Συνεχης ενημερωση

    Τετάρτη, 06-Μαϊ-2020 00:01

    Αι Ειδοί του... Φθινοπώρου

    • Εκτύπωση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Του Δημήτρη Παπακωνσταντίνου

    Το ερχόμενο φθινόπωρο είναι μία πολύ κρίσιμη περίοδος και για τη δημόσια υγεία αλλά και για την οικονομία.

    Αφενός υπάρχει το ζήτημα της ενδεχόμενης επανεμφάνισης της πανδημίας. Ας ελπίσουμε ότι αυτό δεν θα συμβεί, όμως αν προκύψει, τότε θα τεθεί ένα πολύ μεγάλο δίλημμα. Θα επαναληφθούν τα μέτρα απομόνωσης και εγκλεισμού, ή θα επιλεγεί να δοθεί μεγαλύτερο βάρος στη συνέχιση της λειτουργίας της οικονομίας. Με άλλα λόγια αν ο ιός κάνει και πάλι την εμφάνισή του θα ακολουθηθεί η ίδια στρατηγική με σήμερα ή θα δοθεί μεγαλύτερη έμφαση στην... ανοσία της αγέλης; Με ό,τι αυτό σημαίνει μια και στην παρούσα φάση αυτό δεν αποτέλεσε επιδίωξη και άρα δεν υπάρχει και κάποια ανοσία στον πληθυσμό. Τι θα αποφασισθεί λοιπόν τότε; Ποιος θα είναι ο σχεδιασμός αν προκύψει η πανδημία ως ένα απειλητικό deja vu;

    Ενδεχομένως να υπάρξουν δύο παράμετροι που θα παίξουν ρόλο στη στρατηγική. Η ενίσχυση πλέον του δημόσιου συστήματος υγείας σε σχέση με την κατάσταση στην οποία βρισκόταν στην αρχή της χρονιάς σε συνδυασμό με την εμπειρία που έχει αποκτηθεί στην αντιμετώπιση της νόσου και την πιθανή δυνατότητα χρήσης φαρμάκων που θα λειτουργούν αποτελεσματικά για την καταπολέμηση του ιού. Και αυτές οι παράμετροι μπορεί να βαρύνουν σημαντικά ώστε να επιχειρηθεί ίσως να αποφευχθούν τα οριζόντια μέτρα και η συνολική καραντίνα. Σε κάθε περίπτωση πάντως δεν θα είναι η παγκόσμια κοινότητα απροετοίμαστη όπως στην αρχή της πανδημίας όταν πολλές χώρες πιάστηκαν... στον ύπνο. Κακώς βέβαια και με ευθύνες μεγάλες διότι υποτίμησαν τον κίνδυνο. Με αποτέλεσμα να ακολουθήσουν ασθμαίνοντας στη συνέχεια το μοντέλο αντίδρασης που επιβλήθηκε από ένα απολυταρχικό καθεστώς. Τέλος πάντων, όμως, ευτυχώς στη χώρα μας τα έγκαιρα μέτρα, αν και επώδυνα και με πολύ μεγάλες συνέπειες, περιόρισαν την εξάπλωση της νόσου. 

    Αν όμως η πανδημία και η ενδεχόμενη επανεμφάνισή της καθιστά το ερχόμενο φθινόπωρο κρίσιμο, στην οικονομία τα πράγματα είναι ακόμα κρισιμότερα. Δεν έχει νόημα να συζητήσουμε για το τι θα σήμαινε μία επανάληψη της καραντίνας αν αυτό κριθεί αναγκαίο. Οι συνέπειες θα είναι καταστροφικές. Και σε αυτή την περίπτωση, η... παρήγορη σκέψη έρχεται από το γεγονός ότι θα αποτελεί ένα παγκόσμιο πλήγμα που δεν μπορεί παρά να αναγκάσει τις κυβερνήσεις - και εν προκειμένω την Ευρωπαϊκή Ένωση- να πάρουν τις αποφάσεις που σήμερα διστάζουν ή και αρνούνται να λάβουν. Που κακώς αρνούνται να λάβουν προχωρώντας σε ένα διαφορετικό μοντέλο και μείγμα πολιτικής, θέτοντας σε ιδιαίτερο κίνδυνο την δυνατότητα ανόρθωσης αρκετών χωρών αλλά και την ίδια την επιβίωση της Ένωσης. Τουλάχιστον με τη σημερινή της μορφή και τους... σημερινούς συμμετέχοντες.

    Όμως η ελπίδα να μην υπάρξει συνέχεια στην πανδημία, που σε μεγάλο βαθμό εξαρτάται και από την πρόοδο των φαρμακευτικών δοκιμών, δεν αναιρεί τα σοβαρά προβλήματα που ήδη έχει μπροστά της η ελληνική οικονομία. Να με συμπαθάτε, αλλά την εκτίμηση κυβερνητικών παραγόντων και της ΤτΕ για ύφεση 4,7% ή 4% στη χώρα το 2020, τη βλέπω κάπως... ουτοπική. Όπως αναιμική είναι και η πρόβλεψη για την ανάπτυξη το 2021. Όμως σχετικά πιο ρεαλιστική από την πρόβλεψη για το 2020... Η ζημία που έχει ήδη γίνει και εκείνη που ακολουθεί δυστυχώς δεν επιβεβαιώνει την αισιοδοξία για ελεγχόμενη ύφεση τη φετινή χρονιά. Υπό άλλες συνθήκες, θα μπορούσε κανείς να ισχυριστεί ότι τα νούμερα αυτά μοιάζουν... προεκλογικά. Αλλά ας μην βάζουμε... δαιμόνια στο τραπέζι...

    Το φθινόπωρο λοιπόν, είναι μία πολύ κρίσιμη περίοδος για την οικονομία ιδιαίτερα αν επαληθευτούν οι εκτιμήσεις έμπειρων νομικών κύκλων ότι αναμένεται σωρεία αιτήσεων για πτωχεύσεις. Ας ελπίσουμε ότι δεν θα υπάρξει τη φετινή χρονιά αρνητικό ρεκόρ, που κρατάει από το "μαύρο" 2001 με τα περισσότερα από 100 χιλιάδες λουκέτα. Οι προβλέψεις ωστόσο δεν είναι και πολύ ευοίωνες και μακάρι να διαψευστούν οι αρνητικές εκτιμήσεις. Ουδείς αντιλέγει ότι γίνεται μία πολύ σημαντική προσπάθεια να αξιοποιηθούν όλα τα δυνατά και διαθέσιμα χρηματοδοτικά εργαλεία από την κυβέρνηση, όμως το πρόβλημα είναι ότι πολλές μικρές και μεγάλες επιχειρήσεις δεν θα έχουν ανάγκη από δάνεια, αλλά από... επιχορήγηση. Η διάρθρωση της ελληνικής οικονομίας όπως ακόμα είναι σήμερα δεν ευνοεί τη λύση του δανεισμού. Γιατί πολύ απλά, ακόμα και με τους πιο ευνοϊκούς όρους, ακόμα και με τις καλύτερες δυνατές ρυθμίσεις δεν μπορούν να τον αντέξουν όταν θα τρέχουν ήδη και ένα σωρό άλλες υποχρεώσεις, οφειλές και ρυθμίσεις. 

    Το στοίχημα είναι μεγάλο για την κυβέρνηση. Και πολιτικά. Καθώς από την επιτυχία στη διαχείριση της κατάστασης αυτής θα εξαρτηθεί σε μεγάλο βαθμό και η διατήρηση του πολιτικού κεφαλαίου που έχει κερδίσει από την επιτυχή διαχείριση της υγειονομικής κρίσης μέχρι στιγμής. Μαγικές λύσεις ασφαλώς δεν υπάρχουν, όμως για να υπάρξει "αύριο" πρέπει να υπάρξει μία στρατηγική αναδιάρθρωσης και ανασχεδιασμού της ελληνικής οικονομίας η οποία σε βάθος χρόνου θα μπορέσει να αναπληρώσει τις απώλειες που εκ των πραγμάτων θα υπάρξουν. Η μεγαλύτερη ανάπτυξη δεν θα έρθει μέσα από την επούλωση των πληγών, αλλά από μία νέα στρατηγική, στόχευση και μετασχηματισμό με το βλέμμα στις νέες προκλήσεις της επιχειρηματικότητας, των αγορών και τις νέες ανάγκες των κοινωνιών. 

    dimitris.papakonstantinou@capital.gr

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

    Διαβάστε το ΚΕΦΑΛΑΙΟ
    και ηλεκτρονικά στο

    ReadPoint
    Κυκλοφορεί εκτάκτως
    Παρασκευή 5-Ιουν-2020