Συνεχης ενημερωση

    Παρασκευή, 04-Σεπ-2020 00:03

    Έρχεται το πραγματικό "δεν πληρώνω... δεν πληρώνω"

    • Εκτύπωση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Του Γιώργου Κράλογλου

    Τον κορονοϊό δεν τον ξοφλήσαμε ακόμη. Κάτι τα "μαξιλάρια", κάτι τα κονδύλια ΟΑΕΔ, ξεχασθήκαμε. Τα "δεν πληρώνω" του 2021 θα είναι "θρίλερ τρόμου". 

    Τα κρατικά χαρτζιλίκια φθάνουν στο τέλος τους την επόμενη Άνοιξη. Και δεν θα τα αντικαταστήσουν ούτε τα τσάμπα 22,5 δισ. ευρώ, από τα 32 δισ. του Ταμείου Ανάκαμψης που έχουν ήδη καταγραφεί για λογαριασμό της Ελλάδας.

    Στεκόμαστε στα 22,5 δισ. επειδή επικρατεί η παρανόηση πως μιας και δεν είναι δανεικά,  από τις Βρυξέλλες, αλλά ενισχύσεις χωρίς επιστροφή, θα μπορέσουμε να ξαναγεμίσουμε τα "μαξιλάρια" με τα επιδόματα. 

    Ας το νομίζουμε. Όταν θα φθάσουμε στο Ταμείο θα μας ζητήσουν,  σχέδια, επενδύσεις και νοικοκυριά, που (με τα 22,5 δισ.) θα γιατρέψουμε πληγές του κορονοϊού, στις επιχειρήσεις και στις επενδύσεις. Δεν θα είναι λεφτά για μοίρασμα. Δεν θα πάνε για "συσσίτιο".

    Αυτά για τα "τσάμπα" λεφτά. Όλα τα άλλα είναι δανεικά. Πρέπει να πάνε πίσω. Δεν θα τα δώσουν αν δεν νοιώσουν που θα τα ξαναπάρουν.   

    Από την άλλη, ο κορονοϊός (με εμβόλιο ή χωρίς εμβόλιο) δεν πρόκειται να μας αφήσει ήσυχους. Όχι μόνο εμάς στο Νότο της Ε.Ε. Και στον Βορρά. Και εκεί που υπολόγιζαν πως θα τα βγάλουν πέρα και δεν θα τα βγάλουν.

    Όπως δεν θα τα βγάλουμε και εμείς,  κατά πώς μας είπε,  τις προάλλες και ο ΟΟΣΑ, που θεωρεί πως δεν γλυτώνουμε την ύφεση του 9% και κάτι... Πως και η άλλη Ευρώπη πάει σε πρωτόγνωρη κατάσταση. Με αναγκαστικές απολύσεις και τρομακτική έλλειψη ρευστότητας.

    Πού θα βρούμε λεφτά να μοιράσουμε μετά την Άνοιξη του 2021 που (όπως έχουμε προϋπολογίσει) θα φτάσουμε, σιγά-σιγά,  με τα λίγα περισσεύματα του κορβανά;

    Από τον ΕΝΦΙΑ και τα τέλη κυκλοφορίας ή από τα μετρητά που θα εισπράξει το κράτος για τον φόρο εισοδήματος,  όταν ο κορονοϊός παραμένει "ανεξόφλητος" και ζητάει δικά του μέτρα, σε βάρος της οικονομίας (έστω και σε τοπικό επίπεδο);

    Ποιός θα τρέξει να πληρώσει τον ΕΝΦΙΑ (όπως παλαιότερα,  μετά το 2012 ) να μη χάσει το σπίτι του, όταν έχει χάσει την δουλειά του ή έχει κλείσει το μαγαζί του, γιατί δεν μπορεί να λειτουργήσει με τα μέτρα για την πανδημία;

    Ποιος θα πληρώσει και γιατί να πληρώσει φόρους εισοδήματος και εισφορές, αν πρώτα δεν παρακολουθήσει πώς θα δουλέψει το σύστημα διαγραφής χρεών, από τον νέο πτωχευτικό και τι περιθώρια θα δοθούν στην πράξη για την πρώτη κατοικία αλλά και την εξοχική (που θα περάσει σε νέα φάση νομιμοποίησης); 

    Για την πρωτοβουλία της κυβέρνησης να σπεύσει να ρυθμίσει το εσωτερικό χρέος, ούτε λόγος. Είναι ορθή. Σωστά και τα παγώματα στους πλειστηριασμούς.

    Ωστόσο ας μη μας διαφεύγει πως κάτι τέτοια δημιουργούν και στάση πληρωμών (λογικό και φυσικό) και από καλοπληρωτές, για να μη μείνουν έξω από πιθανές παρεμβάσεις ή (γιατί όχι) και διαγραφές χρεών. Είναι η στάση που θα πάει, όχι σε δρομάκι αλλά σε λεωφόρο εκείνους που δεν θα πληρώνουν.   

    Και ας πάμε στους εργαζόμενους που ακόμη συντηρούν κορβανά και αγορά με τους μισθούς τους.

    Εκείνους με την εξ αποστάσεως εργασία (κρατικοί υπάλληλοι, εκπαιδευτικοί, τραπεζικοί, λογιστές, προμηθευτές, διακινητές προϊόντων και υλικών) όσο και τους άλλους που δεν έχουν αυτές τις δυνατότητες.

    Πρώτο ερώτημα για τους εξ αποστάσεως μεν αλλά ακόμη εργαζόμενους. Γιατί δεν θα επιλέξουν να αποταμιεύσουν εισοδήματα, έστω και χωρίς κανένα κέρδος, ( δεν ξέρεις τι θα σου συμβεί με τον κορονοϊό ή τον Ερντογάν -το ίδιο είναι-) αφήνοντας ανεξόφλητα χρέη (ΕΝΦΙΑ,  φόρους, εισφορές ή και πρόστιμα ακόμη) ώσπου να δουν πιθανές εξελίξεις, όσο το "δεν πληρώνω... δεν πληρώνω" γενικεύεται και εξαπλώνεται;

    Δεύτερο ερώτημα (παράμετρος του προηγούμενου). Πώς θα πληρώσουν υποχρεώσεις όλοι εκείνοι που δεν μπορούν να δουλέψουν εξ αποστάσεως; Αυτοί που συντηρούν τη μισή και πλέον οικονομία, με την οικοδομή, τεχνικές υπηρεσίες,  διακίνηση, παραγωγή, ή τουριστικές υπηρεσίες αλλά παγώνει εκ των πραγμάτων η προσφορά τους. Τι θα κάνει όλος αυτός ο κόσμος. Θα πάει να πληρώσει ΕΝΦΙΑ,  φόρους και εισφορές (όταν φοβάται πιθανό επόμενο lock-down) ή θα ποντάρει και στο ενδεχόμενο να του χαριστούν τα χρέη,  από την στιγμή που το κράτος θα βρεθεί (οπωσδήποτε) και σε αυτό το δίλλημα;  

    george.kraloglou@capital.gr

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ