Συνεχης ενημερωση

    Δευτέρα, 25-Νοε-2019 00:03

    Σαγκάη-Αθήνα για επενδύσεις... ή Αθήνα-Σαγκάη;

    • Εκτύπωση
    • Αποθήκευση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Του Γιώργου Κράλογλου

    Ας ψάξουμε πρώτα, το γιατί της αποεπένδυσης και το πώς της επιχειρηματικής μας μετανάστευσης και μετά τα "τσάμικα" για τη νέα γραμμή Σαγκάη-Αθήνα. 

    Στην τελευταία έκθεση του World Economic Forum, η Ελλάδα κατατάσσεται στην 131η θέση ανάμεσα σε 141 χώρες του πλανήτη(!!!) και στην κατηγορία "Αποτελεσματικότητα του νομικού πλαισίου για την επίλυση των διαφορών”.  

    Τι νομίζουμε πως θα συναντήσουμε "μεταφράζοντάς" και αυτό το εύρημα της WEF, ανάμεσα στα άλλα αρνητικά που συνθέτουν την οικτρή ανταγωνιστικότητα μας, σε παγκόσμιο επίπεδο. 

    Θα βρεθούμε κατά πρόσωπο με το τεράστιο κενό πολιτικής που συναντούν,  στην Ελλάδα, οι ιδιώτες επιχειρηματίες και στην προστασία των δικαιωμάτων των ιδιωτικών (μόνο των ιδιωτικών) επιχειρήσεων και επενδύσεων.

    Δικαιωμάτων που σαφέστατα αποτυπώνονται στις συμφωνίες τους με το κράτος (για την όποια συγκεκριμένη επένδυση) είτε στις κρατικές άδειες για τη λειτουργία της μονάδας (ξενοδοχειακής ή βιομηχανικής) που περιλαμβάνει η κρατική συμφωνία.

    Και αυτό, από την ψησταριά της γειτονιάς μέχρι και το χυτήριο, στα βουνά και στα λαγκάδια. Το κακό πιάνει ακόμη και εκείνες τις μονάδες που χτίζονται σε ειδικές περιοχές ή και τα λεγόμενα επιχειρηματικά πάρκα. 

    Στην Ελλάδα (μέχρι και τώρα που συντάσσουμε το σημερινό μας σημείωμα), δεν έχει απολύτως καμία αξία ή νομική προστασία η κρατική επιχειρηματική άδεια που διαθέτει ο ιδιώτης επιχειρηματίας, στην περίπτωση που αλλάξει η κυβέρνηση και η νέα κυβέρνηση κρίνει απαράδεκτες τις επενδύσεις που εγκρίθηκαν από την προηγούμενη... 

    Στην Ελλάδα κάθε άδεια που παραλαμβάνει ιδιώτης επιχειρηματίας, από τα αρμόδια υπουργεία (Ανάπτυξης ή Περιβάλλοντος) ή την Περιφέρεια ή και τους Δήμους (σε συγκεκριμένες περιπτώσεις), είναι σκέτο κουρελόχαρτο, αν μεσολαβήσουν εκλογές και οι επόμενοι είναι εχθρικοί (το συνηθέστερο...) στις ιδιωτικές επενδύσεις,  και στους ιδιώτες επιχειρηματίες. 

    Στην Ελλάδα είναι εντελώς άνευ αξίας η νόμιμη άδεια λειτουργίας,  (έκδοσης του αρμόδιου υπουργείου), αν (ακόμη και κατά τη διάρκεια της θητείας της ίδιας κυβέρνησης) επικρατήσει η κομματική αντίληψη (του κόμματος που κυβερνά) να περάσει δρόμος (ρουσφέτι σε ψηφοφόρους) μέσα από εκεί που χτίσθηκε κάποιο ξενοδοχείο ή εργοστάσιο ή (ακόμη χειρότερα για τον επενδυτή) αν δεν έχει χτιστεί αλλά είναι προγραμματισμένο... Οι κομματικές υπηρεσίες θα βρουν αρχαία..., θα ανακαλύψουν δάσος... ή θα εντοπίσουν μολυσμένα σημεία στην περιοχή από τη λειτουργία της μονάδας. Ο επενδυτής πρέπει να τα μαζέψει και να φύγει αλλιώς θα παραδοθεί στους κομματικούς οικολόγους και μαύρο φίδι που τον έφαγε...

    Στην Ελλάδα δεν έχει σημασία αν το κράτος υπέγραψε συμφωνία να ιδιωτικοποιήσει κάποιο λιμάνι, ή παραλία ή μαρίνα ή και αεροδρόμιο και έδωσε άδειες για αναμόρφωση της περιοχής και ανάπλαση των συγκεκριμένων πρώην (λόγω αποκρατικοποίησης) κρατικών εγκαταστάσεων. Αν την νέα κυβέρνηση την εξυπηρετεί κομματικά να παραμείνει στο κράτος θα ερμηνεύσει όπως θέλει τη συμφωνία. Και θα κατεβάσει στους δρόμους κομματικούς για να την ακυρώσει... Ευκολότατη λύση...

    Στην Ελλάδα, τελικά, είναι μονόδρομος, στον ξένο επενδυτή η αποεπένδυση και στον ντόπιο η επιχειρηματική μετανάστευση προς κεντρική Ευρώπη ή τις κοντινές πρώην κομμουνιστικές χώρες με 10 θέσεις πιο πάνω από την ανταγωνιστικότητα της ελληνικής οικονομίας (59η η Ελλάδα σύμφωνα με το WEF) όπως η Ρουμανία (51η θέση) αλλά και τη Βουλγαρία (49η θέση). 

    Στην Ελλάδα συνηθίσαμε πια να τρίβουμε τα χέρια μας,  για την ανταγωνιστική μας οικονομία όταν ανάμεσα σε 141 χώρες του δείκτη είσαι (1-3 θέσεις ) επάνω... από τη νότια Αφρική, (60η θέση), την Τουρκία (61η), την Κόστα Ρίκα (62η), την Κροατία (63η) και τις Φιλιππίνες (64η).

    Στην Ελλάδα αυτά συμβαίνουν μόνο σε βάρος ιδιωτών επιχειρηματιών, ξένων επενδυτών, και πολυεθνικών. Για τις κρατικές βιομηχανίες δεν υπάρχουν ανακλήσεις αδειών λόγω περιβάλλοντος, ούτε δρόμοι περνάνε από τις εγκαταστάσεις τους,  ούτε κλείνουν αν δεν πληρώσουν ΔΕΗ, ΕΥΔΑΠ ή ΔΕΠΑ. Είναι βιομηχανίες του λαού... οπότε ας βρωμίζουν όσο θέλουν. Ο λαός πληρώνει... Πριν πιαστούμε,  λοιπόν, στους "χορούς", για κεφάλαια που έρχονται και από τη γραμμή Σαγκάη-Αθήνα, ας δούμε πως έφυγαν (τελευταία 6ετία) από την Ελλάδα, 4 διεθνείς εμπορικές αλυσίδες, 5 μεγάλα βιομηχανικά συγκροτήματα (που εγκατέλειψαν τις εδώ εγκαταστάσεις τους) και γιατί η αλλαγή έδρας, στην κεντρική Ευρώπη,  όλων σχεδόν των μεγάλων και ιστορικών ελληνικών ιδιωτικών Ομίλων.

    george.kraloglou@capital.gr

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

    Δειτε τα πρωτοσελιδα ολων των εφημεριδων