Συνεχης ενημερωση

    Τετάρτη, 31-Ιουλ-2019 00:03

    Πολιτικές για πανηγύρια και πανηγυρτζήδες

    • Εκτύπωση
    • Αποθήκευση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Του Γιώργου Κράλογλου

    Είναι απίστευτη η προχειρότητα και η τσαπατσουλιά που ορίζει διαχρονικά ό,τι λέγεται οικονομική πολιτική, ανεξάρτητα του πώς μοιράζονται οι ευθύνες.


    Θα κάνουμε μια διαδρομή στις πολιτικές αυτές, ας πούμε της τελευταίας 15ετίας, με αφετηρία εκεί που πονάει η Ελλάδα. Εκεί που θλίβεται ο Έλληνας. Στην πολύπαθη ακριτική Ελλάδα. 

    Πάμπολλες επιχειρήσεις της Ανατολικής Μακεδονίας και της Θράκης πίστεψαν τις πολιτικές της Πολιτείας τους που έλεγαν πως αν πάρετε άνεργους του ΟΑΕΔ στις δουλειές σας, με 5μηνα ή και περισσότερο, το κράτος θα αναγνωρίσει τον ηρωισμό σας... και θα επιδοτήσει την εργασία, μέχρι σε ένα ποσοστό. 

    Τους πίστεψαν και ενώ τα μαγαζιά τους είναι με το ένα πόδι στην αγορά και το άλλο έξω από την Ελλάδα... πήραν κόσμο. Τον πλήρωσαν και πήγαν με τις καταστάσεις τους στο κράτος-πατερούλη να πάρουν την επιδότηση. Και τι έμαθαν από τον ΟΑΕΔ; Ότι λεφτά δεν υπάρχουν. Ο κορβανάς ή δεν τα έδωσε ή τα πήρε πίσω. 

    Ναι αλλά τα δικαιούμαστε, είπαν οι μαγαζάτορες, οι βιοτέχνες και οι εργοστασιάρχες της Αλεξανδρούπολης, της Κομοτηνής, της Δράμας, του Έβρου. Τραβάτε στα δικαστήρια. Πήγαν και τράβιονται χρόνια τώρα... Γιατί το κράτος είναι πάνω απ' όλα... Και αν δεν έχει δεν θα δώσει. Τελεία και παύλα. 

    Το ίδιο και κάποιες εξαγωγικές επιχειρήσεις που κοντά στο 2004 νόμισαν πως οι αναπτυξιακοί νόμοι θα τους βοηθούσαν να κάνουν επενδύσεις.

    Έβαλαν τα λεφτά τους και περιμένουν. Τι περιμένουν; Να περισσέψει καμιά δεκάρα από κάποιο ΕΣΠΑ, μήπως και βολευτεί η κατάσταση.

    Γιατί σταθήκαμε στην Ανατολική Μακεδονία, την Θράκη και στους ιδιώτες επιχειρηματίες που κυνηγούν τα κίνητρα για να προσλάβουν κόσμο ή να κάνουν επενδύσεις; 

    Πρώτον γιατί υποτίθεται πως λαχταράμε... πολιτικά να βοηθήσουμε την ακριτική μας Μακεδονία. Και δεύτερον γιατί στο νότο της Ελλάδας το βιομηχανικό και επιχειρηματικό ξεπάτωμα που ξεκίνησε από την Πάτρα έφθασε ήδη στη Λάρισα και πάει να συναντήσει την ερήμωση της Ηπείρου. 

    Υποτίθεται επίσης, ότι η οικονομική μας πολιτική (διαχρονικά), αυτή που στοχεύει να φέρει και επενδύσεις στον τόπο γίνεται και με πολλά έργα. Οδικά έργα, μεταφορών και υποδομών για να ισορροπήσουν τη μιζέρια της οικονομίας στην περιφέρεια. 

    Ξέρετε ποιο είναι το αίτημα της περιφερειακής Ελλάδας και των επιχειρήσεων που ακόμη κρατάνε τα κουράγια τους και τους εργάτες που απασχολούν; Να τελειώσουμε κάποτε με αρτηριακές συνδέσεις δρόμων, τρένων και λιμανιών ώστε να μπούμε στο μονοπάτι που δείχνει τις αγορές της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Πότε; Τουλάχιστον μαζί με την Ασία που ήδη κινείται (και στην Ελλάδα ) στον ίδιο σκοπό. 

    Αυτά, ίσως μου πείτε, συμβαίνουν στην Ελλάδα των συνόρων με τα Βαλκάνια και την πρώην βιομηχανική κεντρική ή νότια Ελλάδα. Στην Αττική όμως που έχει μαζευτεί το 50% του βιομηχανικού δυναμικού της χώρας και υποτίθεται ότι περπατάν όλα μόνα τους δεν έχουμε παρόμοια φαινόμενα.

    Μια ματιά αρκεί. Εδώ και 30 χρόνια περιμένουμε να ολοκληρωθεί το χωροταξικό στον Ελαιώνα!!! Να μάθουμε ποιές είναι τελικά οι χρήσεις γης μεταξύ κατοίκων και επιχειρήσεων!! 

    Τίποτε δεν είναι ξεκάθαρο και ας λένε αυτοί που τα λένε... Δεν ξέρουμε ούτε που είναι τα δάση και που οι πεδιάδες..., όχι μόνο στο λεκανοπέδιο της Αττικής αλλά στον Πειραιά, από το λιμάνι μέχρι τα Μανιάτικα!!!

    Και πώς τα βρίσκουμε, για να ξέρουν οι επιχειρήσεις που θα στήσουν ακόμη και τις αποθήκες τους; 

    Με μελέτες. Με απίστευτες μελέτες. Χωροταξικές, πολεοδομικές, περιβαλλοντικές, δασικές, συγκοινωνιακές, λιμενικές. Και άλλες μελέτες. Πολλές πανάκριβες και άχρηστες μελέτες. Οι οποίες όμως επιτελούν τον σκοπό τους. Να μην κινείται τίποτε. Να μένουν όλα 30-40 χρόνια πίσω. 

    Δεν αγιοποιούμε τις επιχειρήσεις ή τους καημένους επιχειρηματίες, που ενώ ξέρουν πολύ καλά ότι στην Ελλάδα εδώ και μισό αιώνα το κράτος είναι πάνω απ' όλα, τρέχουν πίσω από τα ψεύτικα κίνητρά του για την ανάπτυξη... Και ό,τι καταφέρουν να πάρουν καλό είναι... Εφόσον όμως συνεχίζουμε με πολιτικές για πανηγύρια και πανηγυρτζήδες οι επιχειρηματίες θα βρίσκονται με το πάνω χέρι. Θα είναι οι καλοί, οι αγαθοί και οι μάρτυρες της οικονομίας... Αυτοί που περιμένουν ανά 4ετία ή 3ετία (το συνηθέστερο...) τους σωτήρες και τους Ρομπέν των Δασών... να τους σώσουν. Να τους σπρώξουν στον δρόμο της ανάπτυξης... Αυτή την κωμωδία ζούμε και αναπαράγουμε, 45 χρόνια τώρα.

    george.kraloglou@capital.gr

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

    Δειτε τα πρωτοσελιδα ολων των εφημεριδων