Συνεχης ενημερωση

    Πέμπτη, 18-Ιουν-2020 00:03

    Καλό θα μας κάνει το "κεφαλοκλείδωμα" από την Ευρώπη

    • Εκτύπωση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Του Γιώργου Κράλογλου

    Η "κλείδα" των Βρυξελλών, για να περάσουν 32 δισ. και στην Ελλάδα έχει όνομα. Μεταρρυθμίσεις. Χωρίς ανάσα όμως. Και μέχρι το 2024. Θα τις αντέξουμε;

    Η Κομισιόν δεν πρόκειται να γίνει η "σακούλα",  ή το μαύρο καπέλο του μάγου, από το οποίο θα φτερουγίσουν... 750 δισ. των "κουτόφραγκων", για να τα ξεκοκαλίσουν κάποιοι "πονηροί". 

    "Πονηροί", σαν εμάς, που μάθανε να ονοματίζουνε..., τα ΜΟΠ, τα πακέτα Ντελόρ, τα Περιφερειακά αλλά και τα ΕΣΠΑ "τσάμπα δανεικά" για "προσφορά" του ενός ή του άλλου πρωθυπουργού,  σε πικραμένους κομματικούς και πολιτικούς πελάτες...,  ανάλογα με την εποχή της μοιρασιάς. 

    Θα φανεί αυτό τον Απρίλιο του 2021 (αν όχι αργότερα),  όταν θα ανοίξουν τα Ταμεία της Ε.Ε. για τη διανομή της βοήθειας. Διανομή αλλά μόνο σε εκείνους που θα παρουσιάζουν οικονομία έτοιμη και διαθέσιμη για "επιστράτευση" στην θωράκιση των οικονομικών συνόρων της Ευρώπης, απέναντι στην όποια πανδημία. 

    Το "δείγμα γραφής" της Ε.Ε.,  με τίτλο "κλείδα" προϋποθέσεων διανομής των 750 δισ. και περιεχόμενο τη "λίστα" των προαπαιτούμενων μεταρρυθμίσεων στις οικονομίες που θα περάσουν στο πρόγραμμα,  τα λέει όλα. 

    Οι δε σκληρές διαπραγματεύσεις που θα ακολουθήσουν, το επόμενο δίμηνο μαζί με την προοπτική εκταμίευσης, λίγο πριν το καλοκαίρι του 2021, συμπληρώνουν την εικόνα. 

    Ας μείνουμε όμως στα δικά μας και στη "μετάφρασή τους" από τη γλώσσα των Βρυξελλών, για να καταλάβουμε ότι τα λεφτά της Ευρώπης είναι η τελευταία ευκαιρία να βάλουμε μόνοι μας "στενό κορσέ" στην οικονομία και τα "δυο πόδια σε ένα παπούτσι" σε ό,τι λέμε κράτος,  κρατική οικονομία και κρατικοδίαιτη πολιτική.

    Τα 32 δισ. δεν θα μοιραστούν. Θα επενδυθούν. Θα γίνουν κεφάλαια για δημόσιες επενδύσεις και πράσινη οικονομία με ψηφιακά χαρακτηριστικά που θα κλείνουν τις πόρτες στη γνωστή μας, ως και σήμερα, κρατική συναλλαγή, φακελάκι, χατίρι στους αφισοκολλητές ή λεφτά του κόμματος (του κάθε κόμματος) για τους "δικούς μας", μέσω των Δήμων και των Κοινοτήτων. 

    Θα αδράξουμε τη μοναδική αυτή ευκαιρία να γίνουμε Ευρώπη, έστω και μετά από τα 40 χρόνια της ένταξής μας; 

    Πολύ δύσκολο το βλέπω. Σταυρό μαρτυρίου και "Γολγοθά" το αισθάνομαι, ακόμη και για τα κόμματα εξουσίας. 

    Λεφτά από τους "κουτόφραγκους" και να μην τα "βαφτίσουμε" "λεφτά του Μητσοτάκη" για να έχουμε να λέμε τα καλά των φιλελευθέρων; 

    Πώς να πιστέψεις ότι θα ντραπούμε να κάνουμε τις γνωστές μας "τσαπατσουλιές". Ότι δεν θα θελήσουμε να χώσουμε το δάχτυλο στο μέλι...

    Κούνια που μας κούναγε όμως,  αν νομίζουμε πως με αυτό που λέμε σήμερα κρατική οικονομία, είναι δυνατόν να συνεχίσουμε να τα βολεύουμε.

    Μαύρο φίδι που μας έφαγε αν πιστεύουμε πως είναι δυνατόν να βάζουμε από την μια τσέπη λεφτά των Βρυξελλών και από την άλλη να συνεχίσουμε να βγάζουμε,  300 εκατ. (λεφτά των φορολογούμενων) για χάρισμα και φάγωμα από κρατικές σαβούρες που τις λέμε βιομηχανίες ή 250 εκατ. για χρεοκοπημένες ΔΕΚΟ που είναι στη λίστα με τα προαπαιτούμενα των δανειστών προς ιδιωτικοποίηση, αλλά εμείς το τραβάμε..., για τους γνωστούς πελατειακούς λόγους. 

    Να λοιπόν τι σημαίνει η "κλείδα",  των Βρυξελλών, στη διανομή των 22 δισ. βοηθημάτων από την Ε.Ε. και τι το δικαίωμά μας να πάρουμε άλλα 10 δισ. δανεικά (σαν βοήθεια), να οχυρώσουμε την οικονομία μας. 

    Σημαίνει ενισχύσεις για να ορθοποδήσει η οικονομία (όλων των κρατών μελών) αλλά συμπληρώνοντας και τα θεμέλιά τους (στην παραγωγή, στην τεχνολογία, στις δεξιότητες, στην καινοτομία). Αναγκαίες συμπληρώσεις για να συντονιστούν οι προσπάθειες των κρατών μελών σε κοινή "επιθετική" εκστρατεία της Ε.Ε, με στόχο την ενίσχυση των παραγωγικών της ικανοτήτων στον παγκόσμιο παραγωγικό ιστό. Στη διεθνή ανταγωνιστικότητα. 

    Για την Ελλάδα (μιας και έχουν στα χέρια τους τις "ακτινογραφίες" των δανειστών για λόγους που χωλαίνει η οικονομία μας) οι υποχρεώσεις μας σε μεταρρυθμίσεις,  (για να περάσουμε την "κλείδα" των Βρυξελλών και να πάρουμε τα 32 δισ.) σημαίνει ενίσχυση των ιδιωτικών επενδύσεων μέσα και από δημόσιες επενδύσεις αναπτυξιακής λογικής. Αναπτυξιακής πολιτικής και όχι σκέτης διανομής της κρατικής "πίτας", σε κομμάτια για κρατικοδίαιτους μόνο. Σε ομάδες που συντηρούν τις πολιτικές παρατάξεις του κρατισμού και είναι "χορηγοί" κομμάτων εξουσίας, αναλαμβάνοντας μέχρι και την "ειδική προβολή" των οραμάτων τους…, με παραμύθια στον λαό. 

    george.kraloglou@capital.gr

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ