Συνεχης ενημερωση

    Τρίτη, 28-Ιουλ-2020 00:03

    Να γίνει, της μεταρρύθμισης...

    • Εκτύπωση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Του Γιώργου Κράλογλου 

    Δένουν το "αναγκαίες οι μεταρρυθμίσεις" tonylianos, με τον "εξορθολογισμό" katsarola3 και το "τι φταίμε για covid- Τούρκους" Αψύς Κρητικός; Απόλυτα. 

    Ένας παλαιός εφημεριδογράφος, όπως και η αφεντιά μου, δεν "γεννάει" θέματα αν δεν υπάρχουν.  

    "Γεννάει" όμως εκείνα που συνθέτουν εξαιρετικοί  σχολιασμοί (γραπτοί ή και προφορικοί) από όσους προσέχουν τα σημειώματα  και φροντίζουν να τα συμπληρώνουν. 

    Από τα σχόλια, στο χθεσινό μου σημείωμα, ξεχώρισα τρεις επισημάνεις γιατί "κουμπώνουν", ως ερέθισμα, να δώσουμε το  σημερινό στίγμα και στην υπόθεση "μαμούθ" των μεταρρυθμίσεων. Πολύπλευρη υπόθεση που θα μας απασχολήσει έντονα το 2021 και για πολλά χρόνια. 

    Σχόλιο tonylianos "...μπορούμε να επιβιώσουμε χωρίς σοβαρές μεταρρυθμίσεις;". 

    Σχόλιο katsarola 3 "...εναλλακτικές υπήρχαν και υπάρχουν οι οποίες όχι φωνάζουν, τσιρίζουν και γκαρίζουν για μεταρρυθμίσεις. Αυτό που κατ' ευφημισμό λέμε μεταρρυθμίσεις είναι εξορθολογισμος".

    Σχόλιο Αψύς Κρητικός  "...Οι εξωτερικές απειλές. COVID- Τουρκική επιθετικότητα ξεκινάνε χωρίς υπαιτιότητα των κυβερνώντων. Ακόμα κι αν διαχειριστούν αποτελεσματικά από τους κυβερνώντες, έχουν αρνητικές επιπτώσεις στην οικονομία ή/και στην κοινωνία. Το μόνο που επιτυγχάνει η αποτελεσματική διαχείριση είναι να ελαχιστοποιήσει τις αρνητικές συνέπειες".  

    Ας δούμε πώς "δένουν" αυτά μεταξύ τους, απλώνοντας τον "τραχανά" των μεταρρυθμίσεων. Γιατί, στο εξής, οι μεταρρυθμίσεις θα ανεβάζουν και θα κατεβάζουν κυβερνήσεις και όχι τα κρατικά πελατάκια...,  ή οι ομάδες των κρατικοδίαιτων επιχειρηματιών. 

    Το πρώτο σχόλιο, ότι είναι αδύνατον να πορευτούμε χωρίς μεταρρυθμίσεις μεταφέρει μια μεγάλη αλήθεια. Θα την ζήσουμε από το 2021. Και θα την χωνέψουμε θέλουμε δεν θέλουμε.

    Η αλήθεια λέγεται ιδιωτικές επενδύσεις και συμπληρώνεται από την ανάγκη για νέα και ιδίως γενναία  εκβιομηχάνιση της χώρας, που  την επιβάλλουν, εκτός από την ανάγκη να δει άσπρη μέρα η οικονομία (και άλλος τρόπος δεν υπάρχει), το μέγα θηρίο της ανεργίας  το οποίο "σιτίζεται" από το όργιο της 5χρονης μαύρης αγοράς εργασίας.

    Οι επενδύσεις όμως θέλουν και επενδυτές που αντί να έρχονται στην Ελλάδα, εδώ και μια 20ετία φεύγουν ασταμάτητα αδειάζοντας τη χώρα από φουγάρα και εγκαταστάσεις.

    Βασικός λόγος είναι πως βαρέθηκαν να ακούνε για μεταρρυθμίσεις και να βλέπουν στην πράξη κάποιες  κουτοπόνηρες μεταβολές στη σκόπιμη ελληνική γραφειοκρατία. Τη γραφειοκρατία που τρέφει μαγαζιά και μαγαζάκια ιδιωτικού και κρατικού ενδιαφέροντος...

    Για να έλθουν επενδυτές θα χρειαστούν δύο κινήσεις  στην οικονομία που βεβαίως και ανταποκρίνονται στην έννοια μεταρρυθμίσεις.

    Μεταρρύθμισες όπως και αν τις δεις. Είτε από τη σκοπιά του ΟΟΣΑ, του ΔΝΤ ή του WEF είτε από την πραγματική ανάγκη της οικονομίας μας όχι για ανάπτυξη αλλά και για ανάκαμψη. 

    Η πρώτη κίνηση επιβάλλει ταχύτατες και χωρίς σκόπιμα πολιτικά πισωγυρίσματα, ιδιωτικοποιήσεις κράτους. Όλου του κράτους. 

    Η κίνηση αυτή είναι το Α και το Ω σε ό,τι μπορούμε να χαρακτηρίσουμε μεταρρύθμιση στην εθνική οικονομία. 

    Η  δεύτερη κίνηση λέγεται σύμπραξη κράτους και ιδιωτικής πρωτοβουλίας με διαπίστευση ικανών επαγγελματιών και ιδιωτικών γραφείων, στις μισές τουλάχιστον (αν όχι σε όλες)  διαδικασίες για προώθηση των επενδύσεων.

    Παροχή σε διαπιστευμένα ιδιωτικά γραφεία αρμοδιοτήτων στην έκδοση πάσης φύσεως αδειών και παραχώρηση δικαιωμάτων χρήσης της κρατικής περιουσίας (λιμάνια, αεροδρόμια, δρόμοι, ενεργεία, νερά  μεταφορές).

    Το κράτος  παραμένει μόνο ως σχεδιαστής της ανάπτυξης. Και ασφαλώς μέγας επιθεωρητής της σύμπραξης του ιδιωτικού τομέα για την αποκατάσταση της ορθής λειτουργίας τους κράτους στο κύκλωμα, επενδύσεις, ιδρύσεις επεκτάσεις και εκσυγχρονισμό όχι μόνο της παραγωγής αλλά και της ναυτιλίας, και του τουρισμού και όλων των υπηρεσιών.

    Μεταρρυθμίσεις στην οικονομία χωρίς απεμπλοκή του ανίκανου κράτους στη λειτουργίας μιας σύγχρονης οικονομίας, καλύτερα να μην το συζητάμε. 

    Και με την έννοια αυτή τα λεγόμενα σήμερα για πάταξη γραφειοκρατίας και άλλα νοσηρά και μη πραγματοποιήσιμα δεν είναι ούτε απλός εξορθολογισμός (όπως ορθά επισημαίνεται στο σχετικό σχόλιο). Οπότε ας μην τα συγχέουμε με τις μεταρρυθμίσεις. 

    Σε ό,τι αφορά το τρίτο σχόλιο για τις (βεβαίως και εκτός ελέγχου από την κυβέρνηση) κλιμακούμενες (δυστυχώς και στο μέλλον) επιπτώσεις στην οικονομία, από τα καραγκιοζιλίκια Έρντογαν και την πανδημία, η διαχείριση των αναταράξεων θέλει δυναμικά κυβερνητικά επιτελεία. Να γκρεμίζουν τον κρατισμό με μεταρρυθμίσεις και όχι απλό αντιγραφειοκρατισμό. Επιτελεία ικανά να διαχειρισθούν τα 70 δισ. της Ε.Ε., με ενισχύσεις εντυπωσιακών ιδιωτικών επενδυτικών προγραμμάτων, με θέσεις  εργασίας και όχι πλαδαρές νέο-σαχλαμάρες Δήμων, ανοίγοντας έτσι και τα στόματα του "άξονα του Βορρά", για την Ελλάδα.

    george.kraloglou@capital.gr

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ