Συνεχης ενημερωση

    Δευτέρα, 01-Ιουν-2020 00:03

    Αντιπολίτευση χρειάζεται η οικονομία και όχι ανταρτοπόλεμο

    • Εκτύπωση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Του Γιώργου Κράλογλου 

    Ενώ στην Κουμουνδούρου θα χαρούν να μη φθάσουν ποτέ στα χέρια των μικρομεσαίων τα 32 δισ. της Ε.Ε, στη Βουλή παριστάνουν τη σοβαρή αντιπολίτευση...

    Την ίδια ώρα στην οικονομία, αγρότες, βιοτέχνες που καλύπτουν την εθνική παραγωγή και 1.500.000 εργαζόμενοι του ιδιωτικού τομέα, δυσκολεύονται να καταλάβουν αυτό που βλέπουν καθημερινά. Ότι η χώρα έχει μόνο κυβέρνηση.

    Για αντιπολίτευση διαθέτει ένα αριστερό συνονθύλευμα αντάρτικου, που ενώ από τη μια πολεμάει τις πρωτοβουλίες των κρατών-μελών της Ε.Ε., για την αντιμετώπιση της κρίσης, από την άλλη (στο εσωτερικό μέτωπο) "στηρίζει" το δίκιο μόνο του κρατικού εργάτη και του κρατικού υπάλληλου!!. 

    Στο ευρωκοινοβούλιο "για το καλό του αγώνα" ο "ευρωΣΥΡΙΖΑ" έκανε ό,τι μπόρεσε να περάσει από το χέρι του, να χαλάσει την οικονομική βοήθεια της Ε.Ε. (τα αριστερά του προσχήματα είναι τουλάχιστον για τον γάμο του καραγκιόζη...). 

    Στην Αθήνα οι σύντροφοι, προσπαθούν να αναστρέψουν (για εντυπώσεις) την πραγματικότητα των μέχρι 720 δισ. ενισχύσεων (που ναι μεν παλεύονται αλλά θεωρούνται σχεδόν δεδομένα) την οποία ο ΣΥΡΙΖΑ "παλεύει" στα λόγια με "αναλύσεις" επιπέδου κυβέρνησης του βουνού...

    Την ίδια ώρα βεβαίως, η πανδημία εντείνει προβληματισμούς για λουκέτα, ανάμεσα σε 600.000 επιχειρήσεις, βιοτεχνίες,  μικρομάγαζα,  ενοικιαζόμενα δωμάτια,  αγροτικές μονάδες και εστιατόρια. Τα οποία ως σήμερα εξασφάλιζαν δουλειά σε 400.000 (από τους 1.500.000 εργαζόμενους στον ιδιωτικό τομέα στη χώρα).

    Είναι λοιπόν ή δεν είναι δικαιολογημένοι οι προβληματισμοί,  στον κόσμο της ιδιωτικής οικονομίας, για τη νέα σελίδα που γράφεται στην ελληνική ιστορία με τη χώρα να διαθέτει μόνο κυβέρνηση και για αντιπολίτευση ένα αντάρτικο που "πυροβολεί" ο ένας από τη δική του "ταράτσα" και ο άλλος από τη δική του βουνοκορφή. 

    Αντάρτικο αντί για δημοκρατική αντιπολίτευση, όχι βέβαια για να λυθούν με αντιπολιτευτική τακτική τα προβλήματά τους αλλά, τέλος πάντων, να μην αισθάνεται η κυβέρνηση ότι παίζει μονάχη της της, σε όλο το "γήπεδο" της πολιτικής και της οικονομίας.

    Πρώτη φορά συμβαίνει αυτό. Πρώτη φορά συμβαίνει στον κόσμο της οικονομίας να αδυνατεί να χρησιμοποιήσει και την αντιπολίτευση ως σοβαρό μοχλό πίεσης. 

    Πίεση για λύσεις (αυτές που προτείνουν οι επιχειρήσεις και οι εργαζόμενοι) και μέσα από εναλλακτικές μορφές προς τις πολιτικές επιλογές της κυβέρνησης. Πίεση,  τέλος-τέλος, για μεταβολή του αποτυχημένου σημερινού μοντέλου της οικονομίας. 

    Ο ΣΥΡΙΖΑ ως αξιωματική αντιπολίτευση είναι φαινόμενο. Είναι στον κόσμο του. Και αυτό εισπράττουν παράγοντες της αγοράς και ομάδες εργαζόμενων (από μεμονωμένες επαφές με τον ΣΥΡΙΖΑ) όταν συναντούν συστάσεις μόνο για κατέβασμα στον δρόμο, μόνο για το πεζοδρόμιο.

    Υποδείξεις για κινήσεις και κινητοποιήσεις τακτικισμού αποκλειστικής στόχευσης να ρίξουν την κυβέρνηση. Να ανατρέψουν τις πολιτικές της. Τίποτε άλλο. 

    Αντί να τους υποδειχθεί κάποιο οικονομικό μοντέλο πραγματικής ανάπτυξης,  τους "σερβίρονται" ιδέες για παλαιοκομμμουνιστικες επιδοτήσεις, ελεημοσύνης.   

    Και ενώ στην Κουμουνδούρου δεν γνωρίζει η αριστερά τι ζητάει η παραπέρα αριστερά… ο σύντροφος Τσακαλώτος κρατάει κάποιο ίσο... (που λένε και οι αριστεροί ψάλτες...) αλλά άγνωστο αν είναι μόνος του ή έχει και 1-2 συντρόφους, από τον πυρήνα της ηγεσίας.  

    Δεν θα αργήσουν να φανούν και στην πράξη όλα αυτά. Ίσως και στις επόμενες εβδομάδες. Επαγγελματίες κομματικοί της αριστεράς από τα "σώματα κινητοποιήσεων" ετοιμάζονται να κλείσουν την Αθήνα (απαγορεύοντας να πάνε στη δουλειά και σε όσους δουλεύουν ακόμη) ενάντια (θα λέει) στο ξεπούλημα της ΛΑΡΚΟ...

    Γιατί πιστεύω τους είναι πως οι βιομηχανίες, που έχει στρατοπεδεύσει ο στρατός κατοχής στο κράτος..., δεν πρέπει να κλείνουν. Πρέπει να τις πληρώνει ο λαός, γιατί είναι κρατικές. Μόνο οι ιδιωτικές να κλείνουν. Γιατί μάσησαν τα λεφτά του Μάρσαλ... Και αυτή την φορά πάνε να μασήσουν το ευρωπαϊκό Μάρσαλ...  

    Καλώς μας ήρθε ο Ιούνιος λοιπόν και μαζί του το αντάρτικο του ΣΥΡΙΖΑ που δεν θα αργήσει. Ξεκινάει με ΛΑΡΚΟ. Και θα "αντρειωθεί" στα "μέτωπα" ενάντια στην αποκρατικοποίηση των λιμανιών της Αλεξανδρούπολης, Καβάλας, Ηγουμενίτσας, Πάτρας, Ραφήνας,  στις μαρίνες, στα αεροδρόμια και στις υποδομές της κρατικής περιουσίας. Αυτές που, το 2018, υποθηκεύτηκαν ως το 2117(!!), μαζί με 3,5% υπερπλεονάσματα και έλεγχο της οικονομίας (από τους δανειστές) ως το 2060, για να μπορεί να λέει ο ΣΥΡΙΖΑ σας έβγαλα από τα μνημόνια (!!).

    george.kraloglou@capital.gr 

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ