Συνεχης ενημερωση

    Τετάρτη, 24-Ιουν-2020 00:01

    Ας μην περιμένουν και οι επιχειρηματίες την τροφή στο στόμα...

    • Εκτύπωση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Του Δημήτρη Παπακωνσταντίνου

    Το οικονομικό πάθημα της πανδημίας και των συνεπειών του lockdown δημιουργεί ένα κρίσιμο ερώτημα.

    Τι είδους οικονομία θέλουμε; Καλός και Άγιος ο τουρισμός, αλλά πολύ ευάλωτος. Και από την άλλη το "μικρομάγαζο" ή αν προτιμάτε η μικρομεσαία επιχειρηματικότητα, δεν μπορεί να στηρίξει την ανάπτυξη. Ας επιβιώσει άλλωστε πρώτα και μετά βλέπουμε... Νομίζει κανείς ότι είναι τυχαίο που η Ελλάδα θα φλερτάρει με το μαύρο ρεκόρ της περισσότερο πληγείσας οικονομίας;

    Η συγκυρία πέρα από την ανάγκη που δημιούργησε, κατέστησε επιτακτική και την απάντηση σε αυτό το ερώτημα για το τι είδους οικονομία θέλουμε... Μέχρι στιγμής προτεραιότητα για τους έχοντες την ευθύνη ήταν η επούλωση πληγών. Καθώς οι πρώτες δράσεις, τα πρώτα μέτρα είχαν περισσότερο... πυροσβεστικό χαρακτήρα. Με στόχο να ανακουφίσουν αλλά χωρίς να μπορούν να δώσουν λύση. Όσο το πέτυχαν αυτό... Ίσως βέβαια να μην γινόταν και αλλιώς. Αλλά πλέον τα περιθώρια στενεύουν.

    Τα μαντάτα από την αλλοδαπή δεν είναι και πολύ αισιόδοξα. Τουλάχιστον για όσους προσδοκούσαν διανομή δωρεάν χρήματος. Δεν προκύπτει. Και είναι εμφανές ότι υπάρχει στο οικονομικό επιτελείο προβληματισμός για το ενδεχόμενο να χρειαστεί να πειραχτεί το περίφημο "μαξιλάρι" καθώς τα κουκιά δεν βγαίνουν. Ακόμα και για όσα πράγματι υπάρχει πρόθεση να γίνουν. Τουλάχιστον όσο τα νερά μπροστά είναι θολά και υπάρχει ο κίνδυνος να γίνουν ταραγμένα...

    Όμως ακριβώς αυτή τη στιγμή είναι που πρέπει να γίνει ένας νέος σχεδιασμός. Μπορεί να δώσει την απάντηση στα ζητούμενα η επιτροπή Πισσαρίδη; Μακάρι, αλλά τουλάχιστον σε ό,τι αφορά την αγορά, δεν επενδύει και μεγάλες προσδοκίες σε αυτήν. Βεβαίως αυτή είναι η λέξη "κλειδί". Το "επενδύω". Και η αγορά πρέπει να αναλάβει και τις δικές της ευθύνες σε αυτό. Ο επιχειρηματικός κόσμος δεν θα επιβιώσει αν απλώς περιμένει τις κρατικές ενισχύσεις -από όπου και αν προέρχονται- ως νεοσσοί που περιμένουν με ανοιχτό στόμα τη μασημένη τροφή.

    Στην τελευταία γενική συνέλευση του ΣΕΒ φάνηκε ότι οι επιχειρηματίες κατανόησαν ότι έχουν απωλέσει το ειδικό βάρος και τον ρόλο που είχαν στην ελληνική οικονομία. Για μία σειρά από λόγους... Γιατί η αλήθεια είναι ότι στην Ελλάδα η βιομηχανική παραγωγή είχε γίνει κομπάρσος της οικονομίας. Τουρισμός και βιοτεχνικού επιπέδου επιχειρηματικότητα καθόριζαν και ακόμα καθορίζουν την ελληνική οικονομία.

    Όμως ευθύνη γι' αυτό δεν έχει μόνο το κράτος. Έχουν και οι ίδιοι. Φαίνεται πως αντιλαμβάνονται τώρα την ανάγκη, την υποχρέωση ίσως να βγουν μπροστά. Να διεκδικήσουν ρόλο και γιατί όχι και δουλειές. Πώς αλλιώς άλλωστε θα έρθει η ανάπτυξη, θα δημιουργηθούν ξανά από τη βιομηχανία θέσεις εργασίας. Η συγκυρία, όσο δύσκολη και... ανάποδη και αν φαίνεται προσφέρεται για δράση. Άλλωστε και τα κονδύλια που θα έρθουν τα επόμενα χρόνια στη χώρα, σε ιδιωτικές επενδύσεις θα είναι πιθανότερο ότι θα κατευθυνθούν. Αλλά πρέπει να αποφασίσουν να βάλουν το χέρι στην τσέπη. Αλλιώς δεν γίνεται...

    Βεβαίως και το όλο περιβάλλον στη χώρα ακόμα δεν είναι όσο θα έπρεπε ευνοϊκό για επενδύσεις. Και δεν εννοώ την πανδημία...  Και το τραπεζικό σύστημα μπορεί να δώσει κεφάλαια αλλά ζητά απίστευτες εξασφαλίσεις. Αλήθεια, το σύστημα εγγυοδοσίας έχει φτάσει σε ακραίο παραλογισμό... Όμως τουλάχιστον αυτή η κυβέρνηση μπορεί να ακούσει. Έχει τις προθέσεις, όσο και αν ακόμα έχει μπερδεμένη οικονομική πολιτική. Αλλά χρειάζεται πολλή δουλειά. Από όλες τις πλευρές...

    dimitris.papakonstantinou@capital.gr
     

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ