Συνεχης ενημερωση

    Πέμπτη, 16-Απρ-2020 00:03

    Το 2020 δεν υπάρχει... Θα μετρηθούμε ξανά το 2021

    • Εκτύπωση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Του Γιώργου Κράλογλου

    Είναι αστείο να ψάχνεις την ύφεση (5% ή 10%) σε χαμένη χρονιά. Το 2021 θα μετρηθούμε, κλάδοι και εργαζόμενοι, για να δούμε σε ποια χρονιά γυρίζουμε...

    Η αγορά έχει ήδη μιλήσει. Είπε ό,τι είχε να πει και πριν τον κορονοϊό. Στο 2020 (είπαν οι κλάδοι που σέρνουν ό,τι έχει μείνει από το άρμα της ιδιωτικής οικονομίας) μπαίνουμε "πολτοποιημένοι" από το φορολογικό γουδοχέρι που κακοποιεί και εκδικείται την ελεύθερη οικονομία, για 10ετίες.

    Και ας ξεκινήσουμε από τη βιομηχανία. Τα υπόλοιπο της βιομηχανίας του τόπου (ό,τι διασώθηκε από τη μεθοδευμένη αποβιομηχάνιση -του 1974-2019-) έχει προειδοποιήσει ότι η χώρα θα σβήσει βιομηχανικά αν δεν διευκολυνθούν επενδύσεις 100-150 δισ. μέχρι και το 2020. Αν δεν εκσυγχρονισθούν, με 40 δισ. τον χρόνο, μονάδες που βρίσκονται σχεδόν εκτός παραγωγής.

    Κανείς δεν τους άκουσε. Η πολιτική "αρένα" μοίραζε θεάματα με επιδόματα. Την απάντηση έδωσαν οι εισαγωγές,  η ανεργία και η μαύρη αγορά που σκαρφάλωσε (το 2018-2019) στο 45% και λίγο παραπάνω... 

    Έτσι μπήκαμε βιομηχανικά στο 2020. Με τον κορονοϊό να καταστρέφει το παραγωγικό υπόλοιπο που συναντάει στο διάβα του. Η βαριά βιομηχανία τελείωσε. Για να ζήσει περιμένει τα κρατικά έργα.

    Αλλά τα κρατικά έργα είναι παγωμένα γιατί θέλουν δημόσιες επενδύσεις που φτάνουν με το ζόρι τα 20 δισ. Και από αυτές ζητάμε 10-15 δισ.,  να πολεμήσουμε τον κορονοϊό, μέσα στο 2020. Το 2021 ποιος ζει ποιος πεθαίνει. 

    Το γνωρίζαμε το χάλι μας σε αυτό που αποκαλούμε (χωρίς ντροπή) εθνική παραγωγή. Τι κάναμε όμως για να την διασώσουμε; 

    Οι επενδύσεις στα συρτάρια τουλάχιστον μια 5ετία. Οι εξαγωγές εδώ και εκεί,  χωρίς αυτό που λέγεται σχεδιασμένη εξωστρέφεια. Κυνήγι με το ντουφέκι του εξαγωγικού κέρδους για το κράτος...

    Το υπόλοιπο της ελληνικής βιοτεχνίας (οι 300-350.000) είχαν προειδοποιήσει, από το 2017,  πως αντί να γίνουμε μεσαίοι (από μικρομεσαίοι) και να καλύψουμε κενά της βιομηχανίας προσλαμβάνοντας και απολυμένους,  βαδίζουμε στον δρόμο του μικρού... (ούτε καν μεσαίου). Αν το ζητούμενο είναι η χώρα να παραδώσει στη βιοτεχνία την εθνική της παραγωγή κάντε κάτι με τους φόρους,  τις εισφορές και τη ρευστότητα. Έτσι μόνο θα πάμε στην καινοτομία, στην τεχνολογία και στην αύξηση της απασχόλησης.

    Κανείς δεν τους άκουσε μέχρι ακόμη και όταν (το 2019), σε κάθε ευκαιρία, έδειχναν τα 30-40.000 λουκέτα που κρατούσαν στα χέρια τους. 

    Τα κόμματα εξουσίας και η Βουλή, στο σύνολό της, ψηφίζει μόνο επιδόματα ανεργίας και συσσίτια για τους άπορους...

    Στο 2020 πέρασαν οι μικρομεσαίοι που ακόμη βαστάνε στα χέρια τους, 40.000 λουκέτα. Ποια ύφεση λοιπόν θα τους πιάσει αφού με το κορονοϊό το 2020 δεν θα βγάλει ούτε τζίρο ούτε προοπτική για το 2021.

    Ο τουρισμός τώρα και οι υπηρεσίες που κουβάλησαν στην οικονομία 20 δισ. το 2019,  (από τα οποία 2 δισ. ήταν από τα μπάνια του λαού) έλεγε και ξαναέλεγε, από το 2016, και βροντοφώναζε το 2018-2019, ότι δεν θα τα βγάλουν πέρα χωρίς υποδομές, επενδύσεις και με το κράτος στην τσέπη τους..., όχι με φυσιολογικές απαιτήσεις αλλά εκείνες του αναγκαστικού συνεταίρου...

    Κανείς δεν τους άκουσε. Κανείς δεν έδωσε σημασία τα χρόνια (2016-2019) που είχαμε πάρει τουριστικό κεφάλι σε βάρος της Τουρκίας και της Αιγύπτου που μας "γδύνουν" τουριστικά. 

    Για να μη επανέλθουμε στις 15 τουριστικές επενδύσεις που πολεμήθηκαν (με ευλογίες κομμάτων και βουλευτών) από αφισοκολλητές Δημάρχων και "εκδικητές" της ολιγαρχίας του τουρισμού.  

    Το 2020 για τον τουρισμό δεν υπάρχει λόγω κορονοϊού. Το 2021 θα υποχρεωθεί να μετρηθεί από την αρχή και να ξεκινήσει με νέα δεδομένα. 

    Τι σημασία έχει λοιπόν το ποσοστό της ύφεσης και στον τουρισμό όταν το 2020 θα ήταν έτσι και αλλιώς χρόνος νέας δοκιμασίας.

    Με τον άξονα και τους Προτεστάντες του Βορρά να σε προετοιμάζουν δια στόματος Όλαφ Σολτς (σε ερώτηση του Reuters για το ευρωομόλογο), "χρειαζόμαστε σαφήνεια σχετικά με το πόσα χρήματα είναι απαραίτητα για την οικονομική ανάκαμψη και μόνο τότε θα συζητήσουμε τη δομή του προγράμματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης" δεν μετράς τα ποσοστά της ύφεσης που έρχεται. Μετράς πόσα και (κυρίως) τι είδους "μαγαζιά" θα σου μείνουν, στο τέλος του 2020. Μόνο έτσι θα αντιληφθείς αν το 2021, επιστρέφεις (περίπου) στο 1950.

    george.kraloglou@capital.gr 

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ