Συνεχης ενημερωση

    Παρασκευή, 25-Ιαν-2019 00:02

    Από "φυτώριο" της επιχειρηματικότητας, στη "χωματερή" οι μικρομεσαίοι...

    • Εκτύπωση
    • Αποθήκευση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Του Γιώργου Κράλογλου

    Σε 2-3 χρόνια, το πολύ μέχρι το 2022, θα φανεί πόσοι από τους 1,8 εκατ.  που ασχολούνται ή απασχολούνται στον χώρο των μικρομεσαίων θα επιβιώσουν.

    Δεν χρειάζεται "αξονική τομογραφία" για διάγνωση της σημερινής οργανική κατάστασης, στη γνωστή μας, υπεραιωνόβια, ελληνική βιοτεχνία, χειροτεχνία και τα εργαστήρια της.

    Όταν έχεις στα χέρια σου "ακτινογραφίες" κόκκινων δανείων, λίστες με 1.700.000 οφειλέτες, πλειστηριασμούς 430.000 ακινήτων της τετραετίας, κατασχέσεις πάνω από 5.000 περιπτώσεων (προωθούνται άμεσα στο 2019) και τα συνταιριάξεις με αυτό που θα σημαίνει, για τους μικρομεσαίους,  ακόμη και μια λογική, 4-5% , αύξηση του κατώτατου μισθού (αυτή που λέει η Τρόικα και όχι το 10% που ψιθυρίζουν στην παλαβή αριστερά του ΣΥΡΙΖΑ), είναι σαν να βρίσκεσαι σε προθάλαμο κηδείας και δεν γνωρίζεις τον αριθμό των θανάτων…

    Δεν "διαρρήξαμε" κάποιο "ακτινοδιαγνωστικό" κέντρο του υπουργείου Οικονομικών …. με τα "ευρήματα" της κατάντιας που περιμένει την οικονομία. 

    Είμαστε όμως σε θέση να γνωρίζουμε ορισμένα από τα υπεύθυνα γενικά συμπεράσματα- απαντήσεις, (τόσο των οικονομικών υπουργείων όσο και Τραπεζών) για τον μικρομεσαίο χώρο της μεταποίησης που θα παραλάβει η όποια κυβέρνηση των εκλογών,  αν από τώρα (ως υποψήφια) αναζητήσει να μάθει τι οφείλει να λέει, όταν μιλάει για δευτερογενή παραγωγή… 

    Και τα συμπεράσματα- απαντήσεις  (που συνθέτουν το παραπάνω "μνημόσυνο" στην οικονομία) είναι το μοναδικό προσφερόμενο υλικό, αν έχουμε τα κότσια... να παραδεχτούμε την επόμενη μεγάλη πικρή αλήθεια της Ελλάδας , έξω από τα μνημόνια. 

    Ποια είναι η αλήθεια αυτή, που με κάθε τρόπο κρύβει η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ και  σκιάζει... (αποφεύγοντας την επιμελώς) η αντιπολίτευση, ιδίως δε τα υποψήφια κόμματα εξουσίας, όπως της Ν.Δ. και το (προσφερόμενο για κυβερνητική συνεργασία) πρώην ΠΑΣΟΚ; 

    Ότι η βιομηχανία τελείωσε οριστικά στην Ελλάδα αν εξαιρέσουμε 100-150 μεγάλες και μεσαίες μεταποιητικές μονάδες της προκοπής (που παριστάνουν πως λειτουργούν…) αλλά βρίσκονται σε διαρκή (αναγκαστική εκ των πραγμάτων) διασύνδεση με τους ορούς και το οξυγόνο... της κρατικοδίαιτης οικονομίας.  

    Και τι σημαίνει αυτό; Ότι έτσι και τραβήξεις τις κρατικές (χαριστικές εν πολλοίς…)  παροχές σε έργα, δουλειές και προμήθειες, ενεργοποιώντας τις υποχρεώσεις της χώρας σε αποκρατικοποίηση, θα έχουμε άμεση ανακοπή και θάνατο… στο 80% εκείνων που  απομένουν. 

    Συνεπώς, αυτό που μας επιτρέπεται να χαρακτηρίσουμε, ως χειροπιαστή μεταποιητική παραγωγή στην Ελλάδα, ( ας βγάλουμε από την μέση τα πετρέλαια, τα καύσιμα και το ηλεκτρικό ρεύμα –κρατικό και ιδιωτικό-) είναι  ότι  μας απομένει, από την τέως ένδοξη ελληνική βιοτεχνία και χειροτεχνία… Από το φυτώριο της ελληνικής βιομηχανίας… Από την γενναία και ακούραστη ατμομηχανή των μικρομεσαίων σε κάθε προσπάθεια ανάκαμψης της οικονομίας…

    Τα θυμόμαστε, πιστεύω, τα συνθήματα και τα προγραμματικά πυροτεχνήματα αυτά ,όλων των κυβερνήσεων της μεταπολίτευσης.. Ειδικά του ΠΑΣΟΚ μετά το 1985-1990 , όταν προσπαθούσε να προσγειωθεί στην πραγματικότητα ,(αλλά που να το αφήσει ο Πασοκισμός…) Όπως και της Ν.Δ., του 2004-2009, όταν στερέωνε ακόμη περισσότερο κράτος μπας και του ξεφύγει η κρατικοδίαιτη οικονομία.  

    Για να παραμείνουμε όμως επικεντρωμένοι ,στο βασικό ζητούμενο του σημερινού μας σημειώματος. 

    Μπορεί, από κάποια παράμετρο, να φαίνονται  ανησυχητικά ,όλα τα παραπάνω και από κάποια άλλη τραγικά, στις κάπου 450.000 οικογενειακές επιχειρήσεις και τους 300.000 εργαζόμενους (από 2 άτομα μέχρι και 5) σε βιοτεχνίες και εργαστήρια, αλλά, δυστυχώς ας είμαστε βέβαιοι,  πως κανείς δεν πρόκειται να νοιαστεί. 

    Κανείς  δεν πρόκειται να στάξει μαύρο δάκρυ... Ούτε πολιτικός, ούτε κομματικός εργατοπατέρας. Πολύ δε περισσότερο, κανείς από αυτό που λέγεται κράτος και ελληνική Πολιτεία.

    Τι θα ακούσουμε στον επικήδειο του μεγαλύτερου μέρους της τάξης των μικρομεσαίων, το αργότερο στην επόμενη 3ετία-4ετία; Έλα καημένε τώρα… Το ποσοστό απασχόλησης, σε μικρομεσαίους στην Ελλάδα ήταν αφύσικο… Πάνω από 60% είχαν φθάσει οι μικρομεσαίοι και οι εργαζόμενοι τους, όταν ο μέσος όρος στην Ε.Ε. δεν ξεπερνάει το 30%. Γιατί να παλεύουν 2.000.000 Έλληνες στον χώρο αυτό… Ντροπή στην μεγάλη βιομηχανική Ελλάδα… Αρκετά πλούτισαν από Τράπεζες και  μαύρη οικονομία. Τι δεν θα ακούσουμε; Ότι στην ελληνική οικονομία αντί να "γιατρέψουμε", αποτελεσματικά, άλλον ένα "πνεύμονα" της, τον αφαιρούμε…  Και μένουμε μόνο με ένα. Τον τουρισμό, τους καφενέδες, τα σουβλατζίδικα και τα σουβενίρ, με "ελληνικά" τσολιαδάκια Κίνας...

    george.kraloglou@capital.gr


     

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

    Δειτε τα πρωτοσελιδα ολων των εφημεριδων