Συνεχης ενημερωση

    Τετάρτη, 01-Απρ-2020 00:01

    Αν θέλουμε να υπάρχει "επόμενη ημέρα"...

    • Εκτύπωση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Του Δημήτρη Παπακωνσταντίνου 

    Κάποια στιγμή, η πανδημία θα τελειώσει. Και τότε θα βρεθούμε ενώπιον του "λογαριασμού" για την ανασυγκρότηση.

    Η κυβέρνηση λαμβάνει μέτρα στήριξης των πληγέντων, που είναι χρήσιμα για να περιθάλψουν τις άμεσες "πληγές", όχι όμως επαρκή για να επουλωθούν αυτές.  Βεβαίως, ακόμα βαδίζουμε στο άγνωστο και ως εκ τούτο δεν μπορεί ασφαλώς να σπαταληθεί όλο το οπλοστάσιο. Μπορεί ακόμη να έχουμε αρκετές εβδομάδες - και ας ελπίσουμε όχι μήνες - μέχρι να δοθεί η λήξη του συναγερμού και των σκληρών μέτρων που έχουν ληφθεί. Γιατί ακριβώς κανείς δεν γνωρίζει τη διάρκεια και τα αποθέματα του κράτους για να ενισχύσει πολίτες και επιχειρήσεις δεν είναι ανεξάντλητα. Κάθε άλλο. Τώρα, αν η Ευρωπαϊκή Ένωση αποφασίσει να ενισχύσει περαιτέρω τις πληγείσες οικονομίες και να προχωρήσει σε μεγαλύτερο πρόγραμμα αρωγής από τα... ψίχουλα που έχει απελευθερώσει μέχρι στιγμής, τότε ασφαλώς και θα αναπροσαρμοστεί προς το καλύτερο και η εγχώρια στρατηγική και παροχή βοήθειας.

    Αυτό προφανώς θα είναι ένα πολύ καλό σενάριο, αλλά η υπεύθυνη πολιτική δεν χαράσσεται με το καλό σενάριο, αλλά κυρίως για να αντιμετωπίσει το κακό. Σε κάθε περίπτωση ωστόσο, η ελληνική κυβέρνηση έχει ακόμα πολεμοφόδια, ανάλογα και με  τη διάρκεια της πανδημίας. Τα οποία προφανώς θα προτιμούσε να τα έχει διαθέσιμα για να ενισχύσει την ανασυγκρότηση της επόμενης ημέρας. Τότε που θα αρχίσουν και οι μεγάλες προκλήσεις για την οικονομία, την επιχειρηματικότητα και την κοινωνία. Είπαμε, κάποια μέρα - με το καλό - η επιδημία θα τελειώσει. Και το μεγάλο στοίχημα τότε θα είναι αφενός η αναπτυξιακή αναδόμηση της χώρας, η προστασία των θέσεων εργασίας, το ξύπνημα των επενδύσεων και η αρωγή σε όσους θα έχουν απωλέσει δουλειές και θα έχουν βάλει λουκέτο στην επιχειρηματική τους δραστηριότητα. Γιατί βεβαίως, καλά τα 800άρια και οι αναστολές - παρατάσεις σε πληρωμές οφειλών, αλλά αν κλείσει μία επιχείρηση, μικρή ή μεγάλη για να υπάρξουν οι συνθήκες που θα επιτρέπουν την επαναλειτουργία της, πρέπει να συντελέσουν πολλές προϋποθέσεις. 

    Ειδικά η σημερινή κυβέρνηση, που είχε στην καρδιά του πολιτικού της προγράμματος την ενίσχυση της επιχειρηματικότητας, θα πρέπει να προχωρήσει σε γενναίες αποφάσεις για τη στήριξη της επιχειρηματικότητας, μεγάλης και μικρομεσαίας. Και πρέπει να έχουν οι υπεύθυνοι κατά νου, ότι το "αύριο" δεν είναι και τόσο μακριά, όσο και αν αυτή η απομόνωση και τα περιοριστικά μέτρα κάνουν τον χρόνο να φαντάζει ατελείωτος. Κεντρικό σύνθημα της κυβέρνησης ήταν η μείωση των φορολογικών βαρών, αφενός των επιχειρήσεων και στη συνέχεια των πολιτών. Αν αυτό δεν συμβεί μετά τη λήξη του συναγερμού, τότε πολύ φοβάμαι ότι ελάχιστοι θα αντέξουν. Τουλάχιστον από τις μικρότερες επιχειρήσεις, που αποτελούν και τη ραχοκοκαλιά της οικονομίας. Θα μου πείτε, πού θα βρει τότε το κράτος έσοδα... Μα για αυτό ακριβώς μιλάμε. Θα χρειαστεί πλήρης ανατροπή των όσων μέχρι πρόσφατα ίσχυαν. Αν η Ευρώπη ανταποκριθεί, τότε τα κονδύλια για την ανάκαμψη μπορούν να έχουν ως βάση τις ενισχύσεις. Αποκλείεται να μην δοθεί βοήθεια. Το θέμα είναι τι είδους, πόση και με ποιους όρους. Όμως υπάρχουν και άλλες "δεξαμενές" και άλλα "μαξιλάρια" που μπορούν να αξιοποιηθούν.  Αν δεν πάρει μπροστά η οικονομία, το αξιόχρεον της χώρας και η δυνατότητα δανεισμού της δεν θα αξίζει ούτως ή άλλως τίποτα. Πρέπει λοιπόν να δοθεί κάθε δυνατή βοήθεια για να ξαναπάρουν μπρος οι μηχανές. Να δημιουργηθεί και πάλι συγκριτικό πλεονέκτημα...

    Άλλωστε, ιδιαίτερα σε ό,τι αφορά τα φορολογικά έσοδα, αν δεν προσαρμοστούν οι φορολογικές απαιτήσεις και εργοδοτικές εισφορές σε επίπεδα που θα μπορούν πλέον οι περισσότεροι να ανταποκριθούν, το ταμείον θα παραμείνει όχι μείον, αλλά αυτή τη φορά άδειο... Μεταξύ των απάνθρωπων πραγματικά φορολογικών υποχρεώσεων, είναι και η αήθης προκαταβολή φόρου κατά 95%. Μέτρο εντελώς απαράδεκτο που αποτελεί πραγματική μέγγενη για την επιχειρηματικότητα. Θα είναι αδιανόητο να ζητηθεί από τις επιχειρήσεις, το καλοκαίρι ή το φθινόπωρο ή όποια άλλη παράταση τυχόν υπάρξει, να καταβάλουν πέραν του φόρου που τους αναλογεί για το 2019 και την προκαταβολή φόρου για τη χρήση 2020. Εδώ είναι αμφίβολο αν πολλοί θα μπορούν να πληρώσουν τους κανονικούς φόρους... όσες ρυθμίσεις και αν γίνουν, που θέλουμε να πιστεύουμε ότι θα γίνουν σημαντικές...

    Τέλος πάντων, ας ελπίσουμε ότι έχουν γνώση οι φύλακες. Και ότι η διαχείριση της επόμενη ημέρας θα είναι και συνετή και με γνώμονα την ανασυγκρότηση και την επίτευξη ανάπτυξης. Γιατί αν δεν παραχθεί νέος πλούτος, ό,τι και να συμβεί βραχυπρόθεσμα, μακροπρόθεσμα το παιχνίδι θα είναι χαμένο. Και αυτό δεν το αντέχει ούτε η οικονομία ούτε η κοινωνία. Οι "συνταγές" και τα μοντέλα της προ κορονοϊού εποχής, δεν μπορεί να βρουν ανταπόκριση στο μέλλον. Άλλωστε δεν στέφθηκαν και με ιδιαίτερη επιτυχία. Όχι για τους αριθμούς. Για τις κοινωνίες... Όποιοι δεν το έχουν αντιληφθεί, όποιες ευρωπαϊκές ηγεσίες δεν το κατανοούν, θα βρεθούν προ οδυνηρών εκπλήξεων και ενδεχομένως κοινωνικών αναταραχών. Η πανδημία έδωσε μία ευκαιρία. Να αλλάξουμε κατεύθυνση. Όχι άναρχα και σπάταλα. Αντιθέτως. Αλλά με νέο όραμα και διακύβευμα. Την ανάπτυξη αντί για την ασφυκτική δημοσιονομική πειθαρχία. Αν θέλουμε πραγματικά να υπάρξει "επόμενη ημέρα"...

    dimitris.papakonstantinou@capital.gr

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ