Συνεχης ενημερωση

    Πέμπτη, 17-Οκτ-2019 00:01

    Η καυτή πολιτική πατάτα των πλειστηριασμών

    • Εκτύπωση
    • Αποθήκευση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Του Δημήτρη Παπακωνσταντίνου 

    Μαζική μορφή έχουν αρχίσει να λαμβάνουν πλέον οι πλειστηριασμοί οφειλετών, ενώ αναμένεται να ενταθούν μέχρι το τέλος του έτους και ακόμη περισσότερο από τη νέα χρονιά.

    Σύμφωνα με στοιχεία που έγιναν γνωστά, τον Σεπτέμβριο διενεργήθηκαν 2.195 πλειστηριασμοί, ενώ μέχρι το τέλος του έτους θα γίνουν τουλάχιστον άλλες 5.000. Ενώ συνολικά από την αρχή του χρόνου έχουν διενεργηθεί 11.999. Τους επόμενους μήνες - χρόνια τα νούμερα θα πολλαπλασιαστούν, καθώς πλέον και από την πλευρά των τραπεζών εκτιμάται ότι όσοι είχαν τη διάθεση ή τη δυνατότητα να διασώσουν τις περιουσίες τους, είχαν τα "εργαλεία" για να το επιτύχουν.

    Φανταζόμαστε ότι και τα funds στα οποία περνούν πλέον πακέτα στεγαστικών δανείων ή επιχειρηματικών με collateral ακίνητα δεν θα διστάσουν να προχωρήσουν σε εκποιήσεις. Και προφανώς θα βγουν στο σφυρί και πρώτες κατοικίες. Και προφανώς κάποια στιγμή θα δούμε πλειστηριασμούς για ποσά σχετικά μικρά, πχ της τάξης των 50 χιλιάδων... Τα πράγματα στο μέλλον θα γίνουν πολύ σκληρότερα για τους οφειλέτες.

    Το όλο ζήτημα όμως μπορεί εκ πρώτης να δείχνει τραπεζικό ή οικονομικό, καθώς προφανώς οι τράπεζες πρέπει να μπορούν να λειτουργήσουν χωρίς τη γάγγραινα των κόκκινων δανείων. Γιατί χωρίς τραπεζικό σύστημα δεν μπορεί να υπάρξει οικονομική λειτουργία. Εδώ κάπου βέβαια ανοίγει η παρένθεση των αναποτελεσματικών ανακεφαλαιοποιήσεων, των ευθυνών για την κατάντια του τραπεζικού συστήματος κλπ. Αυτή είναι πράγματι μία σημαντική συζήτηση, αλλά η ουσία δεν αλλάζει...

    Όμως αν και εκ πρώτης η υπόθεση είναι τραπεζική, οι προεκτάσεις της είναι αμιγώς κοινωνικές και πολιτικές. Και οι πολλαπλασιαζόμενοι πλειστηριασμοί θα γίνουν αργά ή γρήγορα μία πολύ καυτή πατάτα για την κυβέρνηση. Ακριβώς λόγω των κοινωνικών συνεπειών. Ανεξάρτητα από τους λόγους που οδήγησαν ως εδώ, στο θυμικό της κοινωνίας την ευθύνη την έχει κυρίως εκείνος που κυβερνά. Εκείνος που του σκάει η βόμβα στα χέρια.

    Έχω την αίσθηση ότι στον απόηχο της εξεύρεσης λύσης -όπως επιβάλλεται- για τις τράπεζες, οι κοινωνικές προεκτάσεις δεν έχουν εκτιμηθεί ως πιθανό πρόβλημα στην πραγματική τους διάσταση. Όπως και το ενδεχόμενο πολιτικό κόστος. Ιδιαίτερα από τη στιγμή που οι συνέπειες θα αφορούν σε μέγιστο βαθμό τη μεσαία τάξη. Και των πολιτικών προσδοκιών στις οποίες η μεσαία τάξη έχει επενδύσει με την κυβερνητική αλλαγή.

    Η πρόσφατη πολιτική ιστορία διδάσκει ότι η επιβολή του ΕΝΦΙΑ το καλοκαίρι του 2014 από την κυβέρνηση Σαμαρά υπήρξε μία από τις σημαντικές αιτίες οργής παραδοσιακών ψηφοφόρων της Νέας Δημοκρατίας. Η οποία εκφράστηκε και εκλογικά τον επόμενο Ιανουάριο όπου αρκετοί συντηρητικοί ψηφοφόροι γύρισαν την πλάτη στην μέχρι τότε κυβέρνηση. Μπορεί στα χρόνια των Μνημονίων ένα μεγάλο κομμάτι της κοινωνίας να... "έγραψε" την ήττα και συμβιβάστηκε με την απώλεια περιουσίας, ωστόσο αυτή δεν σταμάτησε ποτέ να είναι καθοριστικός παράγοντας που επηρεάζει και τις πολιτικές επιλογές της.

    Ιδιαίτερα όταν το μαχαίρι φτάσει στο κόκκαλο, δηλαδή στην πρώτη κατοικία. Καλό είναι τα διδάγματα της πολιτικής ιστορίας, να λαμβάνονται υπόψη. Γιατί η ιστορία έχει πολλές φορές την κακή συνήθεια να επαναλαμβάνεται. Υπό αυτή την έννοια λοιπόν, ίσως θα ήταν χρήσιμο να αντιμετωπιστεί με τη μέγιστη δυνατή ευαισθησία και όχι ως "ανάθεμα" για "μπαταχτσήδες" η υπόθεση των πλειστηριασμών. Ιδιαίτερα σε ό,τι αφορά την πρώτη κατοικία. Και ας είναι ασύμφορο...

    dimitris.papakonstantinou@capital.gr
     

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

    Δειτε τα πρωτοσελιδα ολων των εφημεριδων