Συνεχης ενημερωση

    Τετάρτη, 26-Αυγ-2020 00:01

    Στην οικονομία, να θυμηθεί η κυβέρνηση το "DNA" της...

    • Εκτύπωση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Του Δημήτρη Παπακωνσταντίνου 

    Η κυβέρνηση καλείται να αντιμετωπίσει και να διαχειριστεί μία πραγματική καταιγίδα προβλημάτων. Θα χρειαστεί να θυμηθεί το "DNA" της για να μπορέσει να βγάλει το καράβι από τα απειλητικά άγνωστα νερά.

    Αν δεν το πράξει, θα κινδυνεύσει να συντριβεί από τις συμπληγάδες που την απειλούν ιδιαίτερα σε ό,τι αφορά την οικονομία. Για να είμαστε δίκαιοι, είναι αλήθεια ότι η σημερινή κυβέρνηση, όπως βεβαίως και οι άλλες κυβερνήσεις διεθνώς όλη αυτή την περίοδο, δεν είχε την τύχη με το μέρος της. Αντιμετώπισε τόσα και τέτοιου μεγέθους προβλήματα που δεν επέτρεψαν να δράσει όπως θα ήθελε σε πολλούς τομείς. Και δεν είναι μόνο η πανδημία που ασφαλώς αποτελεί το κυρίαρχο πρόβλημα με το πλήθος των συνεπειών. Μεταναστευτικό και ελληνοτουρκικά κόστισαν, κοστίζουν και πολύ φοβάμαι ότι θα συνεχίσουν να κοστίζουν...

    Στο ξεκίνημα αυτού του φθινοπώρου η κυβέρνηση είναι στριμωγμένη. Όχι από τους πολιτικούς της αντιπάλους, αλλά από το βάρος των δυσεπίλυτων προβλημάτων που απειλούν με ψαλίδισμα το πολιτικό κεφάλαιο που πιστώθηκε την περασμένη άνοιξη. Οι επιλογές, που πλέον συναντούν ισχυρότερη κριτική και μία πρώτη αμφιβολία, αν δεν αποδώσουν καρπούς θα υπάρξει ο κίνδυνος να οδηγήσουν σε σταδιακή αμφισβήτηση καθώς όλα τα ανοιχτά μέτωπα είναι κρίσιμα. Πανδημία, οικονομία, ελληνοτουρκικά. Βεβαίως, ακόμα είναι ορατή σε μεγάλο μέρος της κοινωνίας η απέχθεια για τις πολιτικές που εφάρμοσε η προηγούμενη κυβέρνηση των Συριζανέλ, αλλά παρά το ισχυρό θυμικό η ευνοϊκή σύγκριση δεν αποτελεί λευκή επιταγή χωρίς ημερομηνία...

    Η σαρωτική επικράτηση πριν από έναν χρόνο και κάτι είχε ως "ώθηση", ως... καύσιμο αυτή την απέχθεια για την προηγούμενη διακυβέρνηση. Το μεγάλο στοίχημα όμως ήταν και είναι η ψήφος διαμαρτυρίας που σε μεγάλο βαθμό καρπώθηκε, να εξελιχθεί σε θετική ψήφο από το έργο που θα παραχθεί. Και εδώ είναι η μεγάλη πρόκληση. Ιδιαίτερα στην οικονομία. Η πανδημία διέκοψε έναν προγραμματισμό που είχε ως στόχο την ανασυγκρότηση και μεταρρύθμιση της ελληνικής οικονομίας. Παρά το γεγονός ότι οι προσδοκίες της αγοράς ήταν μεγαλύτερες... Και προέταξε προτεραιότητες όπως η κοινωνική αρωγή και η στήριξη των πληγέντων, ενός πολύ μεγάλου δυστυχώς μέρους της κοινωνίας και της επιχειρηματικότητας.

    Όμως από την άλλη πλευρά η πανδημία και οι συνέπειές της λειτουργούν και ως ένας μεγάλος καταλύτης. Και εδώ είναι το μεγάλο ζήτημα. Τι είδους οικονομία επιθυμούμε για την επόμενη ημέρα; Ποιο οικονομικό μοντέλο; Της κρατικοδίαιτης οικονομίας; Της επιχείρησης του μικρομάγαζου; Την ανάπτυξη της καφετέριας, του σουβλατζίδικου και του rooms to let; Αν πριν την εκδήλωση της πανδημίας ο δρόμος προς την αλλαγή μοντέλου της οικονομίας είχε... λακούβες και η πορεία δεν ήταν η απολύτως ενδεδειγμένη, τώρα που βρισκόμαστε εκ των πραγμάτων λόγω των συνθηκών σε ένα ground zero, μήπως είναι ευκαιρία για επαναπροσδιορισμό στόχων και επιλογών;

    Αντιλαμβάνομαι ότι αυτό το ερώτημα καλείται να απαντήσει η έκθεση της επιτροπής Πισσαρίδη. Να πάμε όμως και λίγο στην ουσία; Στο δια ταύτα; Γιατί μέχρι στιγμής η αίσθηση που έχει δημιουργηθεί στην αγορά είναι για μεν την έκθεση ότι μοιάζει περισσότερο με ευχολόγιο και έναν οδικό χάρτη με... τον δρόμο όμως να λείπει. Ενώ παράλληλα η μονοπώληση του σχεδιασμού για την οικονομία από... εμβόλια προς κάθε πάσχοντα όπως χαρακτηριστικά ανέφερε στο χθεσινό άρθρο του ο Γιώργος Κράλογλου, χωρίς αναπτυξιακό σχεδιασμό, δεν μπορεί να οδηγήσει πουθενά.

    Δυστυχώς η αλήθεια είναι αμείλικτη. Ένα μεγάλο μέρος μικροεπιχειρήσεων από αυτές που επιχειρεί επιδοματικά να στηρίξει η κυβέρνηση, δεν θα επιβίωνε ακόμα και χωρίς την πανδημία. Σκληρό αλλά πραγματικό. Η πανδημία λειτουργεί και ως ένας τεράστιος καταλύτης και επιταχυντής. Βεβαίως δεν μπορείς να αφήσεις την κοινωνία αβοήθητη, αλλά κάποια στιγμή σε 4-5 μήνες, σε έναν χρόνο θα πρέπει να πας παρακάτω. Και όχι με βήματα... Με τρέξιμο και άλματα. Τι θα συμβεί τότε; Αν είναι να καλύψει τα πάντα η ανάγκη για λαϊκή πολιτική ενόψει του πολύ δύσκολου χειμώνα και του εξίσου δύσκολου 2021, ας θυμηθούν ότι το ζητούμενο δεν είναι να... δώσεις ψάρια αλλά να τους μάθεις να ψαρεύουν...

    Η σημερινή κυβέρνηση δεν μπορεί ποτέ να αποκτήσει ουσιαστικό πλεονέκτημα ασκώντας πολιτική που έχει ήδη κριθεί και απορριφθεί. Ό,τι μέτρα και αν λάβει, όση στήριξη και αν παρέχει, δεν μπορεί να είναι επαρκής. Πέρα λοιπόν από τα παρηγορητικά μέτρα, πρέπει να θυμηθεί το "DNA" της. Το οικονομικό όραμα για το οποίο στηρίχθηκε από τις δυνάμεις της αγοράς. Την αλλαγή οικονομικού μοντέλου, τη στήριξη της παραγωγής, την καινοτομία, τις ιδιωτικοποιήσεις, τις μεταρρυθμίσεις. Ξεκινώντας λόγω συνθηκών ξανά σχεδόν από το μηδέν μπορείς να σχεδιάσεις τη φυγή προς τα εμπρός, μπορείς να διορθώσεις στραβοτιμονιές που έκανες προ πανδημίας, μπορείς να κερδίσεις την εμπιστοσύνη της αγοράς.

    dimitris.papakonstantinou@capital.gr
     

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ