Συνεχης ενημερωση

    Παρασκευή, 17-Μαϊ-2019 00:03

    Ποιοι θα στριμώχνονται στα σύνορα μέχρι το 2025

    • Εκτύπωση
    • Αποθήκευση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Του Γιώργου Κράλογλου

    Αλλά 5 φουγάρα από την παραγωγή μας (δυστυχώς ιστορικά) θα σβήσουν μέχρι να ξεκαλοκαιριάσει. Τα πρώτα 2 (τρόφιμα, συσκευές) είναι ήδη παρελθόν. 

    Τα άλλα 3 (οικοδομικά υλικά, τρόφιμα και κατασκευές στην άμυνα -τα καμάρωσαν στα εγκαίνιά τους οι  χουντικοί και στις επεκτάσεις τους οι μεταπολιτευτικοί) έχουν τον λόγο τους (εξίσου θλιβερό) που καθυστερούν.  

    Πιθανή εναλλακτική "λύση" (συχνή πυκνή επιλογή μετά το 2009-2010) με "οξυγόνο" την επιχειρηματική μετανάστευση, τα Βαλκάνια. Σε πρώτη φάση. Και από εκεί, όπου φυσάει ο επιχειρηματικός άνεμος, στην Ευρώπη. 

    Η κατάσταση δεν πρόκειται να αλλάξει μέχρι το 2025. Οι ίδιοι οι επιχειρηματίες λένε ότι σε μια 5ετία (αν συνεχίσουμε βεβαίως έτσι όπως πάμε) το στριμωξίδι στα σύνορα δεν θα είναι από επενδυτές στην Ελλάδα Θα είναι οι Έλληνες επιχειρηματίες που θα φεύγουν... 

    Ας μην μας ξεγελούν τα νούμερα που πηγαινοέρχονται από συγκεκριμένα κρατικοδίαιτα στόματα στα τυποποιημένα δελτία τύπου της κυβερνητικής προπαγάνδας. Αυτά που  αναπαράγονται και σε ασαφείς αναφορές για κάποιες, δόλιες επενδύσεις, 10-13 δισ. της βιομηχανίας τα τελευταία 3χρόνια. 

    Αν ψάξετε δεν θα βρείτε τίποτε της προκοπής εκτός από 2-3, αντίστοιχες σοβαρών συγκροτημάτων από τα 10-15 που, ακόμη, μπορεί να θεωρήσει κανείς βιομηχανία στην Ελλάδα. Αλλά και αυτά τα συγκροτήματα  (για λόγους που  δεν έκρυψαν) φρόντισαν τα "στηρίγματά τους" να βρίσκονται εκτός Ελλάδας. Από τα Βαλκάνια μέχρι και την Αμερική. 

    Ο πυρήνας του προβλήματος μας (δεν το έχουμε συνειδητοποιήσει ακόμη σε όλη του την έκταση) δεν είναι η ραγδαία αποεπένδυση της τελευταίας 20ετίας με κορύφωση το 2010-2018. Ούτε το βιοτεχνικό (μεσαίου και μικρού μεγέθους επίπεδο) της παραγωγής μας που τρέφεται (σε εντυπωσιακό βαθμό) μόνο από ο ΕΣΠΑ και κάποια "χαρίσματα" των αναπτυξιακών νόμων.  

    Είναι η παντελής αδιαφορία των πολυεθνικών κύκλων όχι μόνο για επενδύσεις στην Ελλάδα αλλά και για οποιεσδήποτε συνεργασίες με εγχώριους επιχειρηματίες. Ακόμη και με εκείνους που έχουν προσβάσεις στα κρατικοδίαιτα κυκλώματα της ελεγχόμενης οικονομίας μας. 

    Αποδεχόμαστε, το 2020-2025, ως χρόνο εξέλιξης της μαυρίλας και της τραγικότητας στην Ελλάδα  (πρόκειται βέβαια και για  εκτίμηση  σημαντικότατων επιχειρηματιών) για δύο λόγους. 

    Πρώτον γιατί το σταθερό πολιτικό περιβάλλον με σαφή σχέδια και αποτελεσματικές αναπτυξιακές επιλογές στην οικονομία, που βάζει, η εγχώρια επιχειρηματική κοινότητας ως προϋπόθεση για παραπέρα ανάπτυξη είναι ανέκδοτο για την Ελλάδα των νέων πολιτικών αναζητήσεων...

    Από τη στιγμή που ο φιλελευθερισμός εξισώθηκε με την ακροδεξιά (και αυτό έγινε κοινωνικά σχεδόν αποδεκτό) η οικονομία είναι αδύνατον να "λυθεί" από το μαγγανοπήγαδο του κρατισμού και των ψευτοαριστερών παρεμβάσεων. Σε όλα τα επίπεδα. 

    Ο διωγμός των επενδυτών, αυτών που (από το 2008 μέχρι και το 2018) προγραμμάτισαν επενδύσεις μόνο στην βάση των ιδιωτικοποιήσεων, (ΟΛΠ, Ελληνικό, Λιμάνια, Αεροδρόμια, Μεταφορές, Υποδομές, Ενέργεια, Πετρέλαια) θα κλιμακωθεί ανάμεσα σε κρατικές και  κομματικές εργατοπατερικές συστάδες… σε όλη την διάρκεια θητείας της επόμενης κυβέρνησης. Και ασφαλώς θα ανατρέπεται ό,τι  δεν χωνεύεται… εύκολα ως προοδευτικό… 

    Δεύτερο γιατί η χουντοαριστερή "κουλτούρα" και οι οπαδοί της (αμείωτοι, σε ποσοστά ικανά να ανατρέψουν κάθε μορφής εκβιομηχάνιση ή παραγωγική αναβάθμισή της χώρας) θα κυριαρχήσει αντιπολιτευτικά, μέχρι τις μεθεπόμενες εκλογές. Φθάνουμε έτσι αισίως στο 2024. Και θα το δείτε.

    Τώρα, πώς θα εκφράζεται αυτή η "χουντοαριστερή κουλτούρα", σε κάθε περίπτωση λουκέτου βιομηχανίας ή βιοτεχνίας που βεβαίως και δεν θα αντικαθίσταται από νέο εργοστάσιο, μιας και οι επενδυτές (οι βάρβαροι κατά τους προοδευτικούς...) δεν φάνηκαν...;

    Κατά την άποψή μου, με τον τρόπο που αριστουργηματικά απέδωσε ο σχολιαστής "dami" στο αποκαλυπτικό ρεπορτάζ της συναδέλφου Αλεξάνδρας Γκίτση  για την παραγωγή του BITAM  στην Ελλάδα. Απολαύστε τον (και πείτε μου τι σας θυμίζει…) όσοι ατυχήσατε και δεν τον διαβάσατε. 

    "Το εργοστάσιο να αποδοθεί στους εργαζόμενους να γίνει αυτοδιαχειριζόμενος κοινωνικός χώρος. Στέκι αλληλέγγυου, πολιτιστικού και επιμορφωτικού χαρακτήρα από αυτόνομες κοινότητες της πόλης και της γειτονιάς και ανεξάρτητες ομάδες και σχήματα που κυοφορούν τις νέες ιδέες και κουλτούρες στην Ελλάδα της κρίσης. Να οργανώνονται κάθε είδους εργαστήρια και σεμινάρια, να γίνονται ανταλλακτικά χαριστικά παζάρια, δωρεάν κοινωνικά φροντιστήρια, μαθήματα ξένων γλωσσών, χορού, παρουσιάσεις βιβλίων, εικαστικές εκθέσεις .κινηματογραφικές λέσχες,  θεατρικές ομάδες, τοπικά μουσικά γκρουπ, παιδικοί σταθμοί, χώροι φιλοξενίας αστέγων και επισκεπτών. Να λειτουργούν συλλογικές κουζίνες, καφενεία, δανειστικές βιβλιοθήκες".

    george.kraloglou@capital.gr

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

    Δειτε τα πρωτοσελιδα ολων των εφημεριδων