Συνεχης ενημερωση

    Δευτέρα, 10-Αυγ-2020 00:02

    Αρκεί να πιάνουν ποντίκια…

    • Εκτύπωση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Του Γιώργου Κράλογλου

    Τεχνοκράτες στο προσκήνιο, για ανάκαμψη της οικονομίας. Η πολιτική στο παρασκήνιο. Μήπως αυτό να ήταν το πρόβλημα μας; Θα φανεί στο χειροκρότημα… 

    Εκείνο που έχει σημασία (και οφείλουμε να το προσέξουμε από σήμερα) είναι πως η οικονομία δεν μας δίνει άλλο χρόνο. 

    Υπό την έννοια αυτή, το πέρασμά της στα χέρια τεχνοκρατών με αναγνώριση, δεν είναι καθόλου κακό βήμα. Έστω και αν στηρίχθηκε σε μονομερές πολιτικό δεκανίκι...

    Ας δούμε όμως την σοβαρή του πλευρά, αλλά πάντα σε συσχετισμό με τον πραγματικό χρόνο που μας προσφέρει η οικονομία. 

    Αμέσως μετά τον Αύγουστο, σε 20-30 ημέρες δηλαδή, θα φανεί ξεκάθαρα πως το παιχνίδι το έχει στα χέρια της μόνο η οικονομία και η δική της βούληση. 

    Οι δε κανόνες της θα είναι αδιαπραγμάτευτοι. Και με την αγορά και με την πολιτική. Τόσο των εκείνων… όσο και των άλλων… 

    Θα το δείξουν σε έναν μήνα οι εισπράξεις φόρων. Οι προοπτικές σε εισπράξεις. Τα κόκκινα δάνεια. Τα λουκέτα. Οι απολύσεις. Και το επιχειρηματικό και επενδυτικό "ξεκαθάρισμα", στον τουρισμό και στις υπηρεσίες. 

    Θα το νοιώσουμε από τις μεταβολές στην ιδιωτική αγορά παιδείας. Μεταβολές που θα γίνουν κραυγαλέες καθώς θα συσχετισθούν με τις απίθανες ελλείψεις και τα πάσης φύσεως κενά (από κτίρια μέχρι εκπαιδευτικό δυναμικό) στο κράτος. Στην κρατική παιδεία. 

    Θα φανεί στα Επιμελητήρια από τη σωρεία διαγραφών μελών με εταιρικά σχήματα και με εγγραφή (αναφερόμαστε στην υποχρεωτική εγγραφή) ιδιωτικών ή προσωπικών εταιρειών των 1-2 ατόμων.

    Ο πρώτος απολογισμός, στην πίτα της παραγωγής, στις εξαγωγές και ιδίως στις επενδύσεις (όχι τις λίγες για το ξεσκούριασμα, αλλά τις άλλες…, για αναβάθμιση και προσαρμογές στην τεχνολογία) θα είναι περισσότερο από τραγικός. 

    Θα συμπέσει μάλιστα με την κατάθεση του προϋπολογισμού του 2021 , όπου η τραγελαφική προσπάθεια να συντηρηθούν τομείς κρατικής παρουσίας στην οικονομία, θα κάνει την τελική εικόνα της οικονομίας, στην προοπτική του 2021-2022, κάτι περισσότερο από ανησυχητική. Απογοητευτική. 

    Δεν σημειώνουμε υπερβολές. Το καταστάλαγμα των συζητήσεων μέσα στην αγορά παρουσιάζουμε. Πρόκειται για τις πρώτες επιχειρηματικές αντιδράσεις, στην υποδοχή των (τεχνοκρατικής αντίληψης) μεθοδεύσεων, για την οικονομική ανάκαμψη. 

    Με άλλα λόγια, είναι οι "πλάγιοι επιχειρηματικοί ήχοι" της μορφής "Λαμπρά τα λένε στον πίνακα οι σοφοί της οικονομίας που ανέλαβαν τις πρωτοβουλίες του κ. Μητσοτάκη για την οικονομία. Αλλά θα προκάνουνε…, όταν αυτά έπρεπε να γίνουν χθες;".

    Εμείς θα επιμείνουμε πάντως. Το πέρασμα της στρατηγικής για την ανάκαμψη με εναλλασσόμενη οικονομική πολιτική (από κυβέρνηση σε κυβέρνηση) σε "διάγνωση" του εφικτού για την δική μας οικονομία, οφείλαμε να πράξουμε, πριν οδηγηθούμε στο τελειώσαμε και ότι είναι να γίνει, ας γίνει... 

    Και ας πάμε τώρα στο επόμενο βήμα. Το πρώτο των τεχνοκρατών της κυβέρνησης που θα αφορά επιλογές για τις προτεραιότητες. 

    Θα επιλέξουν να ξεκινήσουν από την σειρά των πρωτοβουλιών που τους υπέδειξαν και κοινωνικοί εταίροι κατά την επικοινωνίας τους, πριν ap;o τη διαμόρφωση του τελικού κειμένου των προτάσεων που αποδέχθηκε ο κ. Μητσοτάκης ως "εργαλείο" αναμόρφωσης της οικονομίας; 

    Θα τολμήσουν να σχηματοποιήσουν νομοθετικό φορολογικό πλαίσιο (10ετούς ή και 15ετούς ισχύος) για παρακίνηση της επιχειρηματικότητας, να επενδύσουν κέρδη και υπαρκτά (εντός και εκτός Ελλάδος) κεφάλαια σε ιδρύσεις και επεκτάσεις μονάδων (που ακόμη λειτουργούν), με προσθήκη σοβαρών και μόνιμων θέσεων εργασίας; 

    Θα αποδεχθούν πως το απαράδεκτο "γκρέμισμα" της αγοράς ακινήτων, μέσω του ΕΝΦΙΑ, με μοναδικό στόχο (όπως συμβαίνει στην Ελλάδα και μόνο την Ελλάδα) τα "σίγουρα" 2-2,5 δισ. τον χρόνο, για κάλυψη δαπανών άχρηστων κρατικών Οργανισμών και περιττών αργόσχολων, θα μπορούσε να αποφευχθεί με διάλυση Οργανισμών κρατικής αργομισθίας ισόποσης δαπάνης (2-2,5 δισ. ετησίως) του κρατικού κορβανά; 

    Θα υποδείξουν, τέλος, στην κυβέρνηση να αναλάβει το πολιτικό κόστος των (αναπόφευκτων) συμπράξεων κράτους και ιδιωτικού τομέα στην υγεία, στην παιδεία, στην ενέργεια, στα νερά, στις μεταφορές, στις υποδομές και σε διοικητικές διαδικασίες; Συμπράξεων με πραγματικό άνοιγμα της οικονομίας και όχι μέσα από το γνωστό "κρατικοδίαιτο γιαλαντζί", των ΣΔΙΤ, της σοβιετίας μας. 

    Εάν οι τεχνοκράτες δεν "πασπαλίσουν", με πολιτική κακομοιριά, τις εισηγήσεις τους, γιατί να μη θυμηθούμε τον Ντένγκ Χσιάο Πίνγκ και την ρήση του "…άσπρη γάτα, μαύρη γάτα, μου είναι αδιάφορο. Αρκεί να πιάνει ποντίκια". 

    george.kraloglou@capital.gr

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ