Συνεχης ενημερωση

    Παρασκευή, 20-Σεπ-2019 00:02

    Ούτε δεκάρα για ιδιωτικές προβληματικές

    • Εκτύπωση
    • Αποθήκευση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Του Γιώργου Κράλογλου

    Ας επαναφέρουμε την οικονομία σε κανονικότητα και ας αφήσουμε τα "λούσα". Η κλάψα, για μέτρα σωτηρίας ιδιωτικών προβληματικών, είναι απλώς ύποπτη.

    Μιλώντας για κλάψα... εννοούμε κάποιες εξωφρενικής και αρρωστημένης φαντασίας "ιδέες" καρεκλοκένταυρων των κομμάτων, (όλων των κομμάτων), πρώην και νυν κομματικών σε επιτελεία υπουργείων αλλά και ειδικών συμβούλων των κυβερνήσεων (όλων των κυβερνήσεων από το 2009 μέχρι και το 2019) που αδιαφορούν για τις οικονομικές τραγωδίες σε βάρος του Έλληνα φορολογούμενου.

    Και πάμε στις ιδέες που διαχρονικά (μπαίνουν και βγαίνουν στο συρτάρι)  και συνιστούν να αναστήσουμε (λένε τα τρωκτικά που παριστάνουν τους σοφούς) "πονεμένες" από την κρίση μεγάλες ιδιωτικές επιχειρήσεις (βιομηχανίες κυρίως).

    Να δούμε (δεύτερη σοφιστεία...) αν μπορούμε να νεκραναστήσουμε (κατόπιν μελέτης -λένε για ξεκάρφωμα-) συγκροτήματα της βαριάς βιομηχανίας που "έλιωσαν" οικονομικά... και βγήκαν αναγκαστικά από το παιχνίδι της παραγωγής και της εξωστρέφειας. Με τον τρόπο αυτό (εκτιμούν οι μάγοι της ανάπτυξης... με το ραβδί στο χέρι) η Ελλάδα θα επιστρέψει στον τομέα της βαριάς παραγωγής σώζοντας και τον ορυκτό μας πλούτο... 

    Να μελετήσουμε (τα εντελώς παλαβά σενάρια...) πώς είναι δυνατόν να αξιοποιήσουμε ακόμη και εγκαταλειμμένες βιομηχανικές εγκαταστάσεις επαναφέροντάς τη λειτουργία τους σε σύγχρονα επίπεδα. Και στη συνέχεια να προσκαλέσουμε επενδυτές να τις συνεχίσουν...

    Να μελετήσουμε ακόμη πώς το κράτος θα παρέμβει, με ισχυρή και αποτελεσματική κλαδική πολιτική, στην παραγωγή (οι οδηγίες της Ε.Ε. για ανταγωνισμό, στα παλιά μας παπούτσια...) για να "θεραπεύσει" αδυναμίες εξαγωγικών κλάδων της ιδιωτικής πρωτοβουλίας, ώστε να ανασάνουν και να εκτιναχθούν οι εξαγωγές της χώρας.   

    Τέτοιος πόνος και δάκρυ... για ιδιώτες που τα έκαναν μαντάρα από τη δική τους φαγωμάρα...

    Πρόκειται για ξεδιάντροπές ανοησίες που (αρχικά) σκορπίσθηκαν στις παλαβές εποχές του 2015-2018. Είχαν τη μορφή εισηγήσεων (καθ υποβολή βέβαια από ομάδες εξυπνάκηδων... του ιδιωτικού τομέα), στον ΣΥΡΙΖΑ του 2017, για να στηθεί (με χειροπιαστά στοιχεία αναπτυξιακής πολιτικής) η αριστερή προπαγάνδα ως εθνική επενδυτική παλιγγενεσία...

    Ήταν τότε (για όσους δεν έχετε λόγους να μην θυμάστε...) που φτιάχναμε στα χαρτιά Τράπεζες Ανάπτυξης... Και επειδή δεν υπήρχε ούτε σεντ... για τη λειτουργία τους φοράγαμε το "κουστούμι" της Τράπεζας σε άλλους κρατικούς Οργανισμούς... και τους ξαναβαφτίζαμε, δηλώνοντας , στους ιθαγενείς ότι τους αναβαθμίζουμε.   

    Ομολογούμε (ως στήλη) πως τότε δεν δώσαμε την πρέπουσα σημασία, στον αριστερό αγώνα δρόμου αρλουμπολογίας από τις συνιστώσες ΣΥΡΙΖΑ, με τη σκέψη ότι ακόμη και στις αρλούμπες έπρεπε να βρεθεί κάποιος, στοιχειωδώς ικανός και όχι ερασιτέχνης, όχι να τις κάνει πράξη αλλά να τις σπρώξει λίγο παραπέρα...

    Συνεπώς τι μας έπιασε και καταγράφουμε, στο σημερινό μας σημείωμα, όλο αυτό το σήριαλ βλακείας του 2017 (η πρώτη πράξη παίχθηκε το 2016) αφού, τα περασμένα είναι ξεχασμένα και ας μην ανακατεύουμε αριστερές βλακείες, επίπεδου καφενείου...

    Να όμως που έχουμε (ως στήλη) δύο λόγους. Ο πρώτος είναι η αδυναμία μας να αντέξουμε όσα ακούσαμε (από εγκυρότατα στόματα) ότι παρόμοια παραμύθια σιγοψιθυρίστηκαν, μετά την ευφορία των κυβερνητικών εξαγγελιών στη ΔΕΘ, ως "υλικά" για οχύρωσή μας στην επερχόμενη ύφεση στην Ευρωζώνη και ενίσχυση του επενδυτικού σοκ που έχει ανάγκη η οικονομία και για την καταπολέμηση της ανεργίας (να μην ξεχνάμε πως στα "μαλλιά" της ανεργίας κρέμονται όλοι εκείνοι οι πονηροί... όταν θέλουν να βάλουν χέρι στον κρατικό κορβανά).

    Οι "ψιθυρισμοί" ακούστηκαν κατά τις διεργασίες διαμόρφωσης της φιλοσοφίας και του αναπτυξιακού νομοσχεδίου με επιχειρήματα (φόβου και τρόμου για την επίθεση της ευρωπαϊκή ύφεσης) παρόμοια με εκείνα που (ίσως και σκόπιμα) καλλιεργούνται σε μάλλον μεθοδευμένη κινδυνολογία (για την Ελλάδα). Έστω και από γνώστες της πορείας ευρωπαϊκής οικονομίας. 

    Ο δεύτερος λόγος είναι ότι ακόμη δεν έχουμε αντιληφθεί (με σαφήνεια) το μίγμα της οικονομικής πολιτικής εκείνης που θα γκρεμίσει την 40χρονη ελληνική σοβιετία στην οικονομία, χαρακτηριστικό της οποίας είναι ο κρατικοδιαιτισμός και η διαπλοκή με κρατικοδίαιτους επιχειρηματίες, από την παραγωγή μέχρι τον εφοδιασμό των εθνικών μας αναγκών και τις υπηρεσίες. Και (αυτό είναι που φοβόμαστε) όσο το κράτος παραμένει ανοικτά συνεργάσιμο με τους κρατικοδίαιτους ιδιώτες ποιος θα βάλει τελικά τα λεφτά για την ανάπτυξη. Ποιος, ντόπιος βλάξ, θα σηκώσει τα λεφτά του, από τη σιγουριά των ξένων Τραπεζών, να τα επενδύσει στην Ελλάδα. Οι 1-2 εξαιρέσεις, όσο αξιόλογες και αν είναι, δεν προμηνύουν γενίκευση, σε καμιά περίπτωση.

    george.kraloglou@capital.gr


     

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

    Δειτε τα πρωτοσελιδα ολων των εφημεριδων