Συνεχης ενημερωση

    Τρίτη, 04-Αυγ-2020 00:01

    Η πραγματική ύφεση στην Ευρωζώνη και η τέχνη της παραπλάνησης

    • Εκτύπωση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Του Δημήτρη Παπακωνσταντίνου 

    Έλλειψη αντίληψης και ικανοτήτων; Προσπάθεια "καμουφλαρίσματος"; Ό,τι και αν συμβαίνει η Ε. Ε. μοιάζει να ωραιοποιεί τη δραματική κατάσταση της οικονομίας της.

    Η Ευρώπη οριστικοποιεί ένα σχέδιο ανάκαμψης, υπολογίζοντας τα αναγκαία κονδύλια με βάση το γεγονός  ότι τα επίσημα στοιχεία της δείχνουν σημαντική ύφεση ανά την ΕΕ αλλά όχι τεράστια: κατά μέσο όρο το δεύτερο τρίμηνο στην ευρωζώνη η πτώση του ΑΕΠ έφτασε στο 15% σε σύγκριση με τις επιδόσεις του 2019 με βάση τις πρώτες μετρήσεις. Οι ανακοινώσεις που γίνονται από τη Eurostat βασίζονται στις μετρήσεις συγκεκριμένων δεικτών που διαμορφώνονται με πολύ συγκεκριμένη μεθοδολογία για το πώς επιλέγεται και σταθμίζεται το δείγμα των επιχειρήσεων ή των πολιτών που μετέχουν σε κάθε κράτος.

    Δημιουργούνται λοιπόν απορίες για την εικόνα που δείχνουν οι εν λόγω δείκτες. Απορίες κρίσιμες καθώς βρισκόμαστε μπροστά σε πολύ σημαντικές αποφάσεις για τη διάσωση του ιδιωτικού τομέα και για τη στήριξη των πολιτών. Σε όλες τις χώρες. Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι ο τζίρος λιανικής για τον μήνα Μάιο που δόθηκε στη δημοσιότητα την προηγούμενη εβδομάδα. Λοιπόν υπολογίζεται ότι τον Μάιο ο όγκος λιανικών πωλήσεων μειώθηκε ανά την ΕΕ κατά 5,1%, σε σχέση με τον αντίστοιχο μήνα του 2019. Ανάλογη ήταν και η μέτρηση στην Ελλάδα (με πτώση 5,8%)!!!

    Και τούτο σε ένα μήνα που η αγορά παρέμενε με το ένα… πόδι στο lockdown και τα μηνύματα που έρχονταν από τον επιχειρηματικό κόσμο έκαναν λόγο για πολύ ισχυρές πιέσεις. Έναν μήνα πριν, τον Απρίλιο, όταν η ΕΕ ήταν στον "πάγο", πανευρωπαϊκά το λιανεμπόριο κατέγραφε με βάση τα ίδια στοιχεία πτώση 19,6% και στην Ελλάδα μείωση 24,8%. Μπορεί κανείς να το πιστέψει; Δύσκολα...  Εκτός πια και αν ζούμε σε άλλο κόσμο. Είναι μάλιστα ενδιαφέρον ότι κάποιες άλλες, πειραματικές, στατιστικές που έχει αναπτύξει η ΕΛΣΤΑΤ και μετρούν απολογιστικά την πτώση τζίρου ανά κλάδο μόνο σε όσες εταιρείες ήταν σε αναστολή λειτουργίας (δηλαδή σχεδόν στο σύνολο της αγοράς τον Απρίλιο), δείχνουν ότι τον μήνα Μάιο στις μεγάλες εταιρείες λιανικής που ήταν σε αναστολή η πτώση έφτανε στο 14,9% και τον Απρίλιο στο 67,3%. Ακόμα χειρότερη είναι στις ίδιες πειραματικές στατιστικές η πτώση στον κλάδο των ξενοδοχείων:  πτώση 56,7% τον μήνα Μάιο σε σχέση με πέρυσι στις μεγάλες μονάδες. Στις μεγάλες μονάδες εστίασης η πτώση ήταν 57,2% σε σχέση με πέρυσι (συγκρατήθηκαν ίσως εν μέρει λόγω του "ντελίβερι"). Πάλι καλά δηλαδή που... πειραματιζόμαστε γιατί οι ντιρεκτίβες είναι-να με συμπαθάτε- για... τα μπάζα.

    Δύο διαφορετικές εικόνες λοιπόν μία πιο επίσημη και μία πιο "επιμέρους" για τους κλάδους που ήταν σε αναστολή και ίσως αποδειχθεί  πως δείχνει σε μεγαλύτερο βαθμό την έκτατη αυτή πραγματικότητα της πανδημίας. Η εικόνα βέβαια ακόμη για την Ελλάδα είναι ελλιπής. Τα στοιχεία της πτώσης του ΑΕΠ στην Ελλάδα για το δεύτερο τρίμηνο θα τα μάθουμε τον Σεπτέμβριο. Η χρονική απόκλιση στις στατιστικές είναι ένα άλλο γνωστό πρόβλημα που εντάθηκε στην Ελλάδα  υπό το βάρος πιστής τήρησης των "κανονισμών".

    Μόνο που τώρα είναι η ώρα για τον άμεσο απολογισμό και για την υπεύθυνη ανάληψη πρωτοβουλιών στήριξης της αγοράς. Για να αποφευχθούν τα λουκέτα και οι μαζικές ορδές ανέργων.

    Είναι κρίσιμο όμως να υπάρχει πραγματική εικόνα όσο πιο πληρέστερα και άμεσα γίνεται. Για το σύνολο της οικονομίας. Το ίδιο φυσικά ισχύει και για άλλους δείκτες. Όπως αυτός του οικονομικού κλίματος, των εξαγωγών, των επενδύσεων, της ταχύτητας έλευσης κοινοτικών κονδυλίων.

    Είναι κρίσιμο να αποτυπώνεται μια ρεαλιστική και όχι μία "ρετουσαρισμένη" εικόνα. Δεν ξέρω αν οι καλύτεροι αριθμοί πρόσκαιρα βολεύουν τις κυβερνήσεις ή τη μη ανταπόκριση στις πραγματικές ανάγκες, όμως αυτό αργά ή γρήγορα θα αποκαλυφθεί από την ίδια τη δραματική κατάσταση. Και είναι κρίσιμο να υπάρχει μία ξεκάθαρη εικόνα. Για να διαμορφώνεται ρεαλιστικά αυτό που πρέπει να ζητάει η χώρα από το "εξωτερικό". Χωρίς οδυνηρούς συμβιβασμούς που βαφτίζονται διαχρονικά επιτυχίες.

    Μετά τον συμβιβασμό που επιτεύχθηκε στην τελευταία Σύνοδο Κορυφής έγινε σαφές ότι κονδύλια θα έρθουν  - στο πιο καλό σενάριο - στα μέσα του 2021. Είναι λοιπόν πλέον φανερό ότι η Ευρώπη αργεί στις αποφάσεις της.

    Η Ελλάδα όμως έχει μπει σε αυτή την οικονομική κρίση λαβωμένη, μετά από τη δεκαετία των μνημονίων. Το παραδέχεται αυτό άλλωστε και η χθεσινή έκθεση Πισσαρίδη. Καταγράφει ένα προς ένα τα μέτωπα που παραμένουν ανοιχτά.

    Με ένα νέο λοιπόν παγκόσμιο κύμα πανδημίας να θεωρείται πλέον πάρα πολύ πιθανό  - αν όχι δεδομένο  - η πορεία της οικονομίας είναι αναγκαίο πλέον να είναι άμεσα "ορατή". Για να μπορούν να γίνουν όσα πρέπει ώστε να στηριχθεί.

    dimitris.papakonstantinou@capital.gr

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ