Συνεχης ενημερωση

    Τετάρτη, 27-Μαϊ-2020 00:02

    Έχει άδικο ο spentzomichalis;

    Έχει άδικο ο spentzomichalis;
    • Εκτύπωση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Ποιος φέρνει λεφτά σε Τράπεζες της νεοελλάδας όταν η εργασία που τους έχει απομείνει είναι το φοροεισπρακτικό γκισεδιλίκι για λογαριασμό των ΔΟΥ;

    Ο πρόλογος από σχόλιο του spentzomichalis. Απαντά στο ερώτημα,  (χθεσινό μας σημείωμα) γιατί δεν επαναπατρίζονται και δεν επενδύονται, στην οικονομία μας, ελληνικές καταθέσεις,  (40-50 δισ., σε ξένες Τράπεζες, από επιχειρηματίες και 20-30 δισ. από νοικοκυριά) μπας και "βουλώσουμε" και στόματα επενδυτών, Γερμανίας και Αμερικής, "...επενδύστε εσείς πρώτοι και θα ακολουθήσουμε...".

    Διαλέγω από τον πολυγραφότατο σχολιαστή, αυτά που καίνε: "..πολύ καλά κάνουν και μπράβο τους. Γιατί δηλαδή να έρθει ο άλλος να ρίξει τα λεφτά του εδώ; Για να καλοταΐσει το δημοσιοϋπαλληλιστάν και τον πελατειακό κρατισμό; Εσείς, κυρίες και κύριοι... Ποπουλίστας (λαϊκιστές) όλων των "αποχρώσεων"; Θα το κάνατε; Θα φέρνατε τα μετρητά σας εδώ; Θα φέρνατε τα λεφτά σας σε νεοελληνική 'τράπεζα', νεοέλληνες λαϊκιστές; ή μήπως είναι πολύ ωραίες και φερέγγυες οι Τράπεζες των 'τοκογλύφων' στην Κεντρική και Βόρεια Ευρώπη, ενώ της νεοελλάδας η μόνη ουσιαστική εργασία που τους έχει απομείνει είναι το φοροεισπρακτικό γκισεδιλίκι για λογαριασμό των ΔΟΥ;"

    Τι να πούμε εμείς. Θα δώσουμε όμως συνέχεια, μέσα από εικόνες της καθημερινότητας στην οικονομία και τους κανόνες λειτουργίας της ελληνικής σοβιετίας, μεταφέροντας e-mail, αναγνώστη της στήλης, ως στοιχείο του σωστού ή του λάθους, όσων σχολιάσθηκαν και στο χθεσινό μας σημείωμα.    

    "Σας παρακαλώ γράψτε κάτι. Προχθές γεννήθηκε ο πρώτος μου εγγονός. Μέσα στα μνημονιακά χρόνια και στην απειλή grexit σήκωσα τις τραπεζικές μου καταθέσεις για ασφάλεια και τις διατήρησα στη θυρίδα μου. Θέλησα να αγοράσω ως δώρο στην εξαίρετη νύφη μου ένα αμάξι γύρω στα 24.000 λόγω του ότι μετά από επίμονες εξωσωματικές μου πρόσφερε έναν εγγονό που θάχει και το όνομά μου. Για την αγορά πρέπει να μεταφέρω τραπεζικά το ποσό στον λογ/μό του εμπόρου. Πήγα με το ποσό στα χέρια στην τράπεζα να πιστώσω τον λογ/μό μου για τη μεταφορά. Με ρωτάει η υπάλληλος που τα βρήκατε και απαντώ τα ανέλαβα εν όψει grexit. Μπορεί να ελεγχθείτε από την εφορία σας για την προέλευση του ποσού και να μπλέξετε γιατί παρακολουθούνται όλες οι μεγάλες χρεοπιστώσεις και ίσως έχετε πρόβλημα. Μεταβολή και αποτέλεσμα: 1. χάνω τη χαρά του δώρου, 2. η νυφη μου χάνει το αμάξι, 3. ο έμπορος δεν πουλάει, 4. το κράτος δεν εισπράττει φόρους αγοράς αυτοκινήτου. Αυτά πρέπει να διατηρούνται ακόμα; Ποιόν συμφέρουν; Κάτι άκουσα για το ότι σηκώθηκαν οι δημοσιονομικοί περιορισμοί από τους δανειστές. Μήπως ήρθε η ώρα κινήτρων εμφάνισης των ποσών που διασφαλίσθηκαν στο παρελθόν σε ανώμαλες εποχές; Γράψτε κάτι!" 

    Είναι λοιπόν ή δεν είναι δεδομένο ότι,  στα χέρια μιας 40χρονης πρόχειρης και χωρίς σχέδια και στόχους κρατικίστικης πολιτικής πελατειακών επιδιώξεων, (στο όνομα πότε του σοσιαλισμού και πότε του αριστερισμού) φθάσαμε στο σημείο να αποκλείουμε χρηματοδότηση της οικονομίας μας και από τη δική μας αποταμίευση; 

    Απάντηση από την πολιτική σκηνή (στο σύνολό της) δεν υπάρχει. Συνηθίσαμε να το θεωρούμε ως δεδομένο αυτό. Οπότε μένουμε στα μισόλογα και στο μοίρασμα επιδομάτων και ελεημοσύνης, αντί να διασφαλισθεί ένα πραγματικό κεφάλαιο (και από τις δικές μας οικονομίες) για να καλύψει την,  απίθανης έκτασης, έλλειψη ρευστότητας. 

    Οι προτροπές της αγοράς, να μετατρέψουμε την ίδια την φορολογική πολιτική σε καταιγίδα κινήτρων (αρχικά για τους ιθαγενείς της χώρας, ώστε να αξιοποιηθούν οι οικονομίες τους και στην συνέχεια προς το ντόπιο επιχειρηματικό κεφάλαιο να μεταφέρουν,  μέρος τουλάχιστον, από τις συσσωρευμένες αποταμιεύσεις σε ξένες Τράπεζες) δεν εισακούονται. 

    Αντίθετα, παραδίδονται στην κομματική προπαγάνδα για "ερμηνεία" και πέρασμα στον λαό. Προπαγάνδα σε ό,τι αφορά το πόθεν έσχες...

    Στα πάντα εκτός από ένα. Το πόθεν έσχες που αφορά την πολιτική. Και ειδικά το σκέλος του πόθεν..., που θέλει συζήτηση (σε πάρα πολλές περιπτώσεις). Στην υπόλοιπη οικονομία το πόθεν..., (με το πρόσχημα πιθανή ασυδοσία) έχει βραχυκυκλωθεί από τον κρατισμό σε σημείο που να ανατρέπει και την φυσιολογική λειτουργία της αγοράς μας.

    Αν σημειώσουμε όμως πως, η φορολογική καταδίωξη του ιδιώτη καταθέτη στην Ελλάδα,  καταλήγει στη συντήρηση ενός (ελεγχόμενου πολιτικά) κρατικοδίαιτισμού,  μήπως πρέπει να ξαναδούμε τα πολύπλευρα προβλήματα που προκαλεί το πόθεν... και στην κοινωνία; Στις καθημερινές συναλλαγές της αγοράς; Λέμε μήπως... Τουλάχιστον για τα δύσκολα χρόνια που περνάμε.

    george.kraloglou@capital.gr    

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ