Συνεχης ενημερωση

    Παρασκευή, 09-Αυγ-2019 00:01

    Το μνημόνιο περιμένει στη "γωνία"

    • Εκτύπωση
    • Αποθήκευση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Του Γιώργου Κράλογλου

    Η σκόπιμη σύγχυση εξόδου από μνημόνια και εξόδου από την κρίση δεν θα βγει σε καλό. Ας το δουν όσοι ετοιμάζουν "μαζώξεις" ενάντια στις επενδύσεις.

    Και πρώτοι απ όλους ας το λογαριάσουν πολύ καλά στο μυαλό τους εκεί στην Βόρεια Ελλάδα. Στην Χαλκιδική και στην Θράκη που δεν έχουν την πολυτέλεια να καταστρέφουν θέσεις εργασίας, τώρα που το φάντασμα της αποβιομηχάνισης  από τον Νότο κυκλοφορεί στον Βορρά με λουκέτα στα χέρια. Η επισήμανση δεν είναι τυχαία. Οι ευκαιρίες για επενδύσεις και αξιοποίηση υπέργειου και υπόγειου πλούτου της Βόρειας  Ελλάδας μετά την ολοκλήρωση δρόμων και υποδομών θα είναι η τελευταία. Ειδικότερα σε Θεσσαλονίκη. Θα επανέλθουμε στο θέμα. 

    Προς ώρας καλό είναι να παραιτηθούν από τις υπονομεύσεις οι ντόπιες κομματικές αριστερές δυνάμεις της προόδου, έχοντας κατά νου το γενικότερο πρόβλημα του τόπου. Ότι η οικονομία δεν έχει ορθοποδήσει ακόμη όσο θα έπρεπε. 

    Ότι η οικονομία, ως έχει, δεν μας επιτρέπει όχι μόνο να θυμηθούμε την συμπεριφορά μας, τα χρόνια που την καταστρέφαμε, αλλά και να πειραματιστούμε, όπως παλιά.

    Το "φως" για την κατάσταση και την πορεία της θα ανάψει όταν η ΕΛΣΤΑΤ  διαπιστώσει και η  Eurostat επιβεβαιώσει, ότι ξεπεράσαμε  ρυθμούς ανάπτυξης  4%, βαδίζουμε στο 4,5%-5% και δεν διακρίνεται επιστροφή στο σημερινό 2% (που βγαίνει και από δημιουργικούς υπολογισμούς).

    Η αγορά δεν μίλησε ακόμη. Οι επενδυτές δεν φάνηκαν ούτε στα σύνορα. Οι αγγελίες εργασίας δεν προσφέρουν εκείνες τις θέσεις που θα μας κάνουν να ξαναδούμε τι θα κάνουμε με "έτοιμα". Αν θα μείνουν δηλαδή και άλλο στο μαξιλάρι και στις γλάστρες ή θα γυρίσουν στις Τράπεζες. 

    Από την άλλη τώρα δεν έχει προλάβει να μετουσιωθεί σε πράξη η πρόθεση του κ. Μητσοτάκη (γιατί να την αμφισβητήσουμε) να αποκαταστήσει την μεσαία τάξη, επαναφέροντας (σε ρυθμούς προσφοράς προς την οικονομία) αυτό που  λέγεται μικρομεσαίο και μικρό (και καλύπτει κοντά στο 100%  την ελληνική δευτερογενή παραγωγή).

    Περιμένουμε και ελπίζουμε πως δεν θα αργήσει η δεύτερη φάση της νομοθετικής κινητικότητας της κυβέρνησής με κάποια κίνητρα και αλλαγές στην στάση της Πολιτείας προς την επιχειρηματική κοινότητα.

    Μέχρι τότε όμως, να μην μας ξεγελάει η φρεσκάδα του νέου. Του πολιτικά ευχάριστου και τολμηρού. Γιατί τα πράγματα διατηρούνται όπως τα άφησε ο ΣΥΡΙΖΑ και ακόμη χειρότερα για δύο λόγους.

    Πρώτον, τα ελαστικά εργασιακά, οι συλλογικές συμβάσεις "νέας κοπής", το πάγωμα της διαιτησίας (που θα οριστικοποιηθεί) και ο συνδυασμός των επιδομάτων  και του συμπληρώματος με μαύρα μεροκάματα ή 300 ευρώ τον μήνα, είναι καθεστώς που οχυρώνεται μέρα με την ημέρα.

    Δεύτερον δεν πρόκειται να υπάρξουν "εθνικοί εργοδότες" να μεταβάλουν το εργασιακό σκηνικό που παρέλαβε ο κ. Μητσοτάκης, προσφέροντας  υπηρεσίες προς την πατρίδα…

    Με τα κεφάλαια που χρειάζεται η Ελλάδα (περισσότερα από 150 δισ. ευρώ) για δουλειές ικανές να προσφέρουν εργασία και παραγωγή πλούτου  στο ΑΕΠ, πολύ πάνω από το 10% , τίποτε δεν είναι εύκολο.

    Γιατί τα κεφάλαια δεν κυκλοφορούν ούτε στους ελληνικούς δρόμους, ούτε στους ευρωπαϊκούς, να βγούμε να τα μαζέψουμε. Δεν θα τα καμαρώσουμε ούτε ως παλιννόστηση ξενιτεμένων καταθέσεων από την εγχώρια επιχειρηματική κοινότητα.

    Θα τα δούμε βέβαια κάποια μέρα. Πότε όμως; Όταν αποδειχθεί ότι η κυβέρνηση του κ. Μητσοτάκη εγγυάται όντως επιχειρηματικό περιβάλλον σταθερότητας, με αποτελεσματικά ανταγωνιστικά στοιχεία.

    Και αυτά δεν είναι άλλα από φορολογικά, εξαγωγικά και διαδικαστικά κίνητρα που θα δημιουργούν πραγματικές επιχειρηματικές ευκαιρίες στην Ελλάδα. Θα δημιουργούν επιχειρηματικές προκλήσεις και όχι απλές προσκλήσεις προς το ελληνοαμερικάνικο κεφάλαιο όπως του  καθηγηταριού του ΣΥΡΙΖΑ, που φανταζόταν συνωστισμό αμερικάνικων επιχειρήσεων στα σύνορα της χώρας. Λες και το ελληνοαμερικάνικο χρήμα δεν είναι για κέρδος, αλλά είναι για εθνική χορηγία…

    Οπότε μέχρι να ανάψουν τα (πραγματικά) λαμπάκια ανάπτυξης πάνω από 4% (χωρίς να σβήσουν για 3-4 χρόνια) και ως να φανεί το ξένο κεφάλαιο, (παρασύροντας ίσως και τις εκτός Ελλάδος καταθέσεις ντόπιου κεφαλαίου), με προορισμό συμφωνίες σε (κρατικά πάντα) νέα αεροδρόμια, λιμάνια, μαρίνες, κτήρια και εκτάσεις, επενδύοντας και ιδιωτικές τοποθετήσεις σε ενέργεια, μεταφορές, υπηρεσίες και άλλους βασικούς στρατηγικούς τομείς της οικονομίας, η κρίση θα σέρνεται κάτω από τα πόδια μας. Και αυτό καθιστά τις μαζώξεις που ετοιμάζονται ενάντια και στις ιδιωτικές επενδύσεις τουλάχιστον ανήθικες. Το μνημόνιο , σύντροφοι, περιμένει σε κάθε "γωνία" της οικονομίας.

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

    Δειτε τα πρωτοσελιδα ολων των εφημεριδων