Συνεχης ενημερωση

    Δευτέρα, 16-Μαρ-2020 00:03

    Τι είδους ιθαγενείς θέλουμε να είμαστε;

    • Εκτύπωση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Του Γιώργου Κράλογλου

    Κυβέρνηση υπάρχει και λειτουργεί. Το κράτος δείχνει νεύρο. Εμείς; Πήραμε τις παραλίες. Και οι μαυραγορίτες με τους δουλεμπόρους έπιασαν τις γωνίες.

    Δεν θα σταθώ σε κάποιους καραγκιόζηδες ταβερνιάρηδες της Χαλκιδικής και αλλού, που, ως γνήσιοι ιθαγενείς ελληναράδες, αγνόησαν τα μέτρα προστασίας, για να βγάλουν μαύρο μεροκάματο, στην υγειά του λαού...

    Θα σταθώ όμως σε εκείνους τους επιχειρηματικούς κύκλους τους ωφελημένους και από την νέα οικονομική κρίση (ξεκίνησε ήδη και δεν θα έχει εύκολο τέλος) με τον κορονοϊό και τις συμμορίες του Ερντογάν στα σύνορα. Αυτούς που έχουν συμφωνίες με μαύρα ή αδήλωτα και ανύπαρκτα μεροκάματα... που έχουν συμφωνήσει (κατά καιρούς) με ταλαίπωρους άνεργους,  και τώρα τους βολεύει  κάθε μορφής αποζημίωση ή διακοπή εργασίας. 

    Θα σταθώ επίσης και σε εκείνους τους "κύκλους" της αγοράς και τους εκπροσώπους τους που, λίγο ως πολύ, ζητάνε από το κράτος,  να κάνει και συλλήψεις στις ουρές των σούπερ-μάρκετ. 

    Να βάλει δηλαδή το κράτος αστυνομικούς να φυλάνε στις πόρτες των μαγαζιών τους για να μη γίνεται στριμωξίδι από τον πανικόβλητο λαό. 

    Από τον κορβανά του κράτους και αυτή η δαπάνη. Να πληρώσει το κράτος για να διορισθεί,  ίσως και έκτακτη αστυνομία να μας προστατεύει από τον αφελή που σπρώχνει,  για να προκάνει να ψωνίσει μπίρες...  

    Άλλη λύση δεν υπάρχει. Τόσο δύσκολη είναι η λύση της ιδιωτικής αστυνομίας που θα πληρωθεί από το ταμείο του σούπερ-μάρκετ; Η ιδιωτική πρόσληψη έκτακτου προσωπικού, να κατευθύνει τους πελάτες και να ρυθμίζει τις ουρές και τις προτεραιότητες θέλει μελέτη;

    Είναι δύσκολη..., γιατί αν συμβεί έχει λεφτά; Κοστίζει η ιδιωτική ασφάλεια; Και ποιος έχει τη διάθεση να βάλει το χέρι στην τσέπη; Κανείς. Στην τσέπη το χέρι μπαίνει μόνο για να χώσει το κέρδος...

    Το κράτος θα σου πουν. Που είναι το κράτος ρωτάνε αναιδέστατα. Δηλαδή είναι χρήσιμο τώρα το κράτος. Που,  κατά τα άλλα,  όλοι συμφωνούμε πως χρειάζεται να το ψαλλιδίσουμε. Να το κουρέψουμε... Για να μειώσουμε τους φόρους που δίνουμε, με δύο χέρια..., να συντηρηθεί. 

    Δεν βλέπουμε το κράτος θα ακούσεις (ευτυχώς όχι απ' όλους) από πολλούς,  σοβαρούς και βαρύγδουπους... Ανάμεσά τους και γραβατωμένοι (για την περίσταση…) εκπρόσωποι της αγοράς που έχουν το θράσος να τα λένε στα κανάλια ή στα μικρόφωνα. Οι τηλεοράσεις βέβαια τη δουλειά τους κάνουνε. Αυτοί όμως ας προσέχουν..., γελάει ο κόσμος. 

    Που είναι το κράτος απορούν με περισπούδαστο ύφος και βλέμμα προβληματισμού...,  ρίχνοντας και ένα δάκρυ για τις ημέρες καταστροφής που περνάει η αγορά.

    Η οποία,  αγορά, ξέχασε τι έλεγε χθες για το κράτος δυνάστη…,  αλλά "ξαφνικά" κρίνει ως ορθή πολιτική να έχουμε παντού,  πάντα και για τα πάντα τον κρατικό κορβανά,  να πληρώνει.

    Και τα επιχειρηματικά κέρδη, για κάτι τέτοιες απρόβλεπτες καταστάσεις; Αφήστε τα αυτά. Κάνουν σκι και άλλες ασκήσεις… στις Τράπεζες της Ελβετίας, του Λονδίνου και του Λουξεμβούργου.

    Αν υπάρχει κάτι να κατηγορήσουμε την κυβέρνηση Μητσοτάκη (η οποία δίνει εξετάσεις και τα πηγαίνει πολύ καλά και στον κοροναϊό και στις συμμορίες του Ερντογάν - ας μη ξεχνάμε το Μάτι, δεν είναι μακριά- ) είναι, κατά τη γνώμη μου, ότι βάζει μόνο 5.000 ευρώ πρόστιμο στους ελληναράδες επιχειρηματίες (έστω και τους λίγους) που καταφεύγουν σε κουτοπόνηρες μεθόδους (ραγιαδίστικης "τεχνογνωσίας") που ξεπερνούν τις υποχρεώσεις τους, προς την υγεία του λαού. Του λαού πελάτη...

    Πολύ κακώς τα πρόστιμα περιορίζονται σε 5.000 για όσους αδιαφορούν για τα μέτρα και θυμίζοντας και κατοχικές εποχές στην Ελλάδα καταφεύγουν στα καμουφλαρισμένα κόλπα παροχής υπηρεσιών που (επί της ουσίας) δεν τις έχει ανάγκη ο λαός αλλά απλά τις έχει συνηθίσει ως ιθαγενής καταναλωτής. 

    Αν μέσα σε όλη αυτή την εμετική επιχειρηματική αναίδεια και φαυλότητα προσθέσεις το όργιο κερδών, του (σχεδόν επίσημου) λαθρεμπορίου, των μαυραγοριτών και των δουλεμπόρων (που "αξιοποιούν" ακόμη και τα μέτρα εξισορρόπησης των επιπτώσεων στους εργαζόμενους), είναι να απορείς για την κοινωνική ποιότητα που έχει επιλέξει, για τον εαυτό του, ο Έλληνας ιθαγενής. Η μικρή επιχειρηματική έκταση που τυχόν καταλαμβάνουν τα φαινόμενα μαύρης αγοράς και αισχροκέρδειας, (με δεδομένη την σημερινή κατάσταση της οικονομίας και της κοινωνίας μας) δεν αποτελεί ελαφρυντικό στοιχείο. 

    george.kraloglou@capital.gr

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ