Συνεχης ενημερωση

    Πέμπτη, 24-Οκτ-2019 00:03

    Ο Τζόκερ και ο Ρασπούτιν δεν είναι για γέλια...

    • Εκτύπωση
    • Αποθήκευση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Του Γιώργου Κράλογλου

    Ευχή ή κατάρα είναι η επιστροφή μας στην κανονικότητα; Γιατί αν πρέπει να τρέμουμε για κάτι, στον τόπο μας, είναι, δυστυχώς, η "κανονικότητά" μας... 

    Ο καναπές και τα άλλα στρωσίδια απέναντι στην τηλεόραση, μπας και χάσουμε τα κουτσομπολιά,  στην οικονομία, στην κοινωνία και στην πολιτική. 

    Γιατί αυτή είναι η επικαιρότητά μας. Κουτσομπολιά που τα παρουσιάζουμε ανάμεσα σε σκάνδαλα για να τα μετατρέψουμε σε σαπουνόπερες και να αντέχουν στον χρόνο...

    Τρεις ημέρες μας έφαγαν και ποιος ξέρει πόσες ακόμη μπορεί να μας φάνε, οι ανοησίες με τον Τζόκερ. 

    Ποιος ξεσήκωσε την αστυνομία; Η τσαντισμένη μανούλα του κανακάρη που τον πήγε ο μπαμπάκας στο σινεμά ή οι κάποιοι κομματικοί για να κάνουν αβάντα στον Τσίπρα; 

    Σε πoιο σινεμά είδε τον Τζόκερ ο Τσίπρας; Σε συγκεκριμένο ή όπου έλαχε…

    Το εάν, την ίδια ώρα,  κλείνει το οικονομικό 2019 και ούτε φωνή ούτε ακρόαση, για θέσεις εργασίας στους 870.000 άνεργους (υπάρχουν και 300.000 στη μαύρη αγορά), που θέλουν να δουλέψουν κανονικά, με μισθούς ανθρωπιάς και όχι δουλείας..., είναι άλλου παπά ευαγγέλιο… 

    Για τον λαό, ούτε φωνή ούτε ακρόαση όχι μόνο για το 2019 αλλά και μέχρι το 2023 (που θα πάμε ξανά σε εκλογές) αν θα βρει δουλειά να βγάλει το ψωμί του..., αφού,  ως το 2023, προσλήψεις δεν θα έχουν γίνει ακόμη και στις 3-4 λεγόμενες και εμβληματικές...

    Ποιος σκοτίζεται. Εμείς οι τρεις στον καναπέ... τσιγάρο πρέφα και καφέ και δεν βαριέσαι αδελφέ..., όσο έχουμε να βλέπουμε και ακούμε να βρίζονται στη Βουλή για τον Ρασπούτιν...

    Τα άκουσε από τον Πολάκη ο Πέτσας... Δεν μιλάω με φασίστες είπε ο Τζανακόπουλος... Θα σας χώσουμε όλους μέσα τους απάντησαν από τη Ν.Δ.

    Αυτή είναι πραγματικότητά μας και αυτό εννοούμε στον τόπο μας επιστροφή στην κανονικότητα...

    Θυμάστε,  οι παλαιότεροι κάποια άλλη εποχή,  επί πατρός Μητσοτάκη πόσες εβδομάδες ξοδέψαμε στον καναπέ με τα λεωφορεία, τους Σταμουλο-Κολλάδες και τα ξεβρακώματα... μέχρι που τους "χώνεψε" η Βουλή; Τι άλλαξε από τότε; Τίποτε απολύτως...

    Οι κυβερνήσεις συνεχίζουν να έχουν στη μασχάλη τους σενάρια με "θεάματα" για να αποφεύγουν τον άρτο.

    Και η αντιπολίτευση σπρώχνει την επικαιρότητα, σε άλλα "θεάματα",  μέχρι να στρώσει τα εσωτερικά της προβλήματα και να βρει τον βηματισμό της μετά την αποχώρησή της από την εξουσία... Εμείς απολαμβάνουμε την θαλπωρή… του καναπέ και απέναντι μας το γυαλί… 

    Στο ίδιο έργο θεατές και μετά τις εκλογές του Ιουλίου. Αφού πήραμε μια ισχυρή ένεση αισιοδοξίας με αστραπιαίες κινήσεις στην οικονομία, στοχεύοντας τις επενδύσεις που είναι πάντα ελκυστικό θέμα..., γραμμή για επιστροφή στη γνωστή μας "κανονικότητα". 

    Το φροντίζει άλλωστε, ημέρα με την ημέρα και ώρα με την ώρα, η αντιπολίτευση με πρώτη και καλύτερη την αξιωματική αντιπολίτευση του ΣΥΡΙΖΑ. 

    Ένα τριήμερο έφαγε ο ΣΥΡΙΖΑ την περασμένη εβδομάδα να μας αναλύσει την καταστροφή που έρχεται στην κοινωνία με την επιστροφή της "αριστείας" και της επιλογής των σημαιοφόρων από τα άξια παιδιά της τάξης. 

    Τη δουλειά του έκανε ο ΣΥΡΙΖΑ. Έδωσε τροφή στον "καναπέ" και στο καφενείο για να κρατήσει το επίπεδο εκεί που τον βολεύει. Εκεί που θα τον εξυπηρετήσει αν ποτέ στο μέλλον επιστρέψει στην εξουσία.

    Και εμείς τσιμπήσαμε. Κάτι η αριστεία, κάτι το άσυλο, κάτι το άδειασμα στα στέκια της αληταρίας στα Εξάρχεια μας έβγαλαν τον μισό Οκτώβριο. 

    Τον άλλο μισό άλλα κουτσομπολιά. Τα τυπογραφεία για τις δραχμές στη Ρωσία από το βρώμικο εξάμηνο του 2015. Εδώ να δεις δουλειά του "καναπέ" και του καφενέ...

    Μήπως νομίζουμε πως αυτά δεν βολεύουν τον ΣΥΡΙΖΑ. Κούνια που μας κούναγε... Μια χαρά κάνουν τη δουλειά τους... Ξεκαθαρίζουν τα εσωτερικά τους, τώρα που πάνε στις εσωτερικές τους εκλογές...

    Οι Τζόκερ και οι Ρασπούτιν δεν είναι για γέλια... ΟιΤζόκερ και οι Ρασπούτιν είναι η επιστροφή στην "κανονικότητά" μας... Είναι οι μόνιμες "μηχανές" (μισού αιώνα μεταπολίτευσης) που τις βάζουν για να τρώνε τον χρόνο, από τις πραγματικές υποχρεώσεις τους ως Πολιτεία (κυβέρνηση,  αντιπολίτευση,  κόμματα). Υποχρεώσεις για ανταγωνιστική οικονομία, χωρίς άνεργους. Για αναβαθμισμένη παιδεία, ασφάλιση, υγεία και καθημερινότητα, με ορθές υπηρεσίες από τους δρόμους και τις συγκοινωνίες, μέχρι τα σκουπίδια. Και να υποχρεώσουν έτσι,  όσους ακόμη ψάχνουν τη ζωή τους, έξω από την Ελλάδα, να το ξανασκεφτούν. Να αλλάξουν απόφαση.

    george.kraloglou@capital.gr

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

    Δειτε τα πρωτοσελιδα ολων των εφημεριδων