λοιπόν προβληματίζονται στην κυβέρνηση για επιχειρήσεις "ζόμπι" της αγοράς, πριν ο "πολιτικός μανδύας" μικρομεσαίοι, μικροί και πολύ μικροί (με "φιλελεύθερη πίκρα" και "αριστερό δάκρυ") σκεπάσει και τη νέα φουρνιά προβληματικών, (της δεκαετίας 2009-2019). Προβληματικών που ενώ έπρεπε ήδη να είναι κλειστές,  τρέφονται από κρατικές επιδοτήσεις.    

    george.kraloglou@capital.gr

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

    Διαβάστε το ΚΕΦΑΛΑΙΟ
    και ηλεκτρονικά στο

    ReadPoint
    Kυκλοφορεί μαζί με το
    FORBES ΟΚΤ 2020