Συνεχης ενημερωση

    Πέμπτη, 18-Απρ-2019 00:03

    Πόσο θα μας κοστίσει ο πανικός του Τσίπρα

    • Εκτύπωση
    • Αποθήκευση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Του Γιώργου Κράλογλου

    Στο πόδι γίνονται όλα στην κυβέρνηση. Στο γόνατο αποφάσεις και εντολές. Και το πρόβλημα είναι πως ο "ιός" του πανικού μεταδόθηκε στην οικονομία. 

    Χαρακτηριστικό του (που βεβαίως και ξεκινάει από την κεφαλή του Μαξίμου) είναι ότι εξαφανίσθηκε το όχι... Χάθηκε το δεν γίνεται... Και αυτό δεν σημαίνει ότι συμβαίνουν πράγματα... Μισές δουλειές γίνονται!!! 

    Μισοτελειωμένοι νόμοι, που περνάνε από τη Βουλή!! Υπουργικές αποφάσεις που χρειάζονται τη συμφωνία από άλλα 2-3 υπουργεία. Τα οποία υπουργεία, δεν έχουν ιδέα τι ζητάει εκείνο που κίνησε την υπόθεση!!!. 

    Ρυθμίζονται υποδομές βιομηχανικών, ξενοδοχειακών, εγκαταστάσεων, ζωνών, εργοστασιακών περιοχών, επιχειρηματικών πάρκων με δήθεν ορίζοντες και προοπτικές...

    Υποδομές όμως οι οποίες δεν στηρίζονται οικονομικά (εκτός από τα χαρτιά) σε κανένα κονδύλι (γραμμένο σε κάποιον προϋπολογισμό ή προβλεπόμενο από συγκεκριμένο πρόγραμμα κοινοτικών πόρων). 

    Νομοσχέδια με κρατικές Τράπεζες ( Αναπτυξιακή) που για να λειτουργήσουν (στην Ελλάδα και μόνο στην Ελλάδα) θέλουν πολιτική συναίνεση όχι μιας αλλά τριών κυβερνήσεων... Κρατικές Τράπεζες που υπόσχονται μόνο προσλήψεις...   

    Δυστυχώς τα ξαναζήσαμε αυτά, οι παλαιότεροι. Τον τελευταίο χρόνο της χούντας, το 1973-1974. Και στον "αγώνα δρόμου", τριτοκοσμικής σοσιαλιστικής προσφοράς μεταξύ ΠΑΣΟΚ και ΝΔ την 10ετία 1975-1985.

    Τότε που η οικονομία είχε ανάγκη (λόγω και ΕΟΚ) να ενισχύσει την ανταγωνιστικότητά της. Αλλά το κράτος αγόραζε κουφάρια και καλούσε "νέα τζάκια" (γνωστούς και άγνωστους απατεώνες) να "συνεταιριστεί" μαζί τους για να χτίσουν (έλεγαν) την νέα Ελλάδα... Την Ελλάδα της "Αλλαγής"...

    Πόσο και πώς τα πληρώσαμε; Ιλιγγιώδης πτώχευση της αγοράς. Κρατικοποίηση της οικονομίας στο 75%.

    Συρρίκνωση και αποβιομηχάνιση μέσα στις δεκαετίες 1990-2019 με κατάληξη το σημερινό βιοτεχνικό και χειροτεχνικό επίπεδο και μοναδική διέξοδο (σωτηρίας βεβαίως) τη σύγχρονη τεχνολογία και την καινοτομία. 

    Ωστόσο δεν πρόκειται για μετεξέλιξη ενός μέρους της παραγωγής και το υπόλοιπο να παραμένει στον αγώνα (όπως έγινε σε όλες τις χώρες που βγήκαν από τα μνημόνια). 

    Είναι οράματα και ελπίδες (αμετανόητων ίσως) μεσαίων και μικρών επιχειρηματιών ελπίζοντας, στην προϋπόθεση, κάποιας σχεδιασμένης, συντονισμένης και με πολιτική συναίνεση, συνεργασίας της  Πολιτείας. 

    Αυτήν ακριβώς την ανάγκη "αξιοποιεί" ο ΣΥΡΙΖΑ, είτε για να καλμάρει τον πανικό του Αλέξη Τσίπρα (που είναι και το πιθανότερο), είτε γιατί κάποιοι κυβερνητικοί παράγοντες (πηδώντας από το ναυάγιο ΣΥΡΙΖΑ) φροντίζουν... τη δική τους πορεία στην πολιτική ή στην ιδιωτική οικονομία ή στις Οργανώσεις της... (θα έλθει η ώρα να πούμε και περισσότερα). 

    Η θεαματική (ακόμη και για διεθνές τσίρκο...) κωλοτούμπα στον Πειραιά με την ιδιωτικοποίηση του ΟΛΠ (βεβαίως με τις ευλογίες του Μαξίμου) έχει να κάνει με το κλίμα που προαναφέραμε...

    Το άνοιγμα του ΣΥΡΙΖΑ στην (μέχρι χθες) ολιγαρχία, με πράξεις, φωτογραφικές αποφάσεις και συγκεκριμένες εγκρίσεις, έχει επίσης τον ίδιο σκοπό. Μόνο που και στην περίπτωση αυτή δεν λείπει η γνωστή αριστερή προχειρότητα. 

    Για παράδειγμα, ψηφίσθηκε ένα πολυνομοσχέδιο που όντως λύνει (ως πολιτική) σειρά από βιομηχανικά προβλήματα, αναπτυξιακά, επενδυτικά. Μέχρι και χωροταξικά. Χαρές και πανηγύρια μέχρι εδώ!!!

    Στην πράξη οι λύσεις που δίδονται έχουν σοβαρή συνέχεια, αλλιώς είναι άνευ αξίας. Θέλουν αποφάσεις και υπουργικές συνεργασίες για την εφαρμογή τους. Και καλή πολιτική διάθεση, από την Περιφέρεια, τους Δήμους, την Αρχαιολογία, τα Δασαρχεία, τις περιβαλλοντικές υπηρεσίες και ένα σωρό άλλους κρατικούς υπαλλήλους...

    Στα μισθολογικά, συνταξιοδοτικά (τα είπαμε και χθες) άλλα λέει η βιτρίνα και άλλα ψιθυρίζονται στα αυτιά των λεγομένων (στα χαρτιά) κοινωνικών εταίρων. Γιατί (λένε οι ψίθυροι) ούτε ο νέος κατώτατος έχει σοβαρότητα, ούτε τα "συνημμένα" του σε παροχές... Υπάρχει μεγάλη ουρά που (όπως οι πάντες φοβούνται), θα τα ανατρέψει όλα στην πράξη.

    Παρ' όλα αυτά τα υπουργεία και οι κομισάριοι του ΣΥΡΙΖΑ προσφέρονται για τα πάντα. Ό,τι ζητήσεις, ως οικονομικός παράγοντας, το έχεις. Από άδειες εκεί που δεν το φαντάζεσαι... Μέχρι "φωτογραφικές διατάξεις" σε νόμους εκεί που το φαντάζεσαι... (αιγιαλός, αρχαιολογικοί χώροι, δάση, κρατικές εκτάσεις). 

    Όπως και να τα δεις όλα αυτά, δεν καταχωρούνται στα θετικά των επενδύσεων που έχουμε ανάγκη. Δεν συντονίζονται με την επιστροφή της οικονομίας στην κανονικότητα. Είναι παρεμβάσεις χωρίς σχέδιο και συνέχεια (ενόψει εκλογών). Συνδέονται και με πρωτοβουλίες (τις προαναφέραμε) κυβερνητικών παραγόντων, για δικό τους όφελος, χωρίς ευθύνη για τη συνέχεια. Χωρίς να λογαριάζονται οι επιπτώσεις στην οικονομία όταν οι επιχειρηματίες ή οι Οργανώσεις τους (έχοντας πράξεις και νόμους στα χέρια τους) θα απαιτούν από την Πολιτεία να κάνει το καθήκον της... Έστω και αν στα χαρτιά "φωτογραφίζονται" πρόσωπα και πράγματα...

    george.kraloglou@capital.gr

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

    Δειτε τα πρωτοσελιδα ολων των εφημεριδων