Συνεχης ενημερωση

    Τετάρτη, 08-Ιαν-2020 00:03

    Σωστές οι σκέψεις για ρευστότητα στην αγορά

    • Εκτύπωση
    • Αποθήκευση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Του Γιώργου Κράλογλου

    Λίγο θέλει η ιστορία με τις επενδύσεις να γίνει παραμύθι. Ο ρεαλισμός (των ολίγων) για περισσότερο άνοιγμα στις ανάγκες της αγοράς δεν θα βλάψει... 

    Η πολιτική "φιγούρα" που καλλιεργήθηκε, μετά το 2016 και κράτησε και ολόκληρο το 2019, για τα υπερπλεονάσματα δεν είχε κανένα κέρδος. 

    Η συγκεκριμένη "φορολογική μέγγενη" που λειτούργησε ως δοκιμασία για τα απίθανα όρια ανοχής των φορολογούμενων ήταν τουλάχιστον αστεία. Η γελοία "επιτυχία" της ήταν να σκάψει το λούκι… για εργασιακές μορφές μαύρης αγοράς και άλλα "κόλπα" στην απασχόληση. 

    Συνεπώς πολύ καλά συμβουλεύουν (οι ρεαλιστές από τους υπουργούς και τους συμβούλους) τον κ. Κυριάκο Μητσοτάκη να σταματήσει την "κολοκυθιά" με το ποιο κόμμα τα κατάφερε καλύτερα (ξηλώνοντας τη ρευστότητα στην αγορά) για να λειτουργήσει η 5χρονη,  πλέον, "βιομηχανία" αριστερών (αρχικά) και δεξιών (στη συνέχεια) επιδομάτων της κακιάς ώρας.

    Η ψυχολογία στην αγορά είναι σήμερα πολύ θετική. Μπορεί οι επιχειρήσεις και οι εγχώριοι επιχειρηματίες να μην έβαλαν ακόμη το χέρι στην τσέπη… (μεταφέροντας καταθέσεις εντός Ελλάδας) και να περιμένουν ψιθυρίζοντας... το εν τη παλάμη και ούτω βοήσωμεν …, αλλά αυτό δεν σημαίνει πως δεν είναι και σε ετοιμότητα. 

    Έχουν δίκιο αυτοί από το υπουργικό συμβούλιο και τους συμβούλους (όπως εγκυρότατα μαθαίνουμε) που επιμένουν πως ο πήχης προσδοκιών στην οικονομία μπορεί να πάει και ψηλότερα μέσα στο 2020, αν κρατηθεί η σημερινή ψυχολογία με κάποιας μορφής αίσθηση πως στην οικονομία μπαίνουν σωστά θεμέλια και (ιδίως αυτό) που δεν θα είναι εύκολο να ξεριζωθούν. 

    Υποστηρίζουν μάλιστα (και συμφωνούμε απόλυτα με τις πεποιθήσεις) πως για να γίνει πράξη κάτι τέτοιο θα χρειαστεί,  αφενός, να απομακρυνθεί η (φθίνουσα ήδη) πολιτικολογία στην οικονομία και αφετέρου να παρακαμφθεί το σύνδρομο ότι κυβέρνηση που ανοίγεται στην ιδιωτική αγορά είναι των συμφερόντων..., των ολίγων..., της ολιγαρχίας..., και των κυκλωμάτων...

    Αυτές οι δύο τομές στη σημερινή πολιτική και οικονομική ζωή δεν είναι ούτε βουνό ούτε ακατόρθωτες. 

    Αν μία κυβέρνηση (και ας ξεκινήσουμε από τη σημερινή του κ. Κυριάκου Μητσοτάκη) πορευθεί στα πιθανά μονοπάτια (και ας είναι απλά μονοπάτια...) που βρήκε στην οικονομική πολιτική και ζητήσει τη βοήθεια της αγοράς πάνω σε συγκεκριμένα σχέδια προσαρμογής στις απαιτήσεις της οικονομίας μόνο κέρδος θα έχει. 

    Η αντίθετη άποψη ότι θα δρέψει αντί για δάφνες πολιτικό κόστος αν δεν απορρίψει ακόμη και θετικά στοιχεία από τις επιλογές στην οικονομία της προηγούμενης κυβέρνησης είναι λάθος.

    Να δούμε δύο παραδείγματα. Οι αναπτυξιακοί νόμοι των υπουργείων Οικονομίας και Οικονομικών μέχρι και το 2018 βεβαίως και άνοιγαν στην αγορά,  φτωχούς μεν, αλλά κάποιους δρόμους για δράσεις στον τομέα της παραγωγής. 

    Οι ενισχύσεις, επίσης, (οικονομικές και μέσω διευκολύνσεων) σε επιχειρήσεις στα Επιχειρηματικά Πάρκα, τη διετία 2017-2018, έδωσαν και κίνητρα για να απλωθεί η παραγωγή και στην καινοτομία και στις σύγχρονες μορφές λειτουργίας του βιομηχανικού και βιοτεχνικού κυκλώματος. 

    Οι επιχειρήσεις αυτές (μετά και την κατάργηση των capital controls) παρέμειναν σε ετοιμότητα, για παραπέρα βήματα, αν νοιώσουν πως κάτι (από αυτά που ήξεραν) δεν αλλάζει και αντίθετα επιταχύνονται τα δεδομένα πάνω στα οποία στήριξαν (προς 2ετίας ή 3ετίας) κάποια σχέδια.

    Εάν η κυβέρνηση του κ. Κυριάκου Μητσοτάκη πείσει την αγορά πως από εδώ και πέρα η οικονομία θα βαδίσει με σταθερότητα πάνω σε δρομολογημένες κατευθύνσεις και οι επόμενες κινήσεις θα κάνουν αποδοτικότερη την πολιτική που βρέθηκε σχηματοποιημένη στα οικονομικά υπουργεία (αφαιρώντας οριστικά από τον πολιτικό λόγο την παλαιοντολογία της μεταπολίτευσης για καμένη γη… και παρόμοιες ηλιθιότητες) θα κερδίσουμε πολύτιμο χρόνο στην οικονομία.

    Θα εξασφαλίσουμε στην αγορά το ένα από τα δύο ζητούμενα που προαναφέραμε. Την απομάκρυνση της πολιτικολογίας στην οικονομία παρέχοντας έμμεσες διαβεβαιώσεις διαχρονικής σταθερότητας στην οικονομία που είναι ο βασικότερος θεμελιακός λίθος.

    Και αν, ταυτόχρονα, ο κ. Μητσοτάκης, αφουγκραστεί (ακόμη καλύτερα) αυτά που ήδη του μετέφερε η αγορά (για την θλιβερή κατάστασή της σε ρευστότητα) και ξεδιπλώσει με τόλμη, ό,τι είναι ήδη σχεδιασμένο για να την επαναφέρει,  (συνδυάζοντας με αποφασιστικότητα και τις πωλήσεις κράτους) χωρίς αναστολές σε τυχόν αντιπολιτευτικές φωνασκίες... (για τα μάτια οπαδών) θα σπάσει και το δεύτερο τείχος στην οικονομία. Αυτό που την έχει "φυλακίσει" στον παλαιομοδίτικο κομματισμό, των δήθεν ευνοημένων ολίγων και των πάντα αδικημένων πολλών..., που κανείς δεν τα πιστεύει. Ούτε στους πολλούς..., ούτε στην αντιπολίτευση.  

    george.kraloglou@capital.gr

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

    Δειτε τα πρωτοσελιδα ολων των εφημεριδων