Συνεχης ενημερωση

    Παρασκευή, 28-Φεβ-2020 00:03

    Νέα "καρβέλια" ζυμώνονται για τον "φούρνο" της Βουλής...

    • Εκτύπωση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Του Γιώργου Κράλογλου 

    Μας διαλύει το μεταναστευτικό αλλά μιλάμε για προσφυγικό. Η αντιπολίτευση πέρασε στους "τσαμπουκάδες". Όλα έτοιμα και ζυμωμένα… Το έργο γνωστό.

    Το Πολυτεχνείο του 1973 εξασφάλισε στη Βουλή δύο κόμματα και 25 βουλευτές μαζί με εξέχοντες,  διαχρονικά, πολιτικούς παράγοντες... Σε διακεκριμένα έδρανα όσοι ίδρωναν στους δρόμους της Αθήνας με τις ντουντούκες τους να λαλούν ακόμη και το "ΕΟΚ και ΝΑΤΟ το ίδιο συνδικάτο". 

    Κάπως έτσι εξελίχθηκαν τα πράγματα και στην Ευρωβουλή. Αν τολμήσεις,  ως κόμμα, να μην προτείνεις αντιστασιακούς για την Ευρωβουλή ή και για Επιτρόπους (στο συνδικάτο της ΕΟΚ και του ΝΑΤΟ...) δεν αποκλείεται να ψάχνεις να βρεις τα κομμάτια του κόμματος.. 

    Μετά το Πολυτεχνείο, στον εργατοπατερισμό του 1985-1995. Το ηρωικό "Μεσολόγγι", του δήθεν εργατικού κινήματος, που παρέδωσε στη Βουλή μαζί, με 8-10 κρατικούς βιομήχανους και άλλους κομματικούς,  με θητεία στις διοικήσεις των κρατικών ΔΕΚΟ και δικαίωμα να κάνουν και ένα δωράκι στον εαυτό τους..., (προμήθεια την λέει ο λαός…), με την ευλογία του κόμματος. Αντάμα και 20 αντρειωμένοι... του εργατικού κινήματος ειδικοί στο ξεβράκωμα..., ιδιοκτητών λεωφορείων. Όλοι στη Βουλή σε μια εκλογή... Χωρίς κόπο...

    Και φθάνουμε έτσι στο μεταναστευτικό του 2015-2020 με την "κουκούλα" του προσφυγικού. Γιατί είναι μεταναστευτικό και όχι προσφυγικό όταν έχεις σήμερα στα νησιά 100.000 από τους οποίους οι πραγματικοί πρόσφυγες (Σύριοι) δεν περνάνε τις 20.000. 

    Η νέα φουρνιά για τα έδρανα της Βουλής ζυμώνεται ήδη. Τα ζυμάρια είναι πάνω στα μάρμαρα… Άγνωστο βέβαια αν αυτά που θα "ψηθούν" (τελικά) θα ανήκουν ήδη σε κόμματα ή θα "αμπαλαριστούν" με περιτύλιγμα παλιού ή νέου κόμματος. Δεν θα αργήσουμε να το δούμε. 

    Το μεταναστευτικό θα πολιτικοποιηθεί πολύ περισσότερο από ό,τι φάνηκε χθες και προχθές. Οι διαστάσεις του απρόβλεπτες, μέχρι να πάρει την ευθεία προς τη Βουλή,  ως κόμμα,  ή ως κίνηση πατροναρισμένη από κόμμα.

    Εάν δεν συμβαίνει αυτό, οφείλουμε να δεχθούμε πως η πολιτική σκηνή στην Ελλάδα σταμάτησε να κεφαλαιοποιεί τα πολιτικά της κέρδη από τη στήριξη κινήσεων,  κινημάτων και επαναστατών της μουσταλευριάς...

    Να δεχθούμε πως οι Περιφερειάρχες και η Τοπική Αυτοδιοίκηση στην Ελλάδα κάνουν τη δουλειά για την οποία ψηφίσθηκαν και δεν επενδύουν στην παρουσία τους στη Βουλή πράγμα ευκολότατο (μέχρι αηδίας…) στην Ελλάδα.

    Να δεχθούμε τέλος πως ο θίασος τσαμπουκάδων των περιφερειακών αρχών και των κομματικοποιημένων παραγόντων που στήνονται απέναντι στα κινητά και γράφουν τους πάντες εκεί που δεν πιάνει μελάνι... πονάνε πράγματι τόσο για τους ψηφοφόρους τους όσο και τους μετανάστες. 

    Και αν ζητάνε να φύγουν οι μετανάστες από τα νησιά είναι για να φέρουν επενδύσεις...

    Δεν ανακαλύψαμε την Αμερική. Απλά,  επιστρατεύοντας τις δημοσιογραφικές μας αναμνήσεις από τις δεκαετίες στη μεταπολίτευση, βλέπουμε έργα με σενάρια που (δυστυχώς) τα έχουμε ξαναζήσει. 

    Βλέπουμε ηρωισμούς,  κόντρες, τσαμπουκάδες,  πισωγυρίσματα,  διχασμούς και καιροσκοπισμό από την αντιπολίτευση,  που (αυτή θα είναι η εξέλιξη του έργου...) θα πληρώσουμε πολύ ακριβά καθώς η κρίση (αν συνεχίσουμε έτσι) θα μας συνοδεύσει μέχρι και τις εκλογές του 2023.

    Και συνοδεύοντάς μας..., δεν θα περιοριστεί στην έκταση που πήρε μετά το 2010 και τριπλασίασε το 2015. Θα μεταβληθεί σε καταστροφή καθώς, από το 2020 και μετά, χωρίς πραγματική έκρηξη στην οικονομία, τα βεγγαλικά της αισιοδοξίας δεν θα αρκούν για το φως που χρειάζεται η χώρα.

    Γιατί μόνο στραβός,  στην κυριολεξία, δεν μπορεί να αντιληφθεί ότι,  πολιτικά αυτό που συμβαίνει σήμερα στην Ελλάδα είναι νέος διχασμός. Και οικονομικά η παραμονή του κρατισμού σε απίθανα υψηλό επίπεδο με την ελεύθερη ιδιωτική οικονομία (εκτός από κάποια –τελευταία κατά τη γνώμη μου– συστήματα δεμένα με την παραγωγή) στην "ατμομηχανή" των εισαγωγών, του εμπορίου της καφετέριας, του ουζάδικου, του συρτάκι-ντανς και του τουρισμού με το βραχιολάκι...

    Από πού προκύπτει αυτό; Και από την έλλειψη σοβαρότητας στην αντιπολίτευση. Από την έλλειψη πειστικής αντιπολιτευτικής παρουσίας. Με πολιτική που να πείθει. Με προτάσεις για λύσεις και στο μεταναστευτικό. Προτάσεις που να αφοπλίζουν την έκρηξη και στην οικονομία, αντί να την πυροδοτούν, ανοίγοντας πόρτες και παράθυρα σε κάθε άσχετο ή τυχάρπαστο να περάσει από τη Βουλή. Μπας και μας λείψουν οι γνωστές και θλιβερές εικόνες της παντόφλας..., του αργόσχολου... Και του "ναι σε όλα".

    george.kraloglou@capital.gr

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ