Συνεχης ενημερωση

    Τρίτη, 28-Ιαν-2020 00:02

    Μην "ορκιζόμαστε" για τις ιδιωτικοποιήσεις...

    • Εκτύπωση
    • Αποθήκευση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Του Γιώργου Κράλογλου 

    Ελληνικό, ΟΛΠ, ΟΛΘ και κάποια κρατικά "κοτέτσια" για αεροδρόμια, ήταν τα "ρηχά" των ιδιωτικοποιήσεων. Στα "βαθιά" πέφτουμε τώρα. Είμαστε έτοιμοι; 

    Δεν είμαστε καθόλου έτοιμοι. Και γιατί το λέμε αυτό; Γιατί ακούμε και διαβάζουμε ευχές, ελπίδες και πολλές χαρές για τα αποτελέσματα από τη διαχείριση της κρατικής περιουσίας και τα λεφτά που έφερε και θα φέρει, η διαχείριση αυτή, στον κρατικό κορβανά.

    Ας το προσέξουμε λίγο και ας μετράμε τα λόγια μας. 

    Γιατί από εδώ και πέρα έχουμε να κάνουμε με την παραγωγή ηλεκτρισμού που θα αλλάξει χέρια. Και στο "τραπέζι" με το παιχνίδι, τόσο στην παραγωγή όσο και τη διανομή ηλεκτρικού ρεύματος, έχουν καθίσει και έρχονται γεροί παίκτες. Έμπειροι παίκτες. Προμηθευτές και ποικίλα συμφέροντα. Οι κανόνες λοιπόν είναι και θα παραμείνουν περίπλοκοι... Όποιος και αν έχει (σήμερα) στα χέρια του την "κάβα". 

    Έχουμε να κάνουμε με το φυσικό αέριο. Σε όλες τις μορφές της διακίνησης και της εκμετάλλευσης. Όχι μόνο στην Ελλάδα,  αλλά ως κόμβος και στα Βαλκάνια ή και την Ανατολική Ευρώπη. Και ό,τι χαραχθεί ως διαδρομή το 2020-21 θα κρατήσει μια 10ετία τουλάχιστον. Νωρίτερα θα αλλάξει μόνο αν ξεκαθαρίσει η διεθνής "σκακιέρα" με τα αποθέματα φυσικού αερίου στο Αιγαίο. Για να ξεκαθαρίσει θα χρειασθεί τουλάχιστον μια 6ετία, αν υποθέσουμε πως οι έρευνες (πραγματικές και ολοκληρωμένες έρευνες και όχι τούρκικες...) θα ξεκινήσουν σύντομα και (κυρίως) από σοβαρούς Ομίλους και με ισχυρές συμφωνίες. 

    Έχουμε να δούμε τι θα κάνουμε με τις μεταφορές. Το Ελευθέριος Βενιζέλος και τα υπόλοιπα κρατικά αεροδρόμια που αλλάζουν ήδη χέρια, δεν είναι επιχειρήματα αντίλογου στη συζήτηση αυτή. Εκτός αν θέλουμε να τα χρησιμοποιήσουμε ως το κακό και απαράδεκτο φαινόμενο καθυστερήσεων και πολιτικής μιζέριας. Οι μεταφορές, από τις καθημερινές συγκοινωνίες των πολιτών μέχρι το μεταφορικό κόστος εμπορευμάτων και υπηρεσιών σε όλη την Ελλάδα, πρέπει να αλλάξει τύχη. Και δεν θα αλλάξει τύχη αν δεν αλλάξει χέρια. Αν τα πράγματα μείνουν όπως έχουν σήμερα ας ξεχάσουμε εντελώς όχι μόνο τις επενδύσεις στην παραγωγή (αγροτική και μεταποίηση) αλλά και στις υπηρεσίες με πρωταγωνιστή τον τουρισμό. Οι ιδιωτικοποιήσεις στον τομέα αυτό οφείλουν να γράψουν ιστορία. Ιστορία με πολλά και εντυπωσιακά κεφάλαια.

    Έχουμε να λύσουμε θεμελιακά προβλήματα παιδείας. Ανώτατης παιδείας. Γινόμαστε αστείοι όταν μιλάμε για 4η Βιομηχανική Επανάσταση και για προσαρμογή στα μηνύματα της νέας ψηφιακής εποχής της τεχνολογίας και της καινοτομίας όταν η ελληνική "προσφορά" στις μεταβολές είναι συνταξιούχοι με κίνητρα... να δουλέψουν, ή οι 500.000 άνεργοι της 3ης Βιομηχανικής Επανάστασης... Απαντήσεις σε αυτά που απαιτεί η νέα βιομηχανική επανάσταση δεν έχουμε. Η υποδομή και οι δεξιότητες που προσφέρει η Ελλάδα μας κατατάσσουν (άλλο ένας άθλιος οικονομικός δείκτης), στο τέλος των χωρών του ανεπτυγμένου κόσμου. 

    Βεβαίως και τα ξέρουν πολύ καλά, όσοι κουβαλάνε σε υπηρεσιακό και τεχνοκρατικό επίπεδο το φορτίο των αποκρατικοποιήσεων και των προγραμμάτων ιδιωτικοποιήσεων. Τα ξέρουν καλύτερα από τη στήλη και ίσως να μη χρειάζεται που τα περιγράφουμε και με τον δικό μας, δημοσιογραφικό τρόπο. Έχουμε όμως και λόγο που το κάνουμε,  μαζί με απορίες που θέλουμε να λύσουμε.

    Και θεμελιώδης απορία μας είναι αν πιστεύουν πως θα είναι σε θέση να δαμάσουν κόμματα και πολιτικές όλων των αποχρώσεων..., στις επιθέσεις που ήδη οργανώνονται "...ενάντια στο ξεπούλημα τους κράτους,  Ενάντια στο χάρισμα... της περιουσίας του λαού." 

    Τα γνωστά ενάντια..., στα λόγια βέβαια. Για την "ταμπακιέρα" κουβέντα. Για την κρατική περιουσία (κτίρια, βιομηχανικές εγκαταστάσεις, εκτάσεις,  ερειπωμένη παραγωγή) που κλείνει και 30ετία σε χέρια ναρκομανών, αληταράδων, και "μεσαζόντων" λαθρομεταναστών,  στην "τακτοποίηση" κάθε είδους λαθραίου... ούτε συζήτηση. Πρόκειται για νεαρά άτομα...

    Και τι να κάνουμε; Να μην προγραμματίσουμε ιδιωτικοποιήσεις, επειδή τα κόμματα θα κατεβάσουν τους κλακαδόρους της αντίδρασης; Επειδή στους κομματικούς θα αναμειχθούν και "επαγγελματίες" διαμαρτυρόμενοι.., "στρατευμένοι" από ισχυρά οικονομικά συμφέροντα που θίγονται από τη συγκεκριμένη ιδιωτικοποίηση; Αλίμονο. Όχι μόνο να προγραμματίσουμε αλλά και να επιμείνουμε. Να περιορίσουμε όμως τις δηλώσεις αισιοδοξίας ότι θα δούμε ιδιωτικοποιήσεις (ουσίας) στις μέρες μας... Να αποφεύγουμε προβλέψεις για κέρδη από ιδιωτικοποιήσεις. Να καταλάβουμε, επιτέλους, πως και αυτό το θέμα είναι, δυστυχώς, πολιτικό. Και ως πολιτικό (στην Ελλάδα) θέλει τις 10ετίες του...

    george.kraloglou@capital.gr

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

    Δειτε τα πρωτοσελιδα ολων των εφημεριδων