Συνεχης ενημερωση

    Δευτέρα, 17-Φεβ-2020 00:03

    "Θίασοι" της Βουλής ζητούν "πρωταγωνιστή" και κομπάρσους...

    • Εκτύπωση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Του Γιώργου Κράλογλου

    Σενάρια για ανεργία τα αποφεύγουν. Έχουν ευθύνες. Η ολιγαρχία δεν πείθει. Έμειναν τρεις και ο κούκος... Ο κατώτατος είναι παιγμένος..., αλλά τραβάει.  

    Οι θεατρινισμοί για το δράμα της ανεργίας είναι μια χαρά έργο για τον πολιτικό "θίασο του λαού". Δεν έχει σημασία τι "πουλάς" (ειδικά όταν έχεις 920.000 βεβαιωμένους άνεργους, από το 2017 μέχρι και το 2020). Σενάρια σαν αυτά έχουν "πόνο", κλάμα για τους αδύναμους, για την φτωχολογιά για τα μαγκάλια... Σου δίνουν χώρο και για μπολσεβικισμό, με επιδόματα από το κράτος - πατερούλη.

    Τι κάνεις όμως αν σου ξεφύγει η "παράσταση", γιατί ο λαός μπορεί να σου ζητήσει να κλείσεις το "έργο" και να ρίξεις αυλαία με ευτυχισμένο τέλος; Πώς θα προσθέσεις "επεισόδια" με επενδύσεις και θέσεις εργασίας; 

    Και (το σπουδαιότερο) πώς θα δέσεις τα "επεισόδια" όταν το βασικό σενάριο σε θέλει να είσαι ενάντια στην ολιγαρχία. Ενάντια στις πολυεθνικές. Να πολεμάς τη ντόπια και την ξένη πλουτοκρατία. Και να μάχεσαι τους λίγους..., για να δείχνει ότι είσαι με τους πολλούς; 

    Από την άλλη, αν ο "θίασος",  και τα μπουλούκια-δεκανίκια,  ανοιχτούν προς το ντόπιο και ξένο ιδιωτικό κεφάλαιο (καλώντας το να δώσει δουλειές) χάνεις την ουσία, ως λαϊκός θίασος και μπαίνεις στον θεατρικό ανταγωνισμό. 

    Πώς θα βγεις στη "σκηνή" αρνούμενος το κράτος-πατερούλη; Πώς θα ανοίξεις πόρτες και παράθυρα στο διεθνές κεφάλαιο, από την Ασία μέχρι και την Αφρική, και στις μπουλντόζες, να δώσουν δουλειές, που στερήθηκε ο λαός πριν και μετά την κρίση και έστειλε 600.000 από τα παιδιά του στις ξένες αγορές, που πληρώνουν κανονικά τον εργαζόμενο;

    Αναγκάζεσαι συνεπώς να συνεχίσεις τα σαχλά του 1974 (τότε που θα ρίχναμε τους βιομήχανους στην θάλασσα της ΕΟΚ να κολυμπήσουν) ή του 1980-1985 (που ρίχναμε τα κάστρα της πλουτοκρατίας και ανοίγαμε τα χέρια του λαού...). Τα επαναφέρεις, με κάποιες παραλλαγές, μέχρι να πάρει χαμπάρι ο λαός ότι και αυτό το "φρούτο" είναι "σάπιο".

    Γιατί ποιά είναι τέλος πάντων αυτή η "ολιγαρχία" που αναμασούν από τις κομματικές κονσέρβες οι ντουντούκες και πιπιλάνε από τα έδρανα (45 χρόνια τώρα) συγκεκριμένοι βουλευτές;

    Η βιοτεχνική Ελλάδα του 98,5% που θεωρούμε σήμερα ατμομηχανή μαζί με τον τουρισμό, τα ενοικιαζόμενα δωμάτια,  τα σουβλατζίδικα και τις καφετέριες ή οι 5-6 κρατικοδίαιτες περιπτώσεις (μαζί με 15-20 μεσάζοντες) που περιμένουν να πάρουν δουλειές από τις κρατικές επενδύσεις και να τρέξουν να βρούνε ξένο όμιλο με λεφτά (εντός ή και εκτός Ε.Ε) να την προσφέρουν για συνεταιρισμό;

    Αυτό δεν είναι που διαθέτουμε ως ολιγαρχία και κεφάλαιο; Σε αυτό δεν αναφέρονται οι "θίασοι" που μας "διασκεδάζουν" κρύβοντας (επιμελέστατα) την κατάντια της ελληνικής παραγωγής και το θηρίο των εισαγωγών που θα μας κατασπαράξει, με την Τουρκία και τις πρώην κομμουνιστικές χώρες (από τις πρώτες η Ρουμανία, Τσεχία και Βουλγαρία) να παρακολουθούν την απουσία μας από τον ευρωπαϊκό χάρτη της βιομηχανίας και γενικά της παραγωγής;. 

    Ίσως κάποιοι (ονειροπαρμένοι) να θεωρούν (ακόμη) πως εμείς, ως ευρωπαϊκό κράτος μέλος της Ε.Ε., θα αναλάβουμε ρόλο στα ενεργειακά Βαλκάνια (πρωταγωνιστές στα Βαλκανικά ενεργειακά δίκτυα, μας είπαν μετά το 1990... Το θυμάστε;) 

    Καλά θα κάνουν να τα ξεχάσουν και να σοβαρευτούν. Ας προσγειωθούμε στα 1-2 ενεργειακά "όνειρα" στην ακριτική Βόρεια Ελλάδα (που ως "πίτα" έχει μοιρασθεί σε 2-3 συγκεκριμένα επενδυτικά ενδιαφέροντα) και πολύ μας πάει. 

    Έχει τη σημασία του αυτό. Γιατί στο τέλος της ημέρας, το ζητούμενο για τον λαό είναι οι πολλές θέσεις εργασίας,  πράγμα που ο ενεργειακός τομέας (σε όλες τις μορφές) δεν τις υπόσχεται όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά και σε ολόκληρο τον κόσμο.

    Οι "θίασοι" της Βουλής, λοιπόν, μαζί με τα δεκανίκια εξουσίας... (από τα όποια αριστερά μέχρι τα όποια δεξιά και ακροδεξιά) έχουν πρόβλημα "πρωταγωνιστή". Ο τελευταίος, κεφάλαιο και ολιγαρχία, άλλαξε και έδρες και Τράπεζες. Στην Ελλάδα παρακολουθεί τις εξελίξεις (όπως και οι μεσάζοντες) όσο η οικονομία παραμένει κρατικοδίαιτη και ελεγχόμενη. Άμεσα προσφερόμενος "πρωταγωνιστής" είναι μόνο ο κατώτατος μισθός (και ας μην υπάρχουν επιχειρήσεις να τον δώσουν...), γιατί ως "θέαμα" είναι ελκυστικό. Χωράει έναν κόσμο κομπάρσους... Θα τους χορτάσουμε σε "παραστάσεις" που θα δίνουν τα "μπουλούκια" στους δρόμους...,  μέχρι το καλοκαίρι.  

     george.kraloglou@capital.gr

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ